Comfort Food Quotes Novels & Stories

kinain ni Brianna ang pinagmamalaking luto ni Greg at nagulat ito sa kakaiba nitong lasa. “Hun hmmmm masarap siya kaninong recipe to? ngayon ko lang nalaman marunong ka palang magluto.” “This is one of my comfort food. If sobrang saya ko or sobrang lungkot or galit ako, nilulutuan ko sarili ko nito and happy ako kasi may kasama na ko kumain at mag comfort sakin pag kumakain nito.”

she grumbled. Our orders finally arrived kaya hindi ko na kailangan pang ma-bored. It's time to pay my attention to the food I'm going to eat. Finally! I got all the food I want and I looked happily at my plate. Hindi naman ako ganoon katakaw but food always give me comfort. Kaya kapag na-stress sa mga bagay-bagay, kain talaga ang katapat. I was going to bring the spoon to my mouth when Clarisse poked me.

tanong ko, na may kaunting kabang nag-aalala kung magugustuhan nila ang pagkain dito sa mansyon. "Oo, Sir Jammie," sagot ng chef cook, na parang may alam na sa request ko. "Anong klaseng putahe po ba ang gusto ninyo?" Nag-isip sandali, at nagdesisyon na maghanda ng mga pagkaing paborito ng mga bata. "Gusto ko sana ng mga masasarap na comfort food. Siguraduhing may konting Filipino flavors, ha?" tumango ako sa kanya, kasabay ng pagpapakita ng ngiti.

Wala pa kaming groceries, siguro bukas nalang! Nagulat ako nang may humablot sa hawak ko. Gulat akong napatingin sa kaniya at bahagyang natawa. "You ate it all." "Pasensya na, gutom eh." Umupo ako sa sofa ng makapag-pahinga. "You are well-off, you can buy anything, you can buy fancy and savory foods. But, why did you choose that fast food? You are lame! Next time, choose something heavy, okay?"

Perfect para sa nanginginig kong kaluluwa. Habang tumitikim ako, narinig ko ang mahinang tawa ni Mrs. Ferrer. “ Nagustuhan mo ba, iha? ” tanong ni Mrs. Ferrer kaya tuming ako sa kanya. Tumango ako ng mahinhin. “Sobra po. Ang sarap.” “We always request that here,” dagdag pa niya. “Comfort food namin ng asawa ko.”

sagot niya. “Comfort food lang.” --- Nasa loob na kami, parehong basa pa rin ang laylayan ng pantalon. Umorder kami ng pares at lugaw—tanghaling comfort food sa gabing magulo. “Ganto pala ’yung normal,” sabi ko, nakatingin sa mangkok. “Ganto pala ’yung mas totoo,” sagot niya. Tahimik akong ngumiti. --- Pag-uwi, tinanggal ko ang heels ko sa sala. Umupo ako sa carpet, sumandal sa couch.

pananatiya niya sa akin. “Oo na, panalo ka na.” saad ko at kumagat pa ulit ng chicken burger. “Siguro puro healthy foods ang kinakain mo, kumain ka naman ng unhealthy… hindi naman masama iyon kung paminsan-minsan lang.” “Parang may ibang meaning ‘yang sinasabi mo ah.” “Wala ano, ang gusto ko lang, try new things. Get out of your comfort zone! Be adventurous! And maybe… meet new people, parang ako diba?”

Parang date, pero ayokong aminin. “Favorite food?” tanong ko. “Anything with coffee.” “Coffee? Food ba ‘yun?” “Kung ikaw ang kasama, oo.” Natawa ako. “Corny.” “Pero effective.” Habang tumatagal, parang nagiging natural na lang lahat. Wala nang pormalan, puro tawanan na lang. “Hindi ko akalaing marunong ka ring mag-joke,” sabi ko.

Tanging tunog ng mga kubyertos ang maririnig sa hapagkainan. "How's the food?" Matatapos na akong kumain nang magsalita si Nick. "It taste good. Marunong ka pa lang magluto." "Not really. Ni hindi ko nga alam kung nagugustuhan mo ang mga pagkaing iniiwan ko para sa 'yo. Baka hindi masarap. Alam mo na, I'm not a chef. Hindi ko forte ang pagluluto but I'm trying my best na paglutuan ka."

Parang dalawang taong matagal nang magkakilala kahit dalawang linggo pa lang talaga. “So,” bungad niya habang kumakain. “You cook?” “Dati,” sagot ko. “Noong may oras pa akong magpanggap na normal ang buhay ko.” She glanced at me. “You don’t have to pretend here.” Tumango ako. “I know.” She took a spoonful of soup. “This is good.” Napangiti ako. “Thank you.” “Filipino food really is comforting,” sabi niya. “Parang may yakap.”