Madaling Araw Meaning Novels & Stories

Scarlett’s POV Sabado ng madaling-araw, gumising ako nang mas maaga kaysa dati. Wala pa ngang liwanag na sumisilip sa bintana, pero bumangon na ako para tumulong kay Mama magbuhat ng paninda sa palingke. Mahalaga sa’kin ang mga ganitong umaga—tahimik, simple, at para bang may sandaling nakakalimot ako sa lahat ng gulo.

Maling desisyon. Mas madilim ang mga mata niya ngayon kaysa noong gabi sa bar. Parang may hinahawakang galit, o takot, o pareho. Mabilis niyang iniwas ang tingin, parang siya ang mas nahirapan. “Hindi ka dapat nagigising nang maaga,” sabi niya bigla. “Mahaba ang araw mo nitong nakaraang araw.” Nanlamig ako.

sagot ko habang nakangiti. "Dark, tingnan mo sila. Ang saya-saya nila," sabi ni Magda habang nakahawak sa aking braso. "Oo, Magda. Ito ang mga sandaling nagpapasaya sa akin. Ang makita kayong masaya at ligtas," sagot ko habang tinitingnan ang aming mga anak. Habang pinagmamasdan namin ang paglubog ng araw, naramdaman ko ang kapayapaan at kaligayahan na matagal ko nang hinahanap.

Natandaan ko noon na minsan na akong kumuha nito noon. "Maganda ka talagang dalaga Ara,hija. Manang mana ka saiyong ina.." may katagalan na sagot ni lola sakin. Hapon na...nagbabadya na ang araw na lumubog. Nagbabadya narin ang buwan na lumabas.

Kaya mag-papasalamat paadin ako kahit na bihira ko lang amramdaman ang ginhawa. Sumimsim ako muli sa alak na nasa baso at paunti unting lumiliwanag ang pigid, the sun nag hahari na ito muli matapos ang gabi na malamig at tahimik, sun rise means another day, a new life and chances. Kung ang araw ay hindi napapagod na mag-bigay ng liwanaga, angbuwan din naman ay hindi napapagod an mag-bigay liwanag sa gabi na madilim, kahit saan ay may liwanag.

May dalawang araw na ang nakakaraan. Kasama kase sa kondisyyn ng mga Madrugal na dapat ay plain house wife lamsng ang mga babae sa pamilya Madrigal. "Oo na , Oo na parehas kayogn mambobola.Salamat titioo man o hindi" sabi ni Elise . At girl ikaw ba yan himapa di ka ata masungit today"sabi n Elena. "Naku magsusungit pa ba yan eh bet na bet niya ang ganap ngayon" sabi naman ni Tess.

Tamang tama nagring amg kanyang mobile. " Hello Miss Nicole magandang gabi." agad nitong bati sa akin. " Magandang gabi din saiyo. Umuwi ka dito bukas. Papasundo kita sa isa mong kasamahan. Bumaba ka ng 5am. Maliwanag. Pakitawag si Marlon please kailngan ko siya makausap ngaun." Utos ko. " Saglit po Miss Nicole. "

Baguio’s mornings never fail to calm me down. Madalas pa rin akong gumising nang maaga—hindi dahil may kailangan akong habulin, kundi dahil gusto ko lang maramdaman kung paano sumikat ang araw habang unti-unting binabasa ng hamog ang mga dahon. Tahimik. Mapayapa. Parang ang lungsod mismo ay humihinga kasama ko.

Ang araw ay nagtapos na walang sugat, walang takot, walang alarma. Isang magaan na araw. At minsan, iyon na ang pinakamalaking biyaya.

mataray kung sabe "Makita molang ang gwapo kung mukha buo na ang araw mo*wink*"napairap naman ako dahil sa kakesohan nya tsk Maya-maya lang biglang nag ring ang cellphone ni Young Master "Wait me here honey sagutin kolang toh"nakakunot noong sabe nya tumango naman ako tumayo naman sya at saka lumayo saakin at tumalikod bago nya sinagot yung tawag