Hugot Para Sa Sarili Ko Mga Nobela at Kwento

Paano kung di niya tanggap ang nakaraan ko Paano kung - SHUTUP SELFFFFF! Sigaw ko sa sarili ko at humagolhul na ako ng malakas kasabay ng malakas na ulan at unti-unting nababasa buong katawan at pakiramdam ko unti-unto din nitong sinisira pagkatao ko.

O baka naman niloloko ko lang ang sarili ko? Ang mga mata ko ay mabigat, punong-puno ng luha na ayaw tumulo. I had to hold it back. Hindi ako pwedeng magpatalo sa sarili ko. Kung gusto kong matulungan ang Mama ko, kailangan kong gawin ito. Kailangan kong magpatawad at magpasya para sa sarili ko, kahit na hindi ko gusto.

Marahil siguro noon ay hindi ko masyadong ramdam at puro luha nalang ako luha. "What is love...for me love is self love. Para sa akin it is self love, it's all about loving yourself first. Kailangan muna nating mahalin ng lubos ang ating sarili para makita natin ang iba, para makita natin ang ating importansya, at para makita natin ang para sa atin. Nung una I lack with those hindi ko alam na hindi ko na pala minamahal ang sarili ko yung tipong hinahayaan mo nalang ang mga tao kung ano ang gusto nilang gawin sayo and yet ikaw tanggap ka lang ng tanggap hanggang sa makita mo nalang ang sarili mo sa harap ng salamin. Ibang iba ka na sa dati tapos maluluha ka nalang at matatawa ng pagkapait pai

Naramdaman ko ang paghaplos niya sa aking likuran habang yakap yakap ako, hinayaan niya lamang akong magsalita at umiyak hanggang sa tuluyan ng gumaan ang aking pakiramdam Para akong nalusaw sa kaniyang katawan, para bang wala na akong lakas para humiwalay sa kaniya Napapikit ako ng naramadaman ang kaniyang halik sa aking nuo "Im not mad at you, I'm mad at myself" pagbasag niya ng katahimikan "Galit ako sa sarili ko dahil wala ako kaninang ini insulto ka nila, kung nasa tabi mo lang ako kanina edi sana ay hindi nangyari iyon sa iyo" _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

Nagbakasakali lang kasi ako makakuha ng tamang kasagutan. 'Ay, tama ba iyong sinabi ko? Naku, self. Palpak ka talaga kahit kailan.' Kastigo ko sa aking sarili sa isipan. "You also want to go inside? " Pag-aanyaya nitong wika pa sa akin. "O-okay lang ba?" medyo nauutal ko pang saad dito. 'Nakakainis! Bakit ba ako laging nauutal sa harapan nito?'

KABANATA 14: Cambodia NALA Bobo! Tanga! Inutil! Hindi ko alam kung ilang beses ko nang minura ang sarili ko dahil sa kagagahang ginawa ko kanina. Hindi ko alam kung saan galing ang lakas ng loob ko para sabihin ang lahat ng iyon sa kaniya. Alam kong na-offend ko si Hugo dahil sa mga sinabi ko kaya hindi ko mapigilang pagalitan ang sarili ko dahil sa mga lumabas sa bibig ko.

Ang bigat sa loob. Gusto kong sabunutan ang sarili ko. Ang iumpog ang ulo ko. Kung hindi lang ako nagpadala sa bugso ng damdamin hindi sana ako nasasaktan ngayon. Kasalanan ko rin naman kung bakit ako nasasaktan. Walang ibang dapat na sisihin kundi ako... ang sarili ko.

Gusto kong umiyak sa saya na nakita ko ulit s'ya matapos ang sampung taong paghihintay. She looks so much better... All I want to do is to hug her and ask why didn't she come back when I learned that she was mad at me. She was freaking mad at me for I don't know reason! I hate myself! I hate that I hurt her! Kahit hindi ko alam kung bakit ko s'ya nasaktan, galit pa rin ako sa sarili ko at mas nagalit ako sa sarili ko dahil gusto kong magpakaselfish, makuha lang ulit s'ya.

bawat araw na dumadaan ay lalo akong nahihirapang itago saking sarili ang tunay kong nararamdaman sa kanya parang sasabog ang aking dibdib dahil sa mga emosyon na gustong kumawala, gusto kong ipagtapat at iparamdam sa kanya kung gaano ko sya kamahal pero di ko magawa, natatakot ako sa mga pwedeng mangyari. Napabuntong hininga na lang ako dahil sa mga iniisip ko, agang aga ay pinalulungkot ko na naman ang aking sarili, dapat ay maging masaya na ako dahil kasama ko na ulit sya, wag na dapat akong maghangad pa ng mas malaki.

At sa kasong ito, ang sugat ay nasa kanyang pananaw sa kanyang sarili. Naramdaman ko ang matinding pagod—hindi pisikal, kundi emosyonal. Pagod sa pakikipaglaban sa mga paniniwalang matagal nang nakaugat. Pagod sa pagsisikap na ipakita ang katotohanan na tila hindi nakikita ng taong pinakamamahal ko. May mga sandaling pumasok sa isip ko ang tanong: Sapat pa ba ang lakas ko? Kung ang kanyang sarili ang kalaban, paano ko ito malalampasan?