Horror Masks Novels & Stories

Lumapit ako kung saan natutulog si Andy the heck Axel for f*ck sake. Sino ang gumawa ng mascara mo demonyo? Bakit ginalingan ninyo masyado ang inyong panlilinlang? Gusto ko ng pumalahaw ng iyak dahil sa aking natuklasan. Tumayo ako at kumuha ng gunting para gupitin ang maskarang nakabalot sa kanyang pagkatao. Dahil siguro sa pagod sobrang lalim ng kanyang tulog. Wala siyang reaction sa aking ginawa, at hindi man lang nagising.

Mababanaag ang kaseryosohan sa tinig ng maskaradong lalaki na siyang kinakatakot ng kaharap. "M-maayos po sir!" Hindi alam nung lalaking walang suot na maskara kung bakit sobra ang tahip ng kanyang dibdib ngayong kaharap na niya ang lalaking tinitingala. Sa Raven's Lair isang tao lang ang hinahangaan, tinitingala, kinikilala at kinatatakutan pero kakatwang isipin na walang sinuman ang nakakakilala sakanya kaya naman pagnaka-talikod na siya ay sikat siya sa bansag na "masked man" (masked man eh?kadiri).

Bumalik na naman ang trauma niya kaya sobrang nangingnig ang kalamnan niya. Subalit gano’n na lamang ang panlalaki ng kaniyang mga mata nang may makitang tao sa gitna ng kalsada. Kita niya ang baril na nakatutok sa kaniya kaya bigla siyang kinabahan. Gusto niyang maaninag ang mukha subalit hirap siyang makita iyon dahil may maskara itong suot. Itim na maskara na sobrang pamilyar sa kaniya. Suot ng mga kalalakihang pumatay sa kaniyang ama!

Pinipilit niyang makapag adjust sa liwanag upang sana’y tandaan ang hitsura ng mga lalaking dumukot sa kaniya ngunit bigo siya dahil pawang mga nakasuot pa rin ng maskara ang mga ito. “Good evening, Ms. Herrera.” Natuon ang atensyon ng dalaga sa nag salita. Nakaupo ito sa isang silya sa isang sulok. Kakaiba rin ang maskarang ginamit nito kumpara sa iba pa. Tanging ito lamang kasi ang nakasuot ng maskara na may mga kulay itim na marka sa ibabaw ng kulay puting plastik. Samantalang ang iba naman ay pawang mga maskara para sa halloween ang suot.

Iyong tawa ng isang bata sa mga horror movie. “Sino ‘yan?” kabadong tanong niya. Pigil na pigil ang aking tawa habang nagre-record ako ng video. Unti-unti ay lumalabas ito kaya naman mas lalo siyang kinabahan. Dali-dali siyang naglakad papasok ng opisina ni Papa. Sa pagkakataong iyon ay naisip ko nang ilabas ang huling bala ko sa umagang iyon. Ang aking sarili. I was using a mask. A Halloween mask nang sa ganoon ay hindi ako makita at makilala ng kahit na sino.

Parang ginawa para manira ng buhay at mangwasak ng puso ng kababaihan. Mula sa matangos niyang ilong, hanggang sa matalim niyang panga at mga matang kahit malamig tingnan, kaya ka pa ring titigan na para bang ikaw lang ang tao sa buong mundo. “Mask,” simpleng sabi niya. Agad lumapit si Arabella dala ang dalawang eleganteng mask. Iyong kay Ark matte black na may dark silver details habang iyong para sa akin naman ay black and gold, delicately designed with tiny crystals around the edges.

Mukhang gawa lang ito ni Aino, habang walang kaalam-alam si Sebastian. Habang iniisip ito ni Maysun, nakita niya ang maskarang nasa sahig. Isang silicone mask ito. Sa panlabas nitong anyo, parang totoong mukha ng tao. Subalit, puno ito ng dugong maroon. Mapula rin ang mga mata. Ito ang maskara na naging dahilan para matakot si Maysun, madulas ang paa, at mapatakbo ang kotse patungong imburnal. Gusto niyang durugin ang maskarang ito sa galit. Nagngipin si Maysun sa galit, pero narinig niya ang tatlong lalaki, "Nailigtas ka na namin. Paano mo kami pasasalamatan? Mukhang mayaman ka ah, base sa kotse mo?"

Pero sana… marinig niya ang panalangin ko. “God damn it!” Napatalon ako nang dumagundong ang malakulog na boses na iyon. Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata at agad sumalubong sa paningin ko ang isang lalaking naka-tuxedo at may suot na maskara na sakop ang buong mukha. Tanging ang kaniyang asul na mata lang ang nakikita ko. Hindi ko man kita ang mukha niya, sapat na ang kaniyang nagngangalit na mga mata para madagdagan ang takot na kanina ko pang nararamdaman.

sabi niya sa harap ng kanyang portrait. May takip ang larawang iyon. Isang human size portrait, suot ang kanyang best gown the night of her concert with her mask on. Simula ng mangyari ang aksidenteng iyon, nakatakip na lang ito. Sa oras na buksan niya ito, sisiguraduhin ni Nadja na kakayanin niyang paglabanan ang takot sa maskara.

Horror ang kabuoan ng theme kahit malayo pa naman ang Holloween. Lumabas si Jonas Gwen nang may fierce na mukha. Suot niya ang isang black net sheer shirt kaya obvious ang namumutok niyang katawan. Nakapangingilabot din ng balahibo dahil matalim ang mga mata niya. Kaya niyang makipagpatayan gamit lamang ang titig. Sunod na lumabas ang kakambal niyang si Allesandra Gwen. Napasimangot ako dahil parehas kami ng suot na may black feathers.