It's Raining Cats And Dogs の小説・ストーリー

"Of course, I am okay. Don't worry, huh?" "It is raining, mom. It is raining cats and dogs, why aren't you home yet?" Sa boses palang nito, alam niyang umiiyak na talaga ito. Tinanaw nya ang malakas na ulan habang inaalala na takot ito kapag malakas ang ulan dahil takot ito sa kidlat. Kapag umuulan pa naman, madalas ay may kasama iyong kidlat. He has astrophobia or fear of lightning, kumakalma lang ito kapag kasama siya.

KABANATA DALAWAMPU’T ISA: 137 Books June 24, 2020 Wednesday KARRIE’s POV Brrrtt Brrttt “If all the raindrops were lemon drops and acid drops, oh what a rain that would be! Kulang sa ligo ‘yung natawag sa’yo ngayon! Sasagutin mo pa ba?~”

Just thinking about how I’ll do it with other dog makes me tremble. Naupo ako sa upuan dito sa labas ng bahay ni Apollo, I look around the street. It was peaceful dahil tahimik at walang mga tambay ngayon sa kanto. The only loud sound tonight ay yung malalakas na kidlat na sinasabayan pa ng malalaking kidlat. It looks like it wil rain tonight, mukhang alam ko na kung na saan ako maya-maya.

Biglang lumakas ang sinoy ng hangin at unti-unti niyang naramdaman ang mahinang patak ng ulan hanggang sa tuluyan itong bumuhos na tila sumasabay sa malungkot niyang damdamin. "Baby, heavy rain pours in. I hope you are okay, right now. Kung natatakot ka sa mga sandaling ito, sana may kasama ka para kalmahin ang nararamdaman mo," sigaw niya sa gitna ng malakas na buhos ng ulan. "Ivana, miss na miss na kita!" umiiyak muli si Brielle at kasamang tinangay ng malakas na ulan ang mga luha niya.

Doon ako sumasakay kapag papauwi na sa bahay nina Tita Nesia. And finally! Traffic! At saktong sa tapat ng plaza 'yon. Puwede akong bumaba at dumaan sa mga kotse, wala na akong pake kung maulan. Mas pipiliin ko 'yon kesa makasama siya. "It's zero visibility, heavy rain. Just tell me where your house is-" "Fine! Bababa na ako!" "The fuck?!" I heard him curse behind me before I yanked the door open and slammed it shut with all the force I could muster. I didn't spare a thought for the rain pouring down outside at tila ba nagwagi pa ako sa aming dalawa!

It's like they having a war in this place. Napatakbo ako sa takot kasabay ng mga hayop. I don't know where to go. The rain starting to pour. I am drenched and scared. Hindi ko alam kung nasaan na ako. Wala na akong maaninag. Wala na kong ibang narinig kundi ang pagbuhos ng malakas na ulan na mainit na tinatanggap ng lupa. Nakalayo na ata ako.

Umaatras at umaabante ang kaniyang balakang kaya ay mas n*******n pa siya. "Aaaah," ungol ng babae. “Out came the sun...And dried up all the rain…And the itsy bitsy spider…Climbed up the spout again… oooh aaaah, God!” "Weiss, lakasan mo pa ang pagkanta!" utos ni Aiha na para bang malalagutan na nang paghinga. “Itsy bitsy spider …Climbed up the waterspout …Down came the rain …And washed the spider out …Out came the sun …And dried up all the rain;

Another scream happen after that at lalo na akong natawa ng malakas dahil dinaganan na si Chloe ni Michigan. Ang Doze kasi ay nasanay na kapag narinig ang words na ‘ming ming ming’ ay magpapalambing na… and that is why Michigan liked what Chloe said. Michigan thoughts na nagpapalambing si Chloe sa kaniya kaya normal na hihiga ito. They are still cats, big yet treated as an ordinary domestic cat kaya nakakatuwa ang mga ugali.

It's usual shine. It's just starting to rain, it's not that strong at all so I have a chance to make it through...pero isa isa at bigla nalnag nagkaroon ng ambon. The drizzle turned into rain the next minute, the freezing raindrops making me tremble as my steps faltered, my energy sapped and my clothes drenched. I looked up and scowled. Ugh. Bat ngayon pa? The city seemed deserted, a few taxis strolling about and I took a taxi but the taxis strolling here already had customers at alam kong hindi ako papauskin dahil tako slang mabasa ko ang kanilang mga car seats.

Nakakatakot naman dito! Dexon was currently talking with someone on the phone when I felt something falling from the sky. Tumingala ako at napansin ang makulimlim na langit at ang pagbagsak ng ulan. Naalala ko kaagad si Apollo. Takot siya sa ulan. Palagi siyang umiiyak sa takot kapag may bagyo o ulan kaya kailangan ay palagi akong nasa tabi niya kapag umuulan para pakalmahin siya. I don't know why but he really dislikes and feared the sound of the rain.