Novel & Cerita Into The Rose Garden 1

May mga rose petals din sa dinaraanan ko. Sa hindi malamang dahilan ay bigla na lamang akong kinabahan, pero excited at the same time. Nang makarating na ako sa entrance ng garden ay bigla ko na lamang narinig ang pag-play ng violin mula sa loob niyon. Na-i-imagine ko na si Vincent na suot ang isang tuxedo habang may hawak na isang bouquet. Maghihintay siya mula sa loob ng garden at ngingiti sa oras na makita niya ako.

“Said the garden would listen when people wouldn’t.” Inabot ko ang aking kamay, hinaplos ang isang kumikinang na petals. Malamig ito sa ilalim ng aking mga daliri. “Wala ka pang dinalang tao rito, 'di ba?” mahina kong tanong. Umiling siya. “Hindi.” Pagkatapos ay sinalubong niya ang mga mata ko. “I wanted you to be the first.” Something in me softened completely then—like armor finally set down. Iginiya niya ako papasok sa mas malalim na bahagi ng hardin. Roses bloomed along a small stone table, candles flickering between them.

“Hindi mo naitatanong, hardinero din ako. May maliit akong garden ng roses. Next time, isasama kita tapos ikaw mamimitas ng bulaklak.” Tinanggap ng dalaga ang roses. Kung titignan mula sa malayo ay tila sila nagliligawan. Masaya ang puso niya. “Salamat,” anito habang inaamoy ang roses. Hindi mawala ang ngiti sa kanyang mga labi kahit nasa loob na ng mansyon ang dalaga. Para siyang teenager na pinansin ng crush. Dumating si Ethan sa mansyon, excited siyang umuwi upang makipaglaro sa anak. Nakaabang si Lyn sa gate pa lamang.

Sa garden namataan niya ang isang rose tree. Nilapitan niya iyon at maingat na hinaplos ang talulot ng isa sa napakarami nitong bulaklak. Hindi naman siguro magagalit si Mang Justo, ang hardinero kung pipitas siya ng isa, ibibigay niya sa Mama niya. Pareho kasi sila ni Hilde ng favorite flower kaya hinawakan niya ang tangkay niyon. “Good morning” ang tinig mula sa kanyang likuran.

Or was this one of her many pretenses to manipulate me into thinking she was a good woman? In her gloved hands was a rose bush, at tinatanim niya ngayon ‘yon sa lupa na nasa pagitan ng dalawang puno. With light, deliberate movement, she pressed the roots of the rose bush into the soil. Hindi ko alam kung kailan pa siya nag-umpisa, pero alam kong patapos na rin siya ngayon. Kahapon ay berdeng-berde ang hardin na ‘yon, but now, there was already a huge bed of dark red roses tinged with black planted in there. May kung anong sumikdo sa puso ko pagkakita ng mga ‘yon.

NAPANGANGA na lang si Adelyn nang makarating sila sa greenhouse ni Don Juan. Napakaaliwalas doon at magaganda ang mga tanim nitong bulaklak. Some of the flowers were in full bloom. Nilapitan niya ang aisle ng mga pulang rosas at inamoy-amoy iyon. Ilang sandali pa at katabi na niya ang matanda na may dalang gunting. Ginupit nito ang isang stem at iniabot sa kanya ang roses. Sa sobrang excitement ni Adelyn nakalimutan na niya ang tungkol sa mga tinik noon at natusok siya.

Gusto ni Sara na samantalahin ang pagsasama-sama ng araw na iyon para sabay silang lahat na bumisita sa villa nina Jade at Sheldon. “Gusto mo bang pumunta sa Green Island Garden District para tingnan?” tanong ni Rose. Napakalapit ng Preston University sa lugar, kaya tuwing may makikita siyang villa doon, lalo siyang naiinggit. Sa wakas ay makapasok na siya sa loob at tingnan sa araw na iyon. Balang araw ay maipapakita rin niya ito sa harap ng kanyang mga kaibigan.

I want to ask about it pero naagaw ang atensyon ko sa kwintas na sinuot niya sa leeg ko. It’s a rose gold necklace with a heart pendant. But the pendant has a small QR code. Kaya kinuha ko kaagad ang cellphone ko na nasa lamesa tsaka ko iniscan iyon. Noong una e akala ko hindi mababasa ang QR sa sobrang liit, but it opened.

Una kong plano ay maglibot sa kanyang estate, at maghanap ng tamang oras para gawin ito. Huminto ako ng bahagya nang may mapansin ako. "Sa garden mo ba nakuha 'yung rose na binigay mo sa akin kanina?" "Oo. Nagustuhan mo ba?" "Tatandaan ko 'yan," tinulungan niya akong makaakyat sa steps ng gazebo, iniiwasan akong mahulog sa pamamagitan ng paglagay ng braso sa likod ko.

Hanggang sa may maaninag siyang pinto , lumabas siya doon at dinala siya sa isang napakagandang garden. Napangiti siya at lumapit doon, pumitas ng isang tangkay ng pulang rosas, inamoy 'yon at pumikit. Napasinghap siya ng marinig ang hampas ng alon. Nagmamadaling hinanap niya 'yon, nang makita ay lumawak ang ngiti niya.