Horror Masks Novels & Stories

Nanuot yata sa buto niya ang paninitig nito kaya nanayo ang mga balahibo niya sa braso at batok. Pero bakit naman nakamaskara `to? The man’s half face in front of her was covered with a black cloth. Maskara na tulad ngkay Zorro. Mula gitna ng ilong hanggang noo nito ang nababalot ng elastic black fiber. Nakalitaw na ang matangos nitong ilong, mapulang mga labi, and he even has a cleft chin, and a perfectly cut jawline. May curtain bangs ito na hanggang noo ang haba,

We've been doing things like this but each time they trace and stalk carefully, hindi pa rin si Amorah. May naka-maskara ng kung ano-ano at parang nasa isang party, may naka-hood at dark glasses tila iniiwasan ang kung sino, at kung anu-ano pang mga pagtatago ng mukha ang ginagawa. I think they got these from different parts of the world, too. They said it matched Amorah's description, pero alam ko sa isang sulyap lang na malayo ang mga ito kay Amorah. Kahit sa larawan. I know, because I know her body too well.

Ng muling bumukas ang mga ilaw, isang tao ang nakatayo ngayon sa gitna ng silid. Ang tao ay nakasuot ng ganap na itim, na ang kanyang mukha ay ganap na natatakpan ng isang itim na maskara. May itim na ambon sa paligid ng pigura, na nagbigay sa tao ng isang napaka nakakatakot na hitsura. Bukod dito, mayroong isang masamang aura na patuloy na ibinubuga ng tao. "Dapat kang maging maswerte na ang iyong pagkakakilanlan ay hindi kilala." Ang tao ay nagsimula ng mapanlait.

Ang aking hero complex na pilit kong ibinabaon ay muling nagising. ​Inayos ko ang aking face mask—isang itim na tactical mask na bumabalot mula sa ibaba ng aking ilong hanggang sa aking leeg. Tanging ang aking mga mata lamang ang nakalantad. Ang mga mata kong singkit na pahaba, kung saan ang dulo ay nakaturo paitaas na tila isang maninila.

"Mamayang gabi, alas otso. May susundo sa’yo—isang itim na van." "Ihahatid ka sa isang condo. Doon mo ibibigay ang katawan mo. At tandaan mo... magsuot ka ng maskara. Ayaw niyang makita ang mukha mo." Sabay kuha niya ng isang itim na maskara na parang ginagamit sa masquerade party—elegante, ngunit may misteryoso at nakakatakot na dating. "Oh, ito. Kunin mo."

Napapaligiran si Katreese ng grupo ng mga armadong kidnaper na tila mga multong nagkukubli sa dilim. Lahat sila ay nakasuot ng itim na maskara na tumatakip sa kanilang buong mukha. Tanging ang kanilang mga mata lamang ang nakikita, at sa bawat pares ng matang iyon, iisa ang mababasa—k@lupït@n, k@r@h@s@n, at k@s@kim@ng hindi man lamang nila sinubukang itago. Mahigpit na nakagapos ang mga kamay at paa ni Katreese sa isang matibay na silyang kahoy.

Lumapit s'ya at n'yakap ako ng mahigpit. "Pero hindi na ito ang totoong mukha ng anak niyo," mahina kong bigkas. Bumitaw sa pagkakayakap sa 'kin si Mommy at hinawakan ang dalawa kong balikat atsaka ako tinignan sa mga mata. "Kahit magmaskara ka pa, mukha mo lang ang nakikita ko anak. Kahit mabulag ako, habang-buhay nang nakatanim sa utak ko kung gaano kaganda ang mukha ng anak ko."

Unfair yon. Tinignan ko ang mukha ko sa salamin, naglagay na lang ako ng cream at concealer para matakpan, grabe naman yung mga pangit na asawa na yon, galit nag alit mga dzai? Hay. Namili ako ng presentableng damit, wala pa rin ako balak pumunta sa mga chupapi ko today, magliliwaliw lang ako, balak ko mamasyal, showing na rin ang favorite movie ko, iba talaga pag napag iiwanan ang bansa mo kesa sa iba, huli na ipinalabas dito.