Madaling Araw Meaning Novels & Stories

Mahal na mahal Araw-araw How did you know Aking prinsesa Lapit Kung ‘di rin lang ikaw Ikaw at ako ‘Till I met you As you are I couldn’t hold my tears. Narinig ko naman ang mahina niyang pagtawa. Binaon ko ang aking mukha sa aking unan dahil paniguradong aasarin na naman niya ako. “Kinikilig ka na naman?” “oh, shut up, Almazan.” Humalakhak siya. Dahil sa inis ko’y pinatay ko ang tawag. Ngunit ilang sandali pa ay nagchat siya sa akin.

Pagtanggi ni Chloe. "Ano ka ba honey ganitong oras ang the best na maligo...Nilalamig ka pala tapos gusto mo pa mag- two piece swimsuit ahhh..." Natatawang sabi ni Clyde. " Gusto ko mamayang tanghali na ako maliligo..." Maarteng sabi ni Chloe. Ano ka ba...??? Masakit na yun sa balat Chloe..." Pag tanggi ni Clyde.

Masarap ang simoy ng hangin, yung araw hindi na siya masyadong mainit at maganda din ito pagmasdan hindi na masakit sa mata. " Alam mo ba na madalas tayong maglakad noon lalo pag palubog na ang araw. Gustong gusto mo pagmasdan yan lalo na yung moon pag gabi. " Am I? Napatingin ako sa'kanya sa sinabi niya at nakatingin lang siya sa lumulubog na araw habang nagsasalita. Yeah I love the moon. " I love moon. It makes me calm whenever I'm pissed. " bigla kong naalala ang mga salitang yan from my past. Huminto ako naunang naglalakad si Ace.

Sabi na lang n'ya. "Ehemm!" Si Arvin. "Ah! S'yanga pala darling, natatandaan mo pa ba sila noon?" Tanong ni Madi ng maalala ang mga binatang kasama. "Ha? Sorry.." kunwari'y naguguluhan niyang tanong. Kahit pa alam n'ya ang ibig sabihin nito. Paano nga ba n'ya makakalimutan ang mga ito?

AMIRA ISANG himala ngayong umaga na paggising ko ay hindi na muli akong binangungot na ikinatuwa ko naman dahil magaan ang araw at dibdib ko. Wala na akong masyado pang iisipi at iiyakan kada magigising ako na sana ay magtuloy-tuloy na.

Sa Dulo ng Araw Habang papalubog ang araw sa Makati skyline, may dumating na mensahe sa kanyang telepono. Mula kay Matteo. “Gusto ko lang na maging masaya ka.” Napatigil siya. Hinawakan niya ang dibdib niya. At sa unang pagkakataon sa araw na iyon, hindi niya alam kung sakit ba o pagmamahal ang mas nangingibabaw.

Ang araw sa Madrid ay mainit pero banayad, parang ipinapaalala na tapos na ang unos na dumaan sa kanilang pamilya. “Buenos días, mi amor,” bati ni Adrian habang naglalakad papunta sa kanya, may dalang tray ng gatas at tinapay. (Good morning, my love.) “Good morning,” nakangiti si Celestine habang inaabot ang glass. “Wow, breakfast in the garden? Ang romantic naman.” Ngumiti si Adrian. “Well, my wife deserves all the romance in the world.” “Wife agad?” biro ni Celestine sabay tawa. “Engaged pa lang tayo, Mr. Velasco.”

"Because I can finally say I have seen the sun after so many days of rain." "Am I the sun?" Tumango ako, "Para sa akin, ikaw ang araw. Maliwanag, mataas, nakakasilaw, mahirap abutin. You are everything in the clear blue skies, staring at you is calming. Hindi man kita kayang abutin ay binibigyan mo naman ako ng liwanag mo." He chuckled, "Baby why are you saying that?" Nakatitig ito sa mga mata ko, amusement is written all over his face.

Atarah's POV ALASDOS na ng madaling araw pero ang mata ko ay dilat na dilat pa rin. Gusto kong matulog pero hindi ko magawa dahil hindi mapakali sa text saakin mula sa unknown number na alam ko namang si Rare.

Tanong niya, napangiti naman ako ng malawak pero lumukot na ang mukha niya nang hindi ko pa nga sinasabi kung saan. "Lily, malayo at isa pa madaling araw pa." Tumango ako sa sinabi niya, "madaling araw, means sariwa pa. Go! Go, buy me strawberries, hubby!" I pushed him hard to get him off of the bed. Asar naman itong napatayo.