Cinderella Story Book 소설 & 이야기

Napunta naman ang mata niya sa Shelf at dumapo ang mata niya sa Story books na binili niya dati kay Su. Napangiti naman ng makaisip ng magandang ideya. AFTER A WHILE...... " Thereupon the prince sent for the merchant and his daughters, and he was married to Beauty, and they all lived happily ever after." Pagtatapo ni Klien ng kwento habang pinapakita kay Su ang mga pictures na nasa story book, buong atensyon naman itong nakinig at naaliw habang nagkwekwento siya.

"Bakit mo kinuha? Don't you know how hungry and thirsty I am?! Don't you know I am not in the mood to play with your nonsense actions because I am physically drained? Lahat naman tayo napagod, a. May gana ka pang mang-inis?! That slipper is sacred. Don't you dare touch it!" Walang tigil ang mga luhang dumadausdos sa pisngi ko. I feel very bitter over what happened. Mahalaga ang sandalyas na iyan. When Cinderella lost her slippers, a Prince did all the way just to find the mysterious princess and returned the glass slippers with love. "Why are you so mad? Binalik ko naman, e." Tumayo ako at nanggagalaiting hinarap siya. "Cinderella's Prince tried to find her to return the glass slippers. But

"Sobra napakabiti nila mamamayan ng magicus. Mas gugustuhin nila isakripisyo ang kanila buhay kesa maging makasarili. Sa ngayon, 'yon lang muna ang dapat mo malaman. kaya ako naparito, ay para iabot sayo ang natatangi aklat. At alam ko na hinahanap niyo iyong kakambal." Inabot nito sa akin ang isang malaking libro. " Iyan lang ang bukod tangi nailigtas namin noong mga panahon sinusunog ang lahat ng aklat na naglalaman ng ukol sa mahika, iba pang spell at kasaysayan ng buo magicus. Ang libro na ito ang pinaka-matandang libro. Ingatan niyo ito, maging ang kwintas na 'yong suot. Ang kwintas na ang pendant ay libro nanggaling pa sa kanya. Ang may-ari ng kwintas na ay siya din ang pinaka-makapa

Tanong ng isa. “Oo nga no? What if pangit pala siya, tapos ishiship lang natin kay ma'am Althea. Pang beauty queen kaya ang ganda ng ma'am natin." Kung saan saan na napunta ang pagkukwentuhan nila. May Cinderella love story, love at first sight office romance, at kung ano ano pa.

Nang sumara ang elevator, hindi nakaligtas sa pandinig ko ang pagbuntong-hininga niya. Hindi ko tuloy naiwasan ang mapakunot-noo. Kabuntong-buntong hininga ba ako? I mean, 'tong gwapo kong 'to? Maya-maya lang ay naramdaman kong humawak siya sa braso ko at saka niya ako niyakap. Is this her kind of moves? Pagkuwa'y hinalikan niya ako sa labi. Though the kiss was just a soft kiss. Sandali lang iyon pero parang naiwan sa labi ko ang malambot niyang labi at ang mabango niyang hininga. Para akong nag-candy ng lips candy. She tastes so sweet.

Ang batang babae ay hawak ang isang makapal na libro na may ginintuang takip na kumikinang sa sinag ng papalubog na araw, at ang pamagat ay nakasulat sa lumang font: "Naging Akin Siya Matapos Ng Isang Gabi." "Lola Beatriza," tanong ng bata, ang kanyang mga mata ay naniningning sa pagkamangha, na sumasalamin sa ginintuang pahina ng libro. "Totoo po ba ang lahat ng kwento dito? Totoo po ba na ang lahat ng ito ay nagsimula lang sa isang gabi, tulad ng nakasulat sa pamagat?"

Kinuha niya yung isa, tapos binato niya ulit sa lapag yung anim. Napanganga ako sa ginawa niya. "Gusto ko pala pulutin mo isa isa." Mas lalo akong napanganga. "Hoy! Cinderella ah! Ikaw pa lang gumagawa niyan sakin!" Angal ko sa kaniya. "Eh di wag. Ako na lang kung ayaw mo." Matabang na sabi niya. Kukunin niya na yung libro. "Sige na ako na! Umupo ka na lang dyan!" Isa isa kong pinulot at inabot ang libro. Natapos ko din.

“I hope so.” Naghanda ng mid-night snack ang dalawa. Halata ni Anton na magaling sa kusina ang dalaga. Sinabi nito ang kanyang mala-Cinderella story. Tinawanan ni Anton ang kuwento tungkol sa kanyang mga step sisters. Inakala niyang writer ng children’s books ang babae. “Let me see. You’re not a beautiful a Cinderella kaya huwag kang ambisyosa.” Saktong tapos na si Gretchen sa kanyang inihandang egg sandwich. Kukuha sana siya ng kanyang parte.

Habang siya naman ay salo ng malambot na unan ang dibdib habang hawak-hawak ang fairytale book ni Cinderella na dating pag-aari ng kanyang tiya Luisa. “Bakit naman? Ayaw mo ba sa kwento ni Cinderella?” “Ayaw ko. Kasi naman umalis pa siya. Sana hindi siya umalis ng hindi mahirapan ang prinsipe na hanapin siya, at kung hindi siya umalis di sana hindi siya ikinulong sa atik no’ng nanay-nanayan niya.” inosenteng tugon sa kanya ni Tin-tin. “E diba nga nahanap naman siya ng prinsipe, tapos nailigtas siya doon sa atik?”

Tahimik siyang lumabas ng silid na taglay ang presensyang palaging nasa gilid lamang namahinahon ngunit laging nakabantay at marunong magbasa ng katahimikan. Samantalang si Cinderella, dahan-dahang tumayo mula sa kama. Inayos niya ang sarili, sinuklay ang buhok gamit ang mga daliri, inayos ang laylayan ng kanyang silk robe, at huminga nang malalim. Nang sa tingin niya ay sapat na ang lakas ng loob at ayos ng sarili ay tuluyan na siyang lumabas ng silid at tinungo ang opisina ni Nero.