Comfort Food Quotes Mga Nobela at Kwento

But even that, he still let me choose the place we can eat. “Hindi naman siya full course meal kagaya sa mga restaurant, but the taste? rest-assured ka dito. Pampatay-gutom ba.” I smiled at him. He was looking at me as I speak. “You’re weird.” He said and looked at his corn dog. I laughed. “I am. Thank you.” Ako. “That’s an insult.” Kinagat ko ang bahagyang parte ng corn dog at tumingala sa buwan.

Totoong naging sobrang selan ko na sa mga pagkain kaya kahit ako ay nahihirapan tukuyin kung anong pagkain ang gusto ko. "You don't like food that has a strong smell, you don't like fats... I think you might be okay to this," pinakita niya sa akin ang litrato ng carbonara agad naman akong napasimangot at napatakip ng ilong kahit na hindi ko naman naaamoy. "It's white and plain—okay I guess it's a no for this" iling niya ng makita ang reaksiyon ko.

At isa pa, alam kong kapag nagsimula na ‘to ay mahihirapan na akong makahanap ng oras para magkachikahan kami. Tumigil muna ako sa paborito naming food chain para bumili ng takeout, yung usual naming comfort food tuwing kailangan namin ng mahabang usapan. Garlic wings, carbonara, at cheesecake. Sa ibaba ng condo ay merong convenience store, doon na lang ako bibili ng tube ice para na gagamitin ko para magtimpla ng juice. Alam ko kasi, kapag nagsimula na ang kwentuhan ay hindi na matitigil.

“Ituloy-tuloy mo lang ang pag-inom ng gamot. Huwag na huwag mong kakaligtaan. Kumain ka rin ng masusustansyang pagkain at huwag puro noodle.” Ang makahulugan nitong sabi habang napasulyap sa cup noodles na nakapatong sa maliit na mesa malapit sa kinahihigaan kong papag. “Sana mas bumuti-buti pa ang pakiramdam mo pagbalik namin. Sana maging handa ka na, Zat.” Ang may laman nitong sabi.

Wala pa ring mga salita ang lumabas sa aking bibig. "May food d'yan. Fast food." he said. Kinuha ko ito sa gilid niya at unang kinuha ang burger. Gutom na rin ako, puro alak lang talaga ang laman ng sikmura ko. "Hindi ka nag-dinner, right?" he asked. His sound concerned even though he's still cold. I nodded. "Don't starve yourself, don't drink too much." he said. Lumiliwanag na rin kaya at ramdam na ramdam ko na ang antok. Ibinaba ko ang upuan para mahiga ako ng konti.

Kailangan kong mag-isip. Ngumiti ako at saka nilakasan ang boses. "Charot! Masarap siya tol, ayoko lang sabihin sa 'yo kasi pagyayabangan mo na naman ako. Masarap ang sisig at nagpapasalamat ako sa pag-aabalang ipagluto ako, at paborito ko pang pagkain ang niluto mo. Salamat talaga, tol!"

Aphro said, pissed. "Huwag ninyo ng stress-in ang sarili sa problema ng iba. Halika na, kumain na kayo," mom told us. "Ayon, chismis plus barbeque is the best combination," I joked. "Pero ito, seryoso, ma. Kahit gaano pa kahirap ang buhay, never akong kakapit sa matandang mayaman," I said, chuckling.

“Eat slowly.” Hindi ko siya pinansin. Gutom ako kaya wala akong pake. “You eat like a pig. Eat slowly, woman. Hindi ka mauubusan.” “N-Nagugutom ako, pwede ba?” hirap na hirap akong magsalita dahil punong-puno ng pagkain ang bibig ko. “Salamat sa pagkain pero pwedeng manahimik ka muna? Ayoko kasing makipagtalo sayo habang nakain. Thank you.”

wika niya at tipid na ngumiti ang lalaki dahilan upang lumabas ang dimples nito. “Akala ko ‘yan ang favorite mo,” ani nito. “Ikaw, bakit ‘yan ang order mo?” tanong niya. “Maniniwala ka ba if ito lang din ang afford ko?” Napailing si Vegee, “bawal gumaya.” At saka mayaman itong tingnan lalo na sa mga suot ning branded na damit. “Ito lang ang comfort food ko. Every time I am sad, burger lang ang katapat,” ani nito.

Nangunot ang kanyang noo. Kapag ganito na hindi naman niya close ang tao, ma-ooff siya kung ganitong kinagatan ang pagkain niya. But with Hector, it seems like nothing is wrong. "Bakit ayaw mo pang kumain? Kainin mo na iyan bago pa lumamig, hindi na 'yan masarap kapag lumamig." "Hmm, yeah." Alanganing sagot ni Farrah, at nag-umpisa nang kainin ang kamote. Inalis niya muna ang anomang kakaiba niyang nararamdaman ngayon.