Horror Masks Novels & Stories

Tinanggap niya ito pero hindi siya kumilos mula sa kinatatayuan. Napansin kong nakasuot siya ng sumbrerong itim, black mask, jacket na may hoodie at simpleng maong na pantalon. "Sorry ulit." Dahil sa cap at mask, nahirapan akong makita ang mukha niya, pero napansin ko ang mahabang pilat na parang bakas ng kalmot sa kaniyang kanang mata. "Watch where you're going."

Iyon ay dahil naramdaman nila ang ilang nakakatakot na aura na bumabalot sa buong mansyon. Walang katuturan para sa gayong kakila-kilabot na aura na bumaba sa isang maliit na lungsod tulad ng Horington. Ang ilan sa kanila Nagmamadali rin siyang lumabas ng mansyon pagkatapos ng puting lobo. Sa labas ng mansyon, nakita nila ang limang lalaki na nakasuot ng itim na damit at ang kanilang mga mukha ay natatakpan ng mga maskara. Tahimik silang nakatayo roon.

“Aalis na pero bago ‘yun wear this,” Napatingin ako sa iniharap niya saakin at nakita ko doon ang isang color black na mask at mayroon din siyang black mask na hawak sa kaniyang kaliwang kamay. Pareho sila ng akin at mukang terno pa ang mask namin, masquerade ball ang theme ng anniversary nila muntik ko ng makalimutan lalo na at hindi ako pwedeng humarap ng walang mask sa kanilang lahat.

Then five rounds tonight it is. Pabalik na siya sa mga anak niya nang tila may awra na humila sa kanyang atensiyon. Lumipad ang kanyang paningin sa katapat na shop. Karamihan sa binibenta sa shop sa tapat ay iba’t ibang klase ng mask, trophies, sash, mga korona at iba pa. Sa transparent glass wall niyon ay may tarpaulin na nakadikit, 30% off ang binibenta nilang realistic silicone mask.

Igina long muli ang aking paningin, at agad iyong huminto nang matanaw ko ang isang pamilyar na pigura sa hindi kalayuan. My eyes drifted to him across the hall, and for a moment, all I could saw was the sharp curve of his black mask. Matte and perfect, it hugged his face like a shadow, letting only his piercing eyes speak. Even behind it, he was unmistakably him... dangerous, controlled, and impossible to look away from.

He's scary, yet kind. Nang abot kamay ko na ang pinto, binuksan ko ito at akma na sanang lalabas nang may kutsilyong nakatuon sa harapan ko, kaagad akong umatras papasok ng mansyon, sunod naman siya ng sunod sa akin. Naka itim lahat ang suot niya, hindi makita ang mukha dahil may mask. P*****a! Who is this!

“Wag mo kong pigilan, Rhamesis! Kailangan kong malasing kasi hindi ko masikmura ang gagawin natin nang hindi nalalasing!” Umigting ang panga niya. Naningkit ang madidilim niyang mga mata na ngayon ay may nakatakip na isang itim, eleganteng half-mask na nagkukubli sa itaas na bahagi ng kaniyang mukha. Bakit siya nakamaskara? Para ba itago ang sarili niyang hiya? O para lalo akong ipahiya dahil ako lang ang nakalantad ang mukha?

Nag-ingay ulit ang klase. "A masquerade ball or party usually involves dancing, flirting, games, and music.The idea of masquerade masks goes back to the renaissance period when merrymakers wore masks to hide their identity at scandalous parties." May nagtaas ng kamay. Tinawag naman siya ni sir para tumayo, "ibig sabihin, sir, we can dance kahit kanino as long as naka-mask?" Parang kinikilig na tanong ng bading naming kaklase, si Marvs.

Magpapaalam na sana ako nang bigla ulit siyang tumitig sa akin, pero this time, sa dibdib ko na. “Next time you go out to your room, wandering at night, make sure to wear a damn bra. I can see your nipples, Tala. They’re begging to get suck.”

No one would have thought that he is that desperate and no one knows the real reason why he still patronizing the Dream Fortress. Halos maubos na niya ang hawak na babae ni Madame Hera ngunit pitong taon na pero hindi pa rin niya natitiyempuhan ang babaeng noon pa man gumugulo sa isipan niya. The woman under that Lavender masquerade mask. Bawat Illuminati na inaalagaan ng Dream Fortress ay may sariling signature mask kaya kaagad niyang maalala kung sakaling makuha niya ulit ang babaeng iyon.