Novel & Cerita Maikling Monologo Tagalog

Marahas na tanong ni Migo. "Buhay at kamatayan ang pinag uusapan dito! Kaya paano kami magtitiwala sayo? Sa mga nangyari sa anak ko! Tila bulag at bingi ka sa lahat,alam mo kong gaano kami nasasaktan sa tuwing nakikita namin siyang nahihirapan." Wika ni Mr.Quinto."subalit sino ba ako para husgahan ang pagkakataong hinihingi mo." Final niyang wika. "Dad!"

Mas malalim, mas masakit. “Anak…” Napaigtad ako nang biglang magsalita si Mama. Binanlawan niya ang basong nasabon ko na. “‘Ma, ako na po rito… kaya ko na po ‘to.” Mahina siyang tumawa. Saglit na tumingin sa akin. “Talaga bang kaya mo, o kinakaya mo lang?”

“Mommy!” “Mommy! Wake up!” Nagising ako nang marinig ang boses ng batang lalaki. Boses iyon ni Miko, ang nag-iisang batang lalaki sa buhay ko. Imbis na bumangon ay nagtulog-tulugan ako upang asarin pa ang aking anak. Gustong-gusto ko kapag naririnig kong tinatawag niya akong Mommy. Pakiramdam ko buo ang pagkatao ko kahit nawasak ng nakaraan. Sa anim na taon, hindi ako naghanap dahil naging sapat na si Miko.

PAK Tila ba um-echo sa buong silid ang pag-sampal ko sa kan'ya. Ang nakakatawa'y wala ni isa sa kanila ang nakapagsalita o gumawa ng aksyon para pigilan ako. "Monique, sa papel lang makikita ang pagiging Montreal mo. Habang ako," Humakbang akong muli papalapit sa kan'ya, "Sa dugo't laman nanalaytay ang pagiging Montreal ko!" muling kumuyom ang kamao ko.

Tumango si Mikael. Sa sobrang saya ay agad na yumakap si Mithi sa kanyang leeg at nagbigay ng mabilis na halik sa kanyang pisngi. "Thank you po, Daddy!" Natawa nang mahina si Aling Rosa na nakamasid lamang sa hindi kalayuan.

Muli na naman niyang napansin ang galing nito sa tagalog. "You're really fluent in tagalog kaya hindi pa rin ako makapaniwala hanggang sa mga sandaling ito na hindi ka sa Pilipinas ipinanganak. Mas malalalim pa nga ang mga alam mong salita kaysa sa akin, alam mo ba iyon?" Sabi niya. Maya-maya ay sumeryoso ang kanyang tingin rito. She look around. "And all of this.. you being the prince, and being here with me now.. alam mo bang.. iniisip ko na panaginip pa rin ang lahat ng ito?"

Nguso ni Midnight sa lalaking nasa bakod. Lumingon naman ang kasambahay, "Ay medyo po. Nakikipag-kwentuhan po kay Ma'am. Mukhang magkakilala po sila. Parang nakikita ko po 'yan na parating dumaraan mula noong dumating kami rito. Sabi po ni Filemon ay malapit lang daw po ang bahay niyan dito. Dr. Crisologo po yata ang apelyido."

Matagal na kaming naka tira dito simula pa noong maliliit pa kami ni ate. In just a few minute ay naka rating na nga kami sa bahay at dali dali akong bumaba habang si ate naman ay pinapark ang sa-sakyan. Pinindot ko na nga ang door bell para pag buksan ako ng gate. Pag bukas ng gate ay agad naman akong na gulat. "Surprise! Welcome home!" Saad ng mga maid at nila mommy at daddy sa akin.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Malakas kong sigaw habang umiiyak. "Mahal! mahal gising!.”Napabaligwas ako nang bangon nang gisingin ako ni Rigor. Nanlaki ang aking mga mata nang makita ko ang mukha niya. Inilibot ko ang aking paningin, nasa kwartro namin ako. Kung ganoon panaginip lang ang lahat?.” Pero bakit parang totoo?. Bakit ang sakit nang dibdib ko?.