Love For Imperfect Things Novels & Stories

“Alam mo, Chin… I don’t need perfection anymore. I need us. And right here, right now… this is perfect.” Humawak ako sa kanya, humaplos sa kanyang pisngi, at nakipaghalikan sa kanya nang dahan-dahan. Sa katahimikan ng gabi, sa ibabaw ng lungsod na walang tigil sa pag-ikot, natutunan namin muli — love survived chaos, and it thrives in peace.

"Masyado ka lang cynical sa usaping pag-ibig dahil 'di ka pa nagmamahal. Hindi ka ba nagkaka-crush man lang?" Ibinaling niya ang mukha kay Pierce at umiling na nasa bibig pa ang ice candy. "Ang tigas naman ng puso mo kung ganoon." "Siguro nga matigas ang puso ko." "Takot ka lang sigurong magkamali. You seem like the kind of person who hates regrets. You want to be always right. 'Di naman kasi laging ganyan. Hindi mo malalaman ang pakiramdam kapag 'di mo susubukan. Loosen up, queen. Your life is too perfect. Hindi naman maling lumabag ka ng ilang rules sa buhay mo. It makes you more human."

Nagkukwentuhan saka ang iba naman ay halos nagtatawanan. Biglang nilapitan ni Herold si Safira na tahimik namang nakatutok sa kanyang libro na nakapatong sa kanyang kinauupuan. "Hindi pare... masyado lang talagang mailap si Ms. Manang... ahmmm... Ms. Clumsy, baka naman kulang ka lang sa pagmamahal. Maaari mong maranasan ang tinutukoy kong pagmamahal kung susubukan mo lang ako. Malay mo, matutunan mong mag ayos at mapalabas mo ang naitatago mong ganda riyan sa pamamagitan ko. Game na game naman ako roon. Ano mapagbibigyan mo ba ako?" malagkit na bulong ni Herold sa kaliwang tainga ni Safira habang dahan dahan nilalapit nito ang kanyang mukha sa kaliwang tainga ni Safira saka niya biglaang h

I’m thankful to this family for adopting me, for giving me a house, a family… Pero kahit kailan hindi ko naramdaman ‘yong tunay na pagmamahal sa kanila. Tumayo ako at nag-umpisang mag-impake, aalis na ako sa pamamahay na ito. Wala na akong paki kung anong kahahantungan ng buhay ko sa oras na lisanin ko ang buhay na ito. Hindi ko kayang pumatay ng batang inosente. Mas pipiliin kong magtiis sa gutom kaysa gawin ang bagay na iyon.

Nakatulog ito sa pagud sa pag-iyak. 'Forgive me for what I have done. In brings you more pain. Oh how I wish to take all of that for you to be free. You are so fragile and innocent. You deserve to be loved and to take care my dear. You don't even know how much I love you since the first time I saw you.' mga salitang binabanggit ng kanyang puso at isip habang tinitignan ang maganda at maamong mukha ni Rox.

Prologue: Could love be made? Iyan ang tema para sa gaganaping valentines program sa paaralan, malalim ang tingin ng limang taong gulang na bata na nagngangalang Alexander Ford Santiago sa blackboard kung saan nakasulat ang mga katagang nabanggit.

A/N: This chapter is unedited. Beware of typos. Enjoy and thank you in advance 🥰 HANGGANG ngayon ay hindi pa rin mahanap ng binata ang dahilan kung bakit bumibilis ang tibok ng puso niya sa tuwing malapit siya sa babaeng nagligtas sa kaniya sa tiyak na kamatayan. Sigurado siya na hindi siya inlove sa babae, maganda ito, maputi, matangkad, ang kulay mais at natural na kulot na buhok nito ay nakadagdag lamang sa gandang taglay ng dalaga. Maging ang malalim at kulay itim na mga mata nito na tila palaging nang-aakit ay sadyang nakakahipnotismo. Kung sa iba-ibang lalaki ay tiyak na mahuhumaling na ang mga ito, unang pagkikita pa lamang. Effortless ang ganda ng babaeng iyon. Ngunit hindi siya iba

“Wala po, kinakausap ko lang ang mga halaman na ‘wag na sana silang malanta. Para hindi ka na po bumalik dito–” “Tsk!” asik niya sa akin. Minsan talaga kapag gusto mong maging mabuti ay marami talaga ang susubok sa pasensya mo. Tulad na lang ng batang ito. Gwapo sana pero magaspang ang ugali. Si Adam na lang talaga ang kilala ko na gwapo pero mabuting tao. Ang ex-husband ko ang pinakamabuting tao na nakilala ko. Kahit pa marami akong ginawang mali at kasalanan ay kabutihan pa rin ang isinukli niya sa akin.

tahimik lang ako at nanatiling nakikinig sa kanya. " I want him on my side sa pagmulat ng mga mata ko hanggang sa pagpikit ko" Love make people crazy hangang sa hindi na nila namamalayan na mayroon na silang nasasaktang tao. " Gusto mo parin bang mahalin siya kahit na alam mong hindi siya mapapasayo?" Tanong ko kahit na alam ko kung ano ang isasagot niya. " I will love him till my last breath" walang pag alinlangan niyang tugon.

hindi ko maintindihan yung sinasabi niya dahil naka focus ako sa nararamdaman ko ngayon "What do you mean?" tanong ko tiningnan niya lang ako at Ngumiti " Stop looking back. look what's ahead of you. And stop blaming yourself for everything. You did nothing wrong. You should focus in the present not on your past." sabi niya hinawakan niya ang magkabila kong braso at sinama niya ako sa pagtalon niya. Dahil sa gulat ko diko namalayan na pino protektahan niya ang ulo ko sa pagtalon namin. pagkatapos noon ay maramdaman ko nalang ay ang pagbagsak namin pareho sa matigas na lupa tumayo agad ako para tingnan siya. " don't you know, Loving someone in the present is much more fun. than loving someone