I Decided To Live As Myself Novels & Stories

bati nila sa kanya pero hindi niya sila pinansin dahil nagmamadali na siya. Shit talaga, dahil kailangan niya na namang pakalmahin ang pagkakalaki niya. “Ilan pa ba?” inis na tanong niya sa sarili niya habang pinapaligaya niya ang sarili niya gamit ang palad niya. Hindi ito maaari. Kailangan niya na itong ilabas. Hindi na ito kaya ng palad niya lang.

I want to thank God for giving me another life that he almost took, but luckily I'm still alive. I hope everything will be okay, I hope that my life won't be a mess anymore. This month was so stressful for me. Ack, I need to take a rest na err. I wouldn't blame anyone, because this is my choice, I won’t regret it. -The Other Day-

Ngumiti ako nang bahagya. Pagkatapos, umalis siya na parang wala lang, dala pa rin yung natural niyang elegance. Bumalik siya sa crowd na parang walang nangyari, pero naiwan ako doon, nakatayo, pinoproseso lahat. Sa unang pagkakataon sa matagal na panahon, naging totally honest ako, sa sarili ko at sa ibang tao. Hindi ako nagtago sa isang safe na option, kahit pa halos perfect na yun sa papel.

Parang may kung anong bagong determinasyon na unti-unting nabubuo sa loob ko. Hindi pwedeng habang buhay akong aasa sa iba. Hindi pwedeng habang buhay akong spoiled princess. Hindi pwedeng habang buhay akong si Athena Quinn Monteverde lang. Kung pinili kong umalis... Kailangan kong matutong tumayo gamit ang sarili kong paa. Kahit mahirap. Kahit nakakatakot. Kahit wala akong alam.

It's not. I was never okay with belittling. Hindi kailanman naging maayos sa akin ang tingnan ng mababa, ayaw ko ng ganoon. I don't want people to see me low, even if I'm not up high. I just want to be seen… as a regular and normal person. Living, and having the best time of life without needing to be ashamed of what people might think about me. I have always wanted to be free. From… judgement and all that matters.

Dahil sa gabing puno ng pagkukunwari, ang presensya niya lang ang tanging bagay na alam kong magpapatatag sa akin sa harap ng mga camera. Inihanda ko na ang sarili ko para sa panibagong kabanata. Alam kong hindi magiging madali, pero kailangan kong panindigan ang papel na pinasok ko. Dahil sa mundong ito, ang tanging paraan para mabuhay ay ang maging pinakamagaling na aktres sa sarili mong buhay.

Pagpapalakas ng loob sa akin ni tita na sobra din naman talagang nakatulong. Kaya kalauna'y pumili na lamang ako ng isang simple lang na masusuot bilang replika sa tunay kong pagkatao. Tita Gorya was right. Dapat akong magpakatotoo sa aking sarili dahil ako lang din naman ang mahihirapan kung ipipilit ko na makisabay sa estado ng mga taong may kaya sa buhay dahil hindi naman ako nabibilang sa antas nila. All I need is to be me, to be the real me dahil ganitong ganito ang pagkakakilala sa akin ni Natalie na maaaring nagustuhan niya rin na katangian ko.

Iyon ba ay kaya ko? Pero hindi ko pinalaki si Janine para matakot. Hindi ko pinaglaban ang buhay ko para lang manatili sa anino. Kailangan kong mabuhay para sa kanya—hindi lang para maka-survive. Tumayo ako at lumapit sa malaking salamin sa dingding. Tinitigan ko ang sarili ko doon. Bagong mukha. Bagong pangalan. Bagong buhay.

Walang sino man ang umimik kaya muli akong nagpatuloy. "Noong mga panahong iyon, gusto ko rin pong may mapatunayan sa sarili ko. Gusto kong malaman kung kaya kong mabuhay nang hindi umaasa sa iba. Gusto kong malaman kung kaya kong tumayo gamit ang sarili kong mga paa." muli kong wika. Sa pagkakataon na ito, pinipigilan ko na ang sarili ko na mapaiyak.

Hindi ko kailangan na mabuhay sa ekspektayson sa akin ng lahat dahil ako naman ang may katawan kaya dapat ako ang gagawa ng desisyon ko sa buhay na hindi iniisip ang sinasabi ng ibang tao sa paligid. Si Kendryk at Katherine ang buhay ko at sila ang gagawin kong inspirasyon para mabuhay sa mundo at hindi ang ibang tao. Nang matapos kong magpalit ng damit na siguro ay dinala kanina ni mom at dad ay agad akong tumabi ng higa kay Katherine dahil malaki naman ang kama na ito para sa aming dalawa bago hinayaan ang sarili na makatulog ng mahimbing.