Hugot Sa Mga Iniwan Novels & Stories

Tahimik kong kinuha ang mga tray at ibinalik sa estante. Ganoon ba ang tingin nila kapag may mahirap na nakapangasawa ng mayaman? Pera agad ang tinitingnan? Hindi ba puwedeng mahal ko siya kaya ko siya sasagutin? Pera talaga ang basehan? Isa iyon sa ikinatatakot ko kapag sinagot ko na siya, e! Huhusgahan nila ako na mukha akong pera. Huminga ako ng malalim at isinantabi ang agam-agam na iyon. Tanghali pa lang at marami pang customer na pagsisilbihan. Mabuti at hindi na sila nangulit kinalaunan.

Dapat ba ako maging masaya dahil sa wakas ay may nananabik pa rin na makasama ang dating ako o dapat ba ako maging malungkot at maawa sa sarili dahil alam kong hinding-hindi na ako babalik sa kung anong iniwan ko sa nakaraan. Nagising ang diwa ko nang maramdaman ang paghihigpit ni Mommy ng aking yakap sa kanya kasunod ng magaang haplos sa aking mga halos pulos galos at sugat na mga palad. Naroroon pa rin ang iiba kong mga sugat na nakuha sa iba't-ibang kalaban pati na rin ang mga sugat na nakuha nitong mga nakaraan lang.

Humigpit ang kapit ko sa kape ko at parang sensor na nag-lock sa asawa ko ang mga mata ko. Gusto kong kumaripas ng takbo pababa pero kusang nanigas ang mga paa ko. Matindi ang delikadeza sa bayan namin. Ang mga dalaga lalo na ang babaing may asawa, dapat matindi ang pagpipigil sa sarili.

" Hindi naman na masama kung madagdagan pa ng isang araw ang pag stay natin dito. Ang bigat naman sa dibdib kung umalis tayo kaagad bukas nang hindi man lang natutulungan 'yong ibang nawalan ng matitirahan. " Napabuga ako sa hangin nang bumalik sa isip ko 'yong pagkawasak ng ilang bahay dahil sa malaking bitak ng lupa. Nakakapanlumo. Paano kaya ulit sila magsisimula nito?

["Pero ano G ka? Sayang din 30 thousand, girl!" "Bakit hindi nalang ikaw ang mag-apply?" ["Nag-aaral ako, hindi ako pwede. Saka isa pa stay-in 'yon."] "Ay, ganu'n?" Stay-in pala. Wala namang kaso sa akin kung stay-in kaso iniisip ko mga kapatid ko. Alam kong kaya naman nilang asikasuhin ang mga sarili nila pero paano kung araw-arawin sila dito ng mga pinagkaka-utangan ni nanay?

Basta maging totoo lang tayo sa sarili natin, sapat na iyon na dahilan para mahalin tayo pabalik pero kapag hindi, magpasalamat pa rin tayo, kasi atleast sumubok tayo, diba…? Tumango lang ako sa kanya. Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko at natamaan ako sa kanyang sinabi. Hindi ako totoo sa sarili ko. ‘’Iniwan ko siya at hindi ko inisip ang mararamdaman niya. Hindi ko inisip na sa pag-iwan ko, sobrang masasaktan ko siya. Kasalanan ko at pinagsisisihan ko iyon na iniwan siya’’, malungkot na kuwento ni EJ sa’kin. ‘’Masaya ako ngayon para sa kanya, atleast sa pag-iwan ko sa kanya, doon siya hinubog para mas maging matatag’’, dagdag niya.

muli siyang umiwas ng tingin Nakita ko ang pamumula ng kaniyang mga tainga. "Iniiwasan kita dahil ayaw kong mailang ka, Savine. I don't want you to feel uncomfortable around me. Ayokong isipin mo na lahat ng tulong na ibinibigay ko sa inyo ni Liovie, lahat ng pag-aalaga ko kay Tita, ay dahil lang sa... gusto kita. Na may hinihintay akong kapalit." pag-amin niya

Huhubarin n'ya rin naman yan mamaya. Lihim s'yang natawa sa mga naiisip na kalokohan. Bumalik s'ya sa kama para mapalunok naman ng ilang beses ng makita ang hubot-hubad na asawa na nakahiga at nakapikit ang mga mata.

Anong itsura nila? Ang dami-dami kong gustong malaman. Bakit nila ako iniwan at hinayaan sa ampunan? Ayaw ba nila sa akin? Siguro baby pa lang ako ay naramdaman na nila na magiging pabigat ako kaya maaga pa lang ay iniwan na nila ako. Marami akong gusto malaman pero hindi na ako umaasa na mabigyan pa lahat ng sagot.

Bakit kailangan na may pa hawak pa sa braso kung mag uusap lang naman at mag tatawanan diba? Kaya naman yung pagka bad trip ko kanina ay mas lalo lang nadagdagan ngayon. Kaya naman napa hinga na lang ako ng malalim upang mabawasan kahit paano ang inis na aking nararamdaman.