Funny Job Quotes 소설 & 이야기

“Boss… joke lang ‘yun. Hindi na mabiro. Huwag mo ng ikuwento kay Analyn. Baka mawalan ako ng trabaho.” ~C.J.

Sagot naman ni Don Rafael. "Napaka-swerte naman ng babae na iyon" bulong ni Jobert sa sarili. Given the timing, hindi kailangang maging henyo ni Jobert para maintindihan ang nangyari. Isang bagay na nakakakuha ng pansin. Nalibang siya, ginawa niya ang isa pang pag-lick ng ice cream. Gayunpaman, ang isang trabaho ay isang trabaho. "Make your best offer" hugot ng assassin.

Ayokong magsalita at baka kung ano pa ang lumabas sa bibig ko. "Alam mo kanina pa ako gutom kaso di ko maiwan ang trabaho eh. Panay pa tawag ng Kuya sa akin, nagpa-follow up kung nagta-trabaho ba ako ng maayos. Mukha lang akong hindi seryoso pero maayos kaya ako magtrabaho. Gusto mo trabahuin kita?" The heck? I glared at him. "Joke lang! 'To naman napaka highblood. Bakit palaging mainit ang ulo mo? Badtrip ka ba?"

malakas ang boses ni Janna nang sagutin niya ang tawag ko. "I'm doing fine, I guess," balita ko at ngumiti. "I found a job. Sa coffee shop!" balita ko sa kanya at nagsimulang nag-kwento tungkol sa naging araw ko. "Ay girl, kalmahan mo lang sa trabaho, ah? Alis ka na kapag hindi mo na kaya!" paalala niya pa kaya tumango-tango ako. "Kamusta na pala si..." Napahinto ako nang bigyan niya ako ng makahulugang tingin.

He gave me a bottle of mineral water. "At ano? Mag stay sa office kagaya ng kuya mo? Boring." Natawa ako dahil sa sinabi niya. Kahit naman kasi ako agree sa sinabi niya. I also find works in desks so boring. Hindi ako tatagal sa loob ng isang araw na nakaharap lang sa isang lamesa. "Well are you sure na hindi natin yan pag aawayan yang trabaho mo future?" Natigil siya sa paghalo ng noodles at parang nabigla sa sinabi ko. "Joke lang."

Pero bago pa man ako hilain ng antok ay bumukas ang pinto at iniluwa doon ang lolo. "I told you to quit your job." Iyon ang binungad nito sa akin kasunod niya si Kanye. "Bakit mo sinabi kay lolo?" Tanong ko kay Kanye kaysa pansinin ang sinabi ng lolo. "Nasa paligid lang ang mga mata ko, you punk. At sinabi ko ng ayaw na ayaw ko ng trabaho mo pero hindi ka nakikinig sa akin."

Doon ay hindi mapigilan ni Celine ang mapatingin sa nagsalita. “Naku, bakit kasi binigyan ka pa ng bibig bata ka!” rinig niyang bulong naman ng isa rito. “Patay ka, baka mas mauna ka pa magkaroon ng bagong trabaho at boss kay Ma’am!” “Ah... Joke lang, Ma’am! Kayo naman, nagpapatawa lang naman ako! Ang seseryoso niyo e! E, ano ba'ng pinunta natin dito?”

Tinulungan ko naman tumayo yung babae. "You should at least say that its heavy. Learn to voice out!" Sabi ko naman. Pilit naman itong ngumiti sakin. " ma'am, in this kind of job of us. We cant just say that. We all intend to ease everything." Sabi naman nya kaya napatahimik na lang ako. I dont know about that. Hindi ko alam na ganito pala ang nararamdaman ng ibang nagtatrabaho. I never experience it myself kaya i never know. Im just spending my money. While they are earning some.

But for me, it felt as fresh as yesterday. "Bukod sa mukha mo, Hakob, wala ka talagang future sa pagiging comedian!" ani Jackie sa kalagitnaan ng paghahardin. Nag-joke kasi si Jacob. Pero palagay ko, sinusubukan lang nilang pagaanin ang paligid para sa akin. Tulad nitong mga nakaraan. Napangiti ako. Ako rin sana, magkokomento roon. Subalit natigilan kami nang biglang may pumaradang sasakyan sa gilid namin.

The man looked around the whole room the way I did, “Though I guess Red’s not that rich to pay even my minimum charge, I still accepted the job since he offered it to me.” I turned my attention back to the man. There’s a mischievous smile on my lips now. I tried to stop myself from laughing by putting my closed fist on my lips but I just can’t. I bust out laughing, I almost passed out laughing. Lakas lang talaga ng trip ng mga tao ngayon, lakas magjoke. “Red offered you a job?” I tittered, showing that I am not actually believing him. “Yes, he did,” the man confusedly answered, narrowing his brows. “Red is actually a friend of mine.”