It All Starts With Playing Game Seriously นิยาย & เรื่องราว

Humihikbi niyang muling sabi kaya natigilan ako Hindi ako sanay na nakakakita nang ganito. “Bukas pa mag-sisimula ang sinasabi nilang laro pero hindi nila hinahayaan na umalis ngayon ang mga estudyante. All of us has no choice but to participate in this crazy game. They treat our lives like a trash. They are treating us like a toy!” Right. In the first place they never give us a choice because whether we like it or not it doesn't really matter.

Tanong niya kasabay ng pag-abot sa akin nung baso. "Kaya! Ako pa." Kumindat ako sa kanya tsaka nilagok yung alak na nasa baso. "You know what bro, let's make a plan. Ngayong gabi, maglasing ka. Sabihin mo lahat ng gusto mong sabihin, lahat ng hinanakit, lahat ng nararamdaman mo kay Steff. Tapos bukas, maguumpisa tayong itayo ka uli, simula bukas. We'll start our Mission:Moving on, Game?" he suddenly spurted out of nowhere.

Naiinis na sagot niya. Nagtagis ang bagang nito at madilim ang mukhang tumingin sa kanya. "May I remind you Leigh na ikaw ang unang hindi tumupad sa kasunduan. The contract says we're going to pretend for six months pero ilang linggo pa lang ang nakalipas sinabi mo na sa mga magulang natin ang totoo. You're always so unfair, do you know that?"

"How did you quit a game?" "Zacky, I don't want to play a game in the first place. But I am not telling you that I don't like it. I am just get bored easily. That's why I don't play a stup!d game. But." Tumayo ang donya. Tinanggal niya sa kamay ng kaniyang apo ang hawak nitong ballpen. Bumalik muli siya sa sofa. At pinanood kung paano paglaruan ng kaniyang apo ang teddy bear. "People always want to play a game with me, nevertheless when I playback, they search on G****e how to quit the game." Nginitian ni Lindsey si Zacky. "I use to be a villain but a hero as well. When I enter a game to play, I almost forgot what am I. I almost forgot that I was once a victim of cruelty."

Ngumiti ito. Napanganga ang kapatid niya. "Serious, Kuya?" Tumango ito. "I'm serious," anito sa naniningkit na mga mata habang nakangiti. Mabilis na pumunta sa unahan ang kapatid niya. Humarap muna sa kan'ya ang binata, bago sumunod sa kapatid. "If I win this game, you will say yes to me, babe. Deal?" Ngumiti ito at inilahad ang mga palad.

Sapat lang para muling buksan ang lahat ng sugat na pilit naming isinara. Tatlong segundo. Apat. Lima. Umatras ako. Tahimik ang paligid. Ramdam ko ang panginginig ng mga daliri ko. “Game,” sabi ko, pilit na kalmado. Ngumiti si Drake, pero may kaba. “Okay, next.” Pero hindi na bumalik ang dating saya. May nabuksan na. At alam naming pareho—hindi na iyon maisasara.

Hindi ko masyadong pinansin ang game dahil biglang tumunog ang aking cellphone dahil may biglang nag-text sa akin. "Come home early, we'll have a dinner." pagkatapos kong basahin, agad kong binalik ang aking cellphone sa aking bulsa at napatulala saglit. The game is still going on, but my mind is not in the game. Nagtataka lang kasi ako, this is the first time nag-text si mom ng ganiyan.

Patas lamang siya makikipaglaro… Ngunit dahil hindi pa ito nagpapakita… At ayaw naman ni Gabriel mag-isip ng kung anong bagay laban sa dalaga… Ito ang madaling paraan para matagpuan ito. Nang ma-i-set ng mga tauhan ang oras kung kailan nagsimula ang laro… Nakita ni Gabriel na tumatakbo si Serena sa hallway. Tila sabik na makalayo sa kanya ng husto. Ngunit muling napapikit si Gabriel ng makita niyang nadapa ito. Maliwanag niyang sinabi sa dalaga na kailangan na hindi ito masaktan sa larong iyon… Oo siya na itong masyadong sensitive… Pero ito naman talaga ang pinaka-ayaw niyang mangyari… Ang masaktan si Serena.

I said to him, the excitement can’t escape in my voice. You want this game, huh, Vicenzio Apollo Acheivaughn? Then, let this dangerous game begin. Let's play this game.

Gustong patunayan ni Deiah sa ama na kaya niyang gampanan ang bagay na ni minsan ay hindi ipinagkatiwala noon sa kaniyang ina kahit pa sabihing may ambag ang ina niya sa kayamanang meron sila ngayon. "Nana, this is not a game, hindi basta bastang laro ang usaping business. Hindi ito isang video game na pwede mong pasukin kapag boring na ang buhay mo at irestart na lang anytime ang laro kapag natalo ka. You don't even know how to do the business. Wala kang experience." Diing saad nito sa kaniya habang tinititigan si Deiah.