Maikling Monologo Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Muli na naman niyang napansin ang galing nito sa tagalog. "You're really fluent in tagalog kaya hindi pa rin ako makapaniwala hanggang sa mga sandaling ito na hindi ka sa Pilipinas ipinanganak. Mas malalalim pa nga ang mga alam mong salita kaysa sa akin, alam mo ba iyon?" Sabi niya. Maya-maya ay sumeryoso ang kanyang tingin rito. She look around. "And all of this.. you being the prince, and being here with me now.. alam mo bang.. iniisip ko na panaginip pa rin ang lahat ng ito?"

Matagal na kaming naka tira dito simula pa noong maliliit pa kami ni ate. In just a few minute ay naka rating na nga kami sa bahay at dali dali akong bumaba habang si ate naman ay pinapark ang sa-sakyan. Pinindot ko na nga ang door bell para pag buksan ako ng gate. Pag bukas ng gate ay agad naman akong na gulat. "Surprise! Welcome home!" Saad ng mga maid at nila mommy at daddy sa akin.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Malakas kong sigaw habang umiiyak. "Mahal! mahal gising!.”Napabaligwas ako nang bangon nang gisingin ako ni Rigor. Nanlaki ang aking mga mata nang makita ko ang mukha niya. Inilibot ko ang aking paningin, nasa kwartro namin ako. Kung ganoon panaginip lang ang lahat?.” Pero bakit parang totoo?. Bakit ang sakit nang dibdib ko?.

Ano bang nangyayari sa akin? "Tama na nga po iyan, Tata Pedro. Baka naiilang na si Malaya sa atin," anitong sumulyap pa sa dalaga na noon ay bakas ang pamumula ng mukha. "Maiba po tayo, Tata Pedro. Kumusta naman po ang mga aanihin? Magaganda naman ba?" usisa nito sa kausap.

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

Muling nagsalita ang nilalang na nasa aking likuran. "Aminin mo na lamang sa sarili mo na hindi mo kaya ng mag-isa...aminin mo na lamang sa sarili mo na mahina ka....napakahina mo at kahit kailan hindi ka ng mabubuhay ng walang natatanggap na tulo-- "

"Hello, mommy. Hindi naman po. Kanina pa po ako gising matagal lang po akong bumangon. Nagkatinginan sina Tharia, Dianah at Tinay. Nagulat sila sa narinig mula kay Trace. "Did you hear that, Tinay?!" mahinang bulalas na tanong ni Dianah sa kapatid. "Abay malay ko sa'yo, sabi ng Tagalog, e!" nakasimangot na sagot ni Tinay sa kapatid dahilan para sumilay ang kakaibang ngiti sa mga labi nito.

Sabik na mahalikan mayakap ka't masayaw sa ulan Ang mundo'y gagaan Mundo ko'y gagaan Maligaw man ng landas ay Hahanapin ang kalsada Patungo sa'yo Ikaw ang daan.. Hindi ko na mapigilan ang luha na dumadalaoy sa akin mga mata, na pa hinto ako ng makarating kong saan nakatayo ang akin mga magulang upang hintayin at maihatid ako patungo kay JC, kong saan ito nag hihintay.. "Napakaganda mo anak?" masayang wika ng kanyang Mama, habang ng mano siya rito ag katapos ay yumakap siya..

(Hindi ko maintindihan 'yong sinabi mo kanina kaya tatalikod sana ako. "Hindi...hindi ka...pala masyadong...hay peste nag eskwela man unta ko pero ga lisod gihapon kog tagalog! Bwesit dapat lagi naminaw ko, sige raman jud kag tabi-tabi Mika!" (Hay peste nakapag aral naman ako pero bakit nahihirapan parin akong mag tagalog! Bwesit dapat kase nakikinig ako, parati ka lang kaseng nakikipag chikahan Mika)