Novel & Cerita Inevitable Tagalog

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Nakakabighani ang kanyang kagandahan. [No need, it’s just a small amount of money,] the Esteemed Admirer typed. Then, after a moment’s thought, he continued to share from the heart: [I just want to tell people that if you are rich, you shouldn’t look down on others. Lahat tayo ay ipinanganak na tao, kaya dapat nating igalang ang isa't isa at huwag i-bully ang mahihirap.]

patuloy niya sa pagsasalita. Napayukom muli ang isa kong palad at humugot ako nang malalim na hininga. Iyon ang pinaka-ayaw ko, ang may ma-involve rito na importanteng tao para sa akin. "I know you're just out there. Mas may masasaktan lang kapag hindi ka lumabas. Lalo na at hawak ko ang kaibigan mo. Gusto mo ba 'yon? Pati ang dinadala niyang bata ay mamatay dahil sa'yo?"

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

I was smiling then. Just a smile and the rain is gone Can hardly believe it (yeah) There's an angel standing next to me Reaching for my heart Just a smile and there's no way back Can hardly believe it (yeah) But there's an angel calling me Reaching for my heart Napamulat ako ng mata ng nagstop ang bus. Hindi ko tinanggal ang head set sa tenga ko at patuloy parin na pinapakinggan ito habang pababa ako ng bus.

I only see your grandparents? "Bumonim-i pillipin-e gyesigeodeun-yo," aniko nilaro ko ang maliliit na bato. (Because my parents are in the Philippines.) "Pillipin-eneun eodi issnayo? Dangsin-eun yeogi issneunde, wae geogi gaseo geudeulgwa hamkke issji anhnayo?" sambit niya tabihan niya ako at humarap pa siya sa akin.

"Heavens! Isang malakas at madiin na ulos ang pinakawalan ni Salem saka ko naramdaman ang mainit na likidong pumuno sa aking hiyas. Hinihingal kaming parehas, ngayo'y nakasandal na ako sa matipuno niyang katawan habang siya nama'y nakasandal sa punong naging manonood sa aming mainit na pinagsaluhan. Pinagsaluhan ng gabing 'yon. At kailanma'y imposible nang mangyari muli. Mataman kong pinunasan ang mga luhang bumabasa sa aking pisngi.

Ivy Pagkatapos ng nakakadarang na pinaranas nya sa akin ay may kasunod pa pala. Ngayon ay nasa pagitan na sya ng mga hita ko. Nakakahiya man dahil halos kainin na nya ang pagkababae ko ay nagugustuhan ko naman dahil sobrang sarap sa pakiramdam. Kung kanina ay masarap na ang ginawa nya ay mas masarap pa ngayon. Nakakabaliw. Hindi ko inaasahan na aabot kami sa ganito. Pero ano nga ba ang dapat kong asahan? Mag asawa kami. Normal lang na gawin ng mag asawa to.

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

Bahagya akong napailing, sabay bulong sa sarili ko— “Baliw lang ang maiinlove sa’yo…” Mahina akong natawa, pero ramdam ko ang bigat sa dibdib ko. Habang nakatitig ako sa pinto na unti-unti nang nagsasara, biglang bumalik ang alaala sa utak ko—mga detalye, mga pahiwatig na dati’y hindi ko binigyang pansin. Si Nikolas… isang tagapagmana ng isang malaking kumpanya.