Chef Novels & Stories

"What else do you need, Monteverde? Isahin mo na! Ayaw kong tumayo ulit." Hindi sumagot si Silas pero biglang nagkomento si Thunder. "He wants bulalo and rice." He said laughing. "Total chef ka naman, yung specialty mo na lang daw, soup number five." Segunda ni Kuya Caleb naman. "Oh I think he likes kiki." "Kiki sa mata mo Hunter Cole? Buli mo! Daw waay ka nagpurigit kung maka kiki ka! Kikiam gago!" "Oh yeah sorry, it's kiki and bj—"

Ilang beses nang pinatunayan ni Kristoff na mapagkakatiwalaan ko siya at ironically, pinararamdam niya sa aking mas ligtas at protektado ako. "May limang cuisine. Japanese, Italian, Mexican, Indian at Thai. Mamili ka," sabi niya bago i-tap ang phone at halos agad-agad ay bumukas ang pinto at isang batang red-headed waitress ang lumapit sa amin dala ang mga menu. Limang cuisine?!

masaya niyang bati dito. "Tumayo ka na diyan, kakain na tayo," nakangiting saad nito habang suot-suot pa ang isang apron na nakalagay ay 'we love the chef' may hawak pa itong frying pan with matching potholder at siyanse.

Ako na ang sumagot dahil mukhang busy 'yong dalawa sa pagkain. Ilang sandali lamang ay dumating si Chef Leo na nakasuot ng light blue na polo at saka pantalon. Maayos din ang buhok niya at nakangiti siyang lumapit at umupo sa tabi ni Irene. "Masarap ba 'yong food?" tanong niya. "Yes, sobra. Wala ka pa ding kupas, Chef. Gaano ka na katagal nagta-trabaho dito?" tanong ko.

Zhe’s POV He sat across from me, pero kahit ganon, he still looked for every excuse to lean forward, to reach out, to sneak glances that made my chest tighten in all the best ways. He poured me a drink, then looked at me like he just enjoyed the view. Me. I was the view. “So… what’s on the menu, Chef Caleb?” I teased, raising a brow as I surveyed the table. He cleared his throat, proud but trying to play it cool. “Creamy garlic butter chicken, roasted veggies, and pasta. Manang handled the rice… and most of the hard stuff. I just stirred.”

Zuck "One instant black coffee with espresso, please." Sambit ko sa isang lalaki na nakasuot ng kulay brown na apron kaya naman ipinagpalagay kong isa ito sa mga waiter na naka-duty ngayon dito sa La Lena Cafe, it's a lame name to be honest but I don't have a choice anymore dahil ito na lang ang nakita kong bukas na cafe ngayon at kanina pa hinahanap ng aking katawan ang matapang na lasa ng isang kape.

Paano yun? "Anong lulutuin?" Nagtatakang tanong ko dahil nagulat din ako ng kumuha ito ng pasta noodles mula sa over head cabinet. Parang alam na alam niya kung saan nakalagay ang mga iyon! "It's Balsamic Pesto Chicken Pasta and Fishermen Chowder." Sagot niya sa akin. "Wash this for me." At ibinigay niya sa akin ang mga leafy veggies at tinanggap ko naman kaagad yun.

Fucking asshole, ang sarap niyang barilin sa mata! And now we're here. Nakaupo at magkatapat pa sa mesang gold plated with wine, pasta, and steak. He chose this place because he owns it and he can easily close it anytime he wants... like now. Pinasara niya ang La Roché para raw hindi pag pyestahan ng media lalo na at narito ako. He doesn't want to be an instant celebrity, that's not his forte raw because he is more than that, and more capable as a businessman, not a liar celebrity daw! "I hope you won't develop feelings for me in a romantic way Mr. Ford, you're girlfriend might accuse me of stealing-"

KILLIAN POINT OF VIEW Alam mo 'yung pakiramdam na parang out of place ka, pero hindi mo rin maiwan yung lugar kasi... ewan. Parang may something? ’Yun ako ngayon. Nakatayo sa kusina ng simpleng bahay ni Amara sa probinsya. Pawis, medyo madumi ’yung sapatos ko, tapos amoy bawang pa kamay ko kasi tumulong akong maghiwa kanina. As in, literal na ako 'yung naghiwa ng bawang. Ako. Killian Alaric Dela Vega. CEO. Business tycoon. Media's favorite bachelor. Pero heto ako—nagpapakumbaba sa harap ng kawali at kutsilyo, parang contestant sa MasterChef.

Walang laman. Tumayo ako sa gitna ng malawak at marangyang kusinang iyon na may gutom na tiyan. "May tao ba rito?" Sumigaw ako ng tawag. Isang lalaking nasa katanghaliang gulang na may mataas na puting sumbrero ang lumabas mula sa likurang silid. Iyon ang chef ng mansyon, isang propesyonal na chef na binabayaran ni Leon nang malaki upang magluto para sa kanya.