Hugot Para Sa Sarili Ko 소설 & 이야기

Hiyang-hiyang aniya sa sarili. Ang totoo ay labis siyang nangangamba at nag-aalala kung makakayanan ba niyang lisanin ang mansyon gayong dito na siya lumaki at nagkaisip. Masakit para sa kanya ang nga nangyayari pero wala siyang magawa sa ngayon kundi ang tanggapin na lamang ang katotohanan. -

Kundi para sa sarili ko. ********** Gemekek

Naninibugho kong kausap sa sarili ko. “Pero kasi first time ko maranasan yun e... First time ko makaramdam ng ganun, nakakangilabot pero bakit parang masaya sya na hindi ko maintindihan? Ano kasi e, ewan ko ba di ko talaga alam, basta hindi ako nakagalaw, aaminin ko nagustuhan ko yung ginawa ng Boss ko, pero kasi natatakot ako. Marami akong responsibilidad at alam kong playboy itong si Boss. Alam ko na pag pinagkatiwala ko ang sarili ko sa kanya wala din akong mapapala. Kiara, magisip-isip ka gurl... Gamitin mo ang utak mo! Hay!

Napahinga ako ng malalim para pakalmahin ang aking sarili. "kumain kana ba?Kung hindi pa, magluluto ako."sabi niya ngsa malamyos na tinig. Napatitig ako sa napaka gwapong mukha ni Adan.May mga katanungan sa aking isipin na gusto kong itanong sa kanya,pero hindi ko magawa.May alangan sa aking isipan na baka masasaktan lang ako.Kaya huwag na lang.Ang mga nangyari sa amin ay dahil lang sa tukso,libog sa katawan at gustong magkaroon ng experience sa pakikipagtalik.Pero walang commitment.Kung kaya ko lang sanang labanan ang ganung pakiramdam, siguro hindi ako bumigay kay Adan.Ngunit talagang marupok lang ako at isa lang akong tao na madaling matukso.

Ang dagdag na sigaw pa nito. "Bigla akong natahimik sa sinabi niyang iyon sa akin,Pakiramdam ko awang awa ako sa sarili ko,dahil pinatulan ko pa ang mukong na ito! Sino ba siya sa akala niya,Nabuhay akong wala siya' Nakaya kong magsurvive nang mag-isa, tapos sasabihin niya sa akin,na sa kanya ako lalapit kapag walang wala na ako! Wow! Nakakatawa ka. Ang saad nito sa kanyang isip.

Kung gaano na siya kasaya? Nakikita ko na naman ang sarili ko noon. Lugmok at wasak. At hindi alam kung paano aahon? Siguro nga baka umasa lang ako ng sobra. Baka dahil masyado kong tinaasan ang hopes ko na baka sa huli, pwede pa. Ngayon hindi ko na alam. Hindi ko na alam kung paano pa mag uumpisa talaga. Napapangiti na lamang ako ng mapakla sa aking sarili. Baka ito na talaga ang kapalaran ko. Haha.

Alexa's Pov I really hate him! "Nakakainis!" Nagpupuyos ang damdamin na lumangoy ako sa pool. Hindi ako makapaniwala sa sarili ko. "Bakit ka nag-response ako sa halik niya. Hindi ko dapat ginawa 'yon. Ano na self? Hindi mo na ba kayang pigilan ang sarili mo, ha? Ano ang susunod? Aaminin mo sa kanya na may nararamdaman ka na sa kanya, ha? No way! Hindi pwedeng mangyari 'yon." Kastigo ko sa sarili ko habang nakatigil ako sa gilid ng pool.

It’s just about business and my mission and nothing more. I hate myself for hoping. Huminga ako nang malalim para pakalmahin ang sarili. Then I fix myself. Hindi ko na dapat hayaan ang sarili kong magpakita ng kahinaan. This isn’t me. This isn’t what my parents taught me. I fucking need a distraction.

'Pag ginawa ko kasi 'yon ay maririnig ako sa labas. I swear I haven't been embarassed like this until now! Ito ang kauna-unahang beses na pinahiya ko ang sarili ko. Hindi pala, maraming beses ko nang pinahiya ang sarili ko pero ito ang pinaka malala. I hate myself. Muli kong naramdaman ang pagvibrate ng phone ko. Kung sino man 'to, sana maramdaman niya rin kung anong nararamdaman ko. Ayokong mag-isa lang akong nagluluksa 'no.

Kausap ko sa aking sarili. *********