Good Things Comes To Those Who Wait Novels & Stories

Hanggang ang isang oras na paghihintay ay umabot sa tatlo, lumipas pa ang isang araw, sumuko na ako kahihintay ng umabot na ng linggo. Pinatay si Tatang! Iyon ang ibinalita ng isang kasamahan sa pangangalakal. Ang perang bitbit ay inagaw.. maraming saksak ang tinamo sa katawan.. Hanggang sa nagkaisip hindi pa rin nakakamit ang hustisya. Nakipaglaban si Tatang para ma-i-ahon sana kami, ngunit hindi siya pinalad para sa kanyang munting pangarap.

Isang oras akong naghintay sa kaniya roon at halos baliktarin ko ang mesa sa sobrang inis ko. While remembering that particular moment at that time and contemplating what happened today... I realized that patience really is a virtue, but we cannot deny that waiting is extremely hard. That no matter how patient you are, you still can’t help but feel a little tired while waiting. Just because you are a very patient person, doesn’t necessarily mean that you don’t get tired of waiting.

"I'm not. I'm just stating a possibility." "Possibility po ba kamo? Malay rin naman po natin masarap pala talaga? 'Yan nga po ang ebidensya, dagsa ang bumibili at ang haba ng pila. Saka, hello? Kasama naman po talaga sa life paminsan-minsan ang paghihintay, Boss, you know? Hindi naman kasi sa lahat ng oras nasa harapan tayo ng pila at saka hindi naman natin agad-agad na nakukuha ang mga gusto natin sa buhay, hindi ba? May mga bagay na kailangan nating paghirapan muna bago natin makamtan, minsan kailangan din nating maghintay nang may katagalan. Yes, mahirap at nakakainip ang maghintay, pero sabi nga po, 'Patience is bitter, but its fruit is sweet'. Kaya halika na at pumila na tayo para matik

pag rereklamo naman ni, Yvan "Ewan ko sainyo wala pa ngang isang oras na naghintay kayo saka meron namang upuan dun sa waiting shield pwede kayo umupo roon."iiling iling na wika ko saka na una ng pumasok sa School gate "Dito ka kaya namin laging nadadatnan malay pa namin pwedeng mag hintay dun Sa waiting shield." "Waiting Shield nga diba."pamimilosopo ni, Yvan rito

Inis niyang sambit sakin. " Eh Ako Naman Kasi Ang may kasalanan Kasi kung Hindi ko Siya pinaantay ng ganun katagal edi sana hindi niya ako iniwan ng ganun" wika ko Naman habang umiiyak. " Agatha, man will patiently waiting for his love, kung mahal ka talaga ng lalaki mag hihintay Siya kahit gaano pa katagal Yun Kasi Hindi Siya mabubuhay ng Hindi ka Kasama" wika naman ni kuya.

They don’t even have the slightest idea about it. In just a matter of time, he will get what he really wanted. Matagal na panahon siyang nagtiis at nagpasensya, pero ang lahat ng sakrispisyong iyon ay alam niyang mayroong kapalit. If one would just be patient, then he will certainly get the best of results. No need to rush. Sabay silang dumaing nang kapwa nilang naabot ang rurok ng kaligayahan. He spurted all his seeds in the rubber sheath.

Sabi ko sa isip ko upang palakasin ang loob ko. "Ang pag-abot sa pangarap natin ay parang byahe sa isang malaking kalsada. Minsan mabilis ang byahe at madali kang nakakarating sa iyong pupuntahan. Pero minsan mabagal rin ito dahil may mahabang traffic o balakid/pagsubok tayong dapat lampasan. Kailangan natin nang tiyaga at mahabang pasensya. May saysay naman ang bawat paghihintay mo dahil sa huli nakarating ka sa iyong pupuntahan, narating mo ang iyong pangarap."

"Minsan kailangan mo ring kumilos. Hindi puro hintay-hintay lang. Ikaw ang maghanap sa kaniya kapag handa ka na. Hindi puro destiny-destiny lang." "Anong pinagsasabi mo?" Kung anu-ano na ang sinasabi niya sa totoo lang. "Don't just wait for the right one to come. Go find him," seryoso niyang sabi. Akala mo naman sobrang dali lang ng sinasabi niya.

Ganoon nga siguro kailangan natin tanggapin at piliin ang laging magpatawad iwasan ang poot lagi sa dibdib ng sa gano'n ay tahimik at totoong makamit ang tunay na kaligayahan. "love is a beautiful gift to us, so don’t be afraid to love and wait for the right person destined for us," -END-

Because the greatest treasures are waiting for those brave enough to keep moving forward. THE END