Halimbawa Ng Balintuna นิยาย & เรื่องราว

ALIYAH'S POV Banayad na hampas ng mga alon sa naglalakihang mga bato, sariwa't malamig na ihip ng hanging dala ang amoy tubig alat na halimuyak na halos yumayakap sa buo kong katawan, ang mga naglalakihang kulay berdeng burol at mga bahay na gawa sa purong mga brickstone. Mga naunang halimbawa na nagpamangha sa akin nang makarating ako rito sa Batanes.

I was too tired to care. Nagising ako sa malamig na simoy ng hangin na tumatama sa balat ko. I was lying on a massive bed, covered in white linen. Nang imulat ko ang mga mata ko, agad akong nabulaga sa tanawing bumungad sa akin sa labas ng balcony—malawak na dagat. Pino ang buhangin. Asul ang langit. Napapalibutan ng mga palm trees ang villa. Nagmadali akong bumangon, agad na lumapit sa bintana. Hindi ito hotel sa Maynila. Hindi ito probinsiya. Hindi ito kahit saan sa Pilipinas.

Subalit, kailangan niyang paalalahan ang bata. “Wala kang malinis na damit sa bahay ng Lola.” Dati maraming damit doon ang bata, ngunit dahil dumalang na itong pumunta ay nalakihan na niya ang mga damit na dati ay iniiwan niya sa lumang villa ng Buencamino. Binibilhan din siya ng tiyahin ni Gail, ngunit sa dahil nasa Mindoro na siya noon ay tumigil na ang babaeng bilhan siya.

Mapa-stolen man his footsteps or his shadow. Halos kalatahating araw ang ginugol namin para marating ang tuktok at pareho kaming laglag panga ng makita ang ganda sa taas. Tanaw na tanaw rito ang Laguna de bay at mga bulubundukin ng Laguna.

🕷️ Ang Banta mula sa Itim na Ulap “Mga kultivador ng Samahang Liwayway… nakita n’yo na ba ang ninuno ng Samahang Daan ng Hiwaga, si Pun Nanzi?” Lumingon si Juan. Mula sa itim na ulap, lumabas ang isang dambuhalang alupihan. Nasa unahan nito si Elder Valiente, at nasa likuran niya ang pito o walong tao na pawang nakangising may panunuya. Tatlo sa kanila ay naglabas ng malalakas na aura, at malamig na tumingin kina Leon Wenju at Ninunong Wang.

KABANATA 16: Paanyaya ng Pakikipagtalik Tahimik ang gabi. Sa labas ng malawak na bintana ng silid, tanaw ni Elaine ang malamlam na liwanag ng buwan. Ang hapunan kanina ay naging isang makabuluhang sandali—ang unang pagkakataon na muling nakita ni Elaine ang kanyang pamilya sa isang marangyang hapag-kainan, parang panaginip lamang.

Usal nito at agad nagpantig ang kaniyang tenga sa tuwa. “Talaga po? Ang sarap siguro niyan!” Excited niyang sabi kahit hindi niya ma-imagine ang lasa ng ginataang pusit dahil adobong pusit lang naman ang kilala niyang luto sa lamang dagat. Normal na talaga sa Mavulis Island sa may Basco, Batanes ang mga luto dahil sa kakaibang kaugalian ng mga tao sa bawat lugar na napupuntahan niya.

“Rosaline! Lumabas ka dito!” Isinara ko ang sikretong pinto at nagtago sa likod nito kasama si Rosaline. “Nasaan ka na? Rosaline! Alam kong nandito ka!" Sigaw ng lalaki. Kinakabahan kong hinawakan ang kamay ni Rosaline at nakalimutan ko itong bitawan. Natahimik din si Rosaline. Pagkaalis ng lalaki, malamig niyang sinabi, "Kung gayon, hindi ka bulag."

tanong ko rito. "Sa may Bantayan Island. Maganda ro'n sariwa ang hangin. Malapit sa dagat. Makikita mo ang white sand," nakangiting turan ni Eliza. "May-ari rin sila ng ilang resort na naroon, Yna," singit ni Stacey. "Ang swerte ko at naging kaibigan ko rin kayo. Excited na tuloy akong maligo," excited kong tugon.

Nakarating na sila sa isang malayong isla sa batangas. Sobrang layo kaya tinawag na secret Island. Isang paraiso ang sumalubong sa kanila. Puro puting buhangin, kristal na asul na tubig, at luntiang mga puno na tila bumalot sa buong lugar. Tila nawala ang pagod ni Andrea sa byahe sa ganda ng kabuuan ng isla. Nanlaki ang mga mata niya at hindi makapaniwala sa ganda ng paligid.