Escaping From Reality Novels & Stories

Hidden Desire Hindi niya sukat akalain na totoong nangyayari to sa totoong buhay. Akala niya sa mga palabas lamang ito nagaganap. Sobrang sakit at lungkot ang kaniyang nararamdaman. Ang sakit sa kaniya na hindi na siya kilala ng taong pinakamamahal niya. Naupo siya sa isang bench sa gilid ng kalasada para pakalmahin ang sarili.

sabi ko sa isip ko na may alanganin na ngiti pa sabay sa pagsara ng pinto ng elevator. Matagal pa bago dumating yung isang elevator, at malapit na ako ma-late. Kaya sinubukan kong maghanap ng ibang daanan. Dumaan ako sa fire exit. Oo hay nako, tama kayo ng iniisip, gumamit ako ng hagdan. Nasa fift floor palang ako hindi kinaya ng paa ko yung heels kaya ang ginawa ko ay tinanggal ko ito, buhat buhat ko kasamang bag konat brown envelop. "Ganito ba lagi? Kailan ba matatapos ang mga ganitong bagay?" Napabuntong hininga ako ulit.

Kailangang lumabas ang gumagamit dahil kung hindi ay puwersahan itong ididiskonekta o kaya naman ay tatawagan ang pulisya. Ngunit si Theresa ay maaaring sa simula pa lang ay inialay na niya ang kanyang pag aaral sa holography para sa isang tao. At kung natagpuan na nga niya ito sa holographic na mundo ay gugustuhin pa ba niyang umalis doon? Baka tuluyan na nga na nawala ang kakayahan niyang paghiwalayin ang realidad at pantasya. At ang pinakamahalagang tanong ngayon ay kung buhay pa nga ba talaga si Theresa?

Hindi niya lubos akalaing makakaramdam siya ng ganitong kaginhawaan dahil lang sa kanyang pag-alis. Sometimes, running away is the most effective thing to do when everything feels like falling apart. And looking back, she can’t feel any regrets or what ifs. Ang tanging what if niya lang ay ‘what if nanatili siya?’. For sure, she will suffer and so as her kids.

Wika pa nito bago tuluyang umalis. ........ Maxine POV How can I escape? Masyadong mahigpit ang mga tauhan ni Mr.Harold Zhang.. Anong pwede kong gawin! Ayaw kong manatili sa lugar na to! Ayaw kong maghintay at umasa na may mag rescue sa akin! "Wag munang subukang tumakas pa!" Gulat akong napa tingin sa may pinto! Si Mr.Zhang. "Alam mo,believe din ako sayo,nagawa mong paibigin ang pamangkin ko nang walang kahirap-hirap..ngayon sinusuway na niya ako." Sabi pa nito.

THIS STORY IS NOT PERFECT SO IF YOU ARE FINDING A PERFECT STORY, IʼM SORRY BUT YOU CAN SKIP MINE, EVEN MY CHARACTERS DOESN'T FIT TO YOUR STANDARD, LEAVE MY STORY WITHOUT BASHING. ; ALL THE NAMES, SURNAMES, PLACES, BUSINESSES, LOCATIONS, EVENTS, AND OTHER INFORMATION IS ALL FICTION AND MADE BY THE NAUGHTY MIND OF THE AUTHOR, IF I MENTIONED SOMETHING/SOMEONE WHO ARE NOW GONE I'M SORRY BUT IT'S JUST A COINCIDENTAL. ALL RIGHTS RESERVED TO MS. PEACHYPEAYE

I dreamed of a happy life that doesn't come to an end, but I guess, a happy one doesn't exist to last. It was just a short time-lapse, when everything seemed fine. When we think, we are living a life according to our plan. But they said, our future doesn't depend on what we thought it could be. Even how many times we planned for a specific scenario, there is always something and someone that will ruin it. That will ruin us, and that someone and something that will eventually convince us to better escape realities and hide from the misery that the world gives.

Hindi gaya sa panaginip na hindi ako makagalaw, ngayon ay malaya akong nakakakilos. Hindi ko ininda ang mga matutulis na bagay na natatapakan ko. I don't care if my feet bleed, get sore or become numb. Basta maka takas ako at maka-alis dito ay ayos na ako. But, should I escape? I know this is my fear, but should I need to run from my fear? What if the more I run, the more it chases me? Then, it seemed like I was just running on a round wheel.

At yung hallucinations n'ya ang delikado dahil hindi n'ya alam sa lagay na 'yon ang realidad at hindi. Dahil sa pangyayaring 'yon ay tila nakaramdam ako ng pagod kaya umupo na lang muna ako sa 'king upuan. Hindi ko naman maiwasang maalala 'yong una n'yang nagawa sa 'kin na pagtusok ng tinidor dahil sa pag-aakalang hindi ako totoo o hindi ako si Angelic. 'Yon ang bagay na ikinatatakot kong mangyari ulit. Paano na lang kung makakuha s'ya ng isang matulis na bagay at gamitin n'ya 'yon sa ibang tao?

Hindi makapaniwalang tanong ko. "The room they have entered earlier was actually the escape room. We all thought that they will just stay there, but they already escaped from us. I'll now get going." "Do you really want to die?" Narinig kong tanong ni Xinon. "I haven't thought of dying." Seryosong sabi nito. "H-how... Paano na natin mahahanap si Sniper?" Dismayado at kinakabahan kong tanong. Sunod sunod kong kinagat ang kuko ko dahilan para dumugo ito.