Into The Rose Garden 1 소설 & 이야기

Sa patuloy kong paglalakad, hindi ko inaasahang makikita ko ang lugar na ito. Ito ang kuweba na kung saan, una akong naparoonan. Hindi ako nagdalawang-isip na tumungo rito, habang binabagtas ko ang harapan nito, malinaw kong nakita ang mga bakas sa sahig, patunay na mayroong tumungo rito maliban sa akin at Comando. Nang marating ko ang kaloob-looban nito, mga tela at kasuotan ang bumungad sa akin. Ginamit ko ang Black Hole Creation upang ipunin ito at itago sa akin. Pagkatapos nito'y ninais ko nang lumabas sa kuweba subalit hindi pa man ako tuluyang nakararating sa harap nito, isang hindi pamilyar na Magic Power ang aking naramdaman, kasabay nito ang Fire Magic ni Jango kaya't mabilis akong

"If you're fine, then I'll take my leave. Bye." "Wait." Kinuha nito sa tagiliran ng kinauupuan ang isang tangkay ng pulang rosas at inabot iyon sa dalaga. "I supposed to give it to someone very special to me, pero hindi ko pa siya maalala. Kunin mo bilang pasasalamat ko. Marami pa namang tanim niyan sa garden namin." Palihim na kinagat ni Jade ang ibabang labi upang pigilan ang pagbagsak ng mga luha. She took the rose with her shaky hands.

Ngunit bago pa ako makarating sa maliwanag na bahagi ng kusina, isang malakas na kamay ang biglang humablot sa aking buhok at hinila ako sa madilim na sulok sa ilalim ng hagdanan. “Sshhh… huwag kang sisigaw, Rosita. Mas lalo ka lang mapapahamak,” ang boses ay paos, malansa, at amoy alak. Si Lando. Ang gardener na dati ay tila tahimik at inosenteng nagdidilig lang ng mga rosas ay nakatitig sa akin ngayon nang may matinding malisya. Ang kaniyang mga mata ay mapula, bakas ang magdamag na pag-iinom, at ang kaniyang pagkakahawak sa braso ko ay kasing higpit ng isang bakal na kadena.

panay mura ko, mas lalo pa akong nagmura na nasira pa ang elevator kaya wala akong choice kundi ang umakyat gamit ang hagdanan. May limang floor pa ako bago makarating sa roof garden. Hinihingal akong nakarating sa doon. Nang makarating ako ay agad kung binuksan ang pintuan at hinanap siya. Tumakbo ako sa kabilang side at mas lalo akong nasaktan na makita ko siya doon sa sementong bench. Nakaupo habang may hawak na stem at may nag-iisa na lang na petal. Nasa semento na ang mga pulang petal na rosas na tinanggalan niya. Nakatingin siya sa papalubog na araw.

Dahil doon ay tila nahimasmasan silang pareho at kusang dumistansiya sa isat-isa. Nakahinga ng maluwag si Ares, mabuti na lamang at nakaya pa niyang kontrolin ang sarili kanina, dahil kung hindi baka n*******n na niya ang dalaga. "let's go to the garden Ms. Montecidad so you can do your job." seryoso niyang sabi pa dito. Umuna na siyang bumaba ng hagdan at hinayaan si Gideon na akayin ang dalaga. He ask his resort staff to fix their garden at back of the resort, he will let Heather decorate it with her roses and after that they will have their lunch in that garden.

aya ni Iñigo. "No, I want to see the roses first. Sabi mo sa akin, nagtatanim ka ng mga rosas para sa taong mahal mo. I want to see if they’re actually blooming," sabi ng Donya habang naglalakad patungo sa greenhouse. Pumasok kami sa loob ng glass structure. Ang init ng araw sa labas ay nabawasan dahil sa ventilation system na ipinalagay ni Iñigo. Ang amoy ng mga rosas ay humalo sa amoy ng basang lupa.

"Amidst the stars' intricate dance, our promise was forged, destined to endure the trials of fate and time." Alessia Montague, a wealthy New Yorker who returns to the Philippines with her father, Alessandro, for a vacation at their family-owned resort. Amidst the serene backdrop of Santa Ana, Cagayan, Alessia encounters Luca. Despite their rocky start, Alessia finds herself drawn to Luca, Struggling with her feelings, Alessia must navigate the complexities of love, trust, and forgiveness. As she grapples with her emotions, Alessia learns that sometimes, the most unexpected encounters can lead to profound personal growth and lasting connections.

She's like a princess in her peach gown, walking her way down. "Wow, you're really a goddess, inaanak, huh? Siyempre, sa'n pa ba magmamana kundi sa 'kin lang din," pagbibiro ng emcee na si tita Jane. Napatawa ang lahat sa sinabi ni tita Jane. Rachel smiled, too. I can sense she says her gratitude to tita Jane. The event goes on. Rachel says her gratitude to all of us, who attended this night. "And now, for the highlight of this event, here comes the dance of 18 roses and 18 candles together with the debutant and her escort."

Kagaya nga ng sabi ko, hindi mahalaga kung may absent ka, as long as pasado ka sa mga exam. Nagtungo ako dun sa garden na nadaanan namin kanina. Malawak iyon at maaliwalas, marami ding bulaklak at halaman, kaya nga garden eh. Nagdere-deretso lang ako ng makarating sa maraming puno, isang gate ang aking nakita at may nakasulat na 'Do Not Enter'.

Kung susumahin ay pwede na akong mabuhay nito sa loob ng limang taon kung gugustuhin ko kahit hindi na umasa sa pensyon na naiwan ni lola. Sa gilid 'non ay may kulay itim na sisidlan. Kinuha ko iyon at awtomatikong umawang ang bibig ko nang makita ang isang kwentas. Kinuha ko ito at pinagmasdan. It's an ancient style rose cut holder, sa gitna ay naroon ang ruby stone. Ibabalik ko na sana iyon sa lalagyan ngunit may napansin akong nakatuping papel na nakaipit sa gilid ng itim na box.