Levelling In Tagalog 소설 & 이야기

Chapter Forty Two direk "Dad.." bumagsak ang aking mga mata sa hapag, nag-aalangan. "What is it anak?" Dad searched my eyes from across the table. Bumuntong hininga ako, napalunok pagkatapos hinarap ito. "Puwede ho ba akong makahingi ng pera? Uuwi po sana akong Pilipinas. May ipon naman po ako pero baka kasi--"

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.” Kung hindi lang siguro marunong magpigil ang binata ng inis ay pinagsalitaan na niya ito ng masama ngunit bilang isang lalaking may pinag-aralan at kapatid na babae ay hindi niya iyon gagawin.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Sabi nito ng may pagmamadali. Dylan... Maybe ang dylan na tinutukoy nito ay ang binatilyong gusto niya. Arrrh! What a day! :) "Feeling ko 4th year high school na iyon." Sabi ni tasia na nagpatuloy ng maglakad, sinundan niya ito. Baka nga, kse sila ay 3rd year pa lang. - - - - - - - - - - - - - ************

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

Maya-maya lang ay binaba na niya ito. Akmang magsasalita na siya… Ayan na naman siya Tinaas ko ang kamay ko. “Wait! Basahin mo muna lahat! Masyado kang judger.” Kumunot ang noo niya. “What's judger?” “Hindi mo alam ‘yon?” Umiling si Lev. Tumawa ako. “Ang tanda mo na kasi kaya hindi ko na updated sa mga bagong words ngayon ng mga kabataan.”

Naiiling niyang wika. "Sweetheart kung ano man ang iniisipi mong kakaiba diyan.Dismissed it, iyong dati kasi na tinitirahan na dampa nina Mama Dhalia. Pinatayuan ko na i ng malaking bahay, hinihintay ko lang bumalik si Lola Ofen doon. kaso, ayaw na niyang iwan sina Lola Devi at Lino, naiintindihan ko naman iyon. Mas nasanay na siya rito kasama si Zeki. Sana maikunsidera mo bago ka sana bumalik sa Maynila na mapasyalan mo iyon kasama ka at ng anak natin."

Nag-aral si Levi sa Spain dahil naroon ang umampon sa kaniya. “I’m sorry I’m late,” ani ni Levi at tinapunan nang tingin si Noli na umayos ng upo nang makita siya. “Levi, what is the tagalog term of ‘You’re so beautiful?’” kumunot ang noo ni Levi sa tanong ng kaibigan. Luis didn't even bother that his friend was late for 1 week. Oo. Sa 1 week na nasa Pinas siya, si Noli lang ang kasama niya.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.