Drifted Novels & Stories

Napangiti ako dahil doon. Hindi na tulad noon ang kwarto nya ngayon. Medyo nagiba mas naging panglalaki ang itsura nito kesa noon. Naiba rin ang ayos ng ibang kagamitan pero kahit ganun paman ay pamilyar na pamilyar parin ako dito. Napairap ako sa hangin dahil sa kalat ng silid. Nagkalat ang mga damit sa sahig at kama. May mga papel din na nakakalat.

Ramdam na ramdam ko ang matinding pangungulila at ang kawalan ng kakampi sa mundong ito. Ngunit sa gitna ng kadiliman, dahan-dahan kong binuhat ang aking sarili. Niyakap ko ang aking mga bisig at tumingin sa malawak na lawa. Naisip ko… ang mga bagay na madaling ibigay ay binabawi lang ng ibang tao—gaya ng huwad na karangyaan, proteksyon, at pagmamahal ni Draven—ay mga bagay na hindi ko kailanman kailangang ilimos. Ipoproseso ko ang sarili kong lakas. Pagtatrabahuhan ko ang sarili kong tagumpay, maaga man o huli, hanggang sa wala nang sinumang makatapak pa sa akin muli. DRAVEN’S POV

That girl must be very lucky to have a mom like hers. I shook my head and followed Freiya upstairs. I found her sitting on her bed, facing her laptop. She glanced at me and signaled for me to come over. I walked toward her and watched as she searched for the situation I was in right now. "Now I understand why you’re like this. It’s called Astral Projection. It’s a phenomenon where your soul, or your 'Astral body,' leaves your physical body and gains the ability to travel outside it," Freiya explained.

Mas maraming tao sa drift, mas maraming pera. “Don’t worry, Mr. Montevella. Next year pa naman gaganapin ang Drift. Tinatapos pa ang dome na pagdarausan nito,” ani Mrs. Liu. “Makakapag-handa pa tayo. May panahon pa tayong pag-usapan ang percentage of profit share.” Pagkatapos ng meeting nila, nag-paalam na si Mrs. Liu. Naiwan naman si Leo at Davidson sa restaurant na yun.

Kahit pagkatapos ng ilang taon, ikaw pa rin. Pagkatapos ng paghihirap, it’s still you who makes me feel this desperate for love. How could this be possible, Izo? How can I possibly stop? For a moment, I felt like I couldn’t move. Sa sandaling ito, parang ayaw ko nang umalis. Ayaw kong ilayo ang titig ko sa kaniya, natatakot na baka hindi na maulit pa. Yet I know that I have to.

Kibit balikat naman siyang sumunod sa mga ito. Naglakad-lakad siya sa dalampasigan habang ini-enjoy ang pagdampi ng malamig na tubig sa kanyang mga paa. Wala naman siyang kakilala sa mga empleyado ni Lucas maliban kay Maricel kaya minabuti niyang maglakad-lakad na lang. Hanggang sa naaliw siya sa kakalakad sa buhangin at hindi niya namalayang napalayo na pala siya. Pabalik na siya nang biglang nagkulimlim at nagbabadya na bubuhos ang ulan. “Naku po! At uulan pa yata,” sambit niya sa sarili habang nakatingin sa maulap na kalangitan.

Its been a while since my last update and I hope y'all liked this one. Keep safe and God bless!!! Egavas_Etrom

Marahang gumalaw ako kaya sumabay ito sa bawat ritmo ng katawan ko. Kapwa kami hinihingal sa bawat ulos at sarap na hatid nito. "Ahhh…Ahhh…Faster please!” ungol ko Bawat galaw ay may kasamang ungol, hingal, at damdaming matagal nang kinikimkim. At sinunod niya ako kaya mas bumilis ang bawat galaw niya. “Ugh shit! Ahhh…” ungol ni Draven.

Kanya kanya din kaming punas ng pawis namin kahit na may Aircon naman ay pinagpawisan parin kami. Kinuha ko ang tubig na nakapatong sa lamesa at uminom rito. " Gutom na ako " reklamo ni Echo. Napatingin naman kami sa kanya. " Palagi ka na lang gutom " saad ni Zarick. Sa Zero naman ay tahimik na nakaupo at umiinom ng tubig hanggang sa maubos ito. " Sorry naman, dude. Kanina pa tayo nagpa-practice at tanghali na rin " sagot niya sabay sandal ng ulo sa pader.

Nahabag naman ako sa narinig sa anak ko. "Bigboy kana talaga baby ko." Krystal is my daughter, twin sister of Kristoff. So basically kambal ang anak ko. Kung gaano kamahal ni Kristoff ang pool at dagat, ganon naman kaayaw ng anak kong babae dito. Nung dalawang taon kase ito ay nahulog ito sa pool namin dahil busy sa pagccellphone ang yaya na kinuha ko. Sobra akong nagalit non kaya tinanggal ko agad sya sa trabaho. She has only one job! and that is taking care of my children, but still she chooses to put my daughters life at risk.