Novel & Cerita Job Stress Quotes

“Kakaiba ka talaga, Zeno! Kahit bakasyon mo, trabaho pa rin nasa isip mo.” “Siguro rin kasi ayokong nababasa at ayokong nasa ilalim masyado ng araw. I’ll burn under the sun.” “Hindi lang workaholic, bampira rin pala. Kaya ka pala nagrereply sa mga text ko na anong oras na ah!” hindi pa rin humuhupa ang kanyang pagtawa. “Kailangan mo talaga mag-let loose noh! Ayos lang na magkasunburn kasi experience din. Ilang araw kang hindi makakagalaw nang maayos pero ayun yung batid na sobra kang nag-enjoy sa swimming.”

Umiling iling na sabi ko habang nakatingin sa pinto ng office nito. "Ano naman ngayon kung Kumain man ako or hindi, bakit? mababawasan ba iyong sakit dito sa puso ko!" Nakasimangot na dagdag pa na sabi ko sa sarili ko. Simula ng lumabas ako ng Cr kanina sinabi ko ng iiwasan ko ng ma stress dito. Mas importante ang anak ko kaya mas mabuting pa ngang babalik kami sa pagiging boss at empleyado

Hindi pa niya ito nakitang magalit ng gano'n. "I want you out, Everly! Ayokong pumapasok ang mga empleyado dito na stressed dahil sa'yo. Ang gusto ko ay masaya sila sa trabaho nila... at paano naman nila magagawa 'yun kung araw-araw mo silang binu-bully?" Pero imbes na magmakaawa si Everly ay lalo pa itong nagalit. "You can't do this to me, Ma'am Jonie! Hindi mo ako pwedeng i-fire! Matagal na akong nagtatrabaho dito at hindi po ako pwedeng i-fire ng gano'n-gano'n lang!"

Kakwentuhan nila si Jetro. “Hindi mo sila kailangan na i-spoiled,” sabi ko kay Jetro. “Minsan lang naman, hindi naman mababawasan ang yaman ko.” pabiro na sabi niya sa akin. “Sana all mayaman,” pabiro na sabi ko sa kanya. “Bakit kasi ayaw mong magtrabaho sa akin?” tanong na naman niya sa akin. “Kapag nasisanti ako sa trabaho ko ay sa ‘yo ako tatakbo.” pabiro na sabi ko sa kanya.

Kakauwi ko lamang galing sa trabaho. I look completely tired, stressed, and frustrated. Hindi naman ako masyadong naging busy sa opisina kanina pero dahil sa nakita ko, parang may mabigat na bagay na ayaw umalis sa dibdib ko. "Are you going home now, sweetheart?" tanong ni Jas habang pabagsak akong naupo sa sofa at inilabas ang phone ko.

“No, it’s my proposal pero iba ang gusto nilang gumawa ng project. Syempre hindi ako pumayag, pinagpuyatan ko iyon tapos iba ang makikinabang? No way.” Napangiti naman ako sa kaniya. Palagi naman siyang hindi nagpapatalo, madali lang talaga siyang ma-stress sa trabaho niya. Marami siyang reklamo pero alam kong mahal niya ang trabaho niya. SIya iyong tipo ng empleyado na palagi nagrereklamo na gusto nang mag-resign pero hindi naman ginagawa. “Then drink anything you want, it’s on me.”

"Hindi ko kayang mag-focus habang may problema ako sa trabaho." Si David, na parang walang pakialam sa pinag-uusapan, ay umupo sa isang upuan sa harap ni Jal at inilabas ang isang beer mula sa kanyang bag. "Tsk, tsk. Anong klaseng trabaho ‘yan kung hindi ka marunong mag-balance? Alam mo, bro, kung hindi ka magpapahinga, baka magka-burnout ka na." "Ang dami kasing kailangan tapusin," sagot ni Jal, hindi nakatingin kay David. "Pati nga personal na buhay ko, hindi ko na kayang ayusin."

Madami naman daw ang nagtata-trabaho kaya ayos lang sakanila na five hours ka mag trabaho. Mag da-dalawang linggo na akong nagtata-trabaho sa coffee shop maayos naman ang naging trabaho ko do'n nakaka-kwentuhan ko din ang ibang empleyado sa shop. They are so approachable masasaya din silang kasama. Hindi naman mahirap ang trabaho ko do'n na e-enjoy ko din nakakawala ng stress. Ngayong araw ang birthday ni Jay kaya hindi muna ako pumasok para makausap siya.

Tila nag-aalangan kung sasagot ba siya o hahayaan na lang ang katahimikan. “Stress lang sa trabaho,” mahinang sagot niya. “Sorry kung nadadamay ka.” “Alam mo namang andito ako para sa’yo, di ba?” “Oo, pero minsan gusto ko lang mag-isa. Hindi ko alam kung paano ie-express lahat ng iniisip ko. Hindi ko rin naman pwedeng i-dump lahat sa’yo. May sarili ka ring struggles.”

“Hindi siya matatanggal kung inaayos niya ang trabaho, ilang beses ko na sinabi sa kanya na mag focus siya sa work pero inuuna ang kalandian.” Napabuntong hininga naman ako, I know my brother kapag trabaho ang usapan ay seryoso ito. “Kahit kailan talaga napakainitin ng ulo mo, mana ka kay Dad. And why are you drinking? It’s too early.” I ask him. “Konti lang ito pampatanggal ng stress. Anyway, why are you here?” “I’m just bored so I decided to visit you here.”