Novel & Cerita Marriage

“แล้วเรื่องหย่า...” “พลอยตั้งใจว่าจะถือทะเบียนสมรสไปเรื่อยๆ” เธอยักไหล่ “แต่เราอยู่ด้วยกันก็มีแต่จะเจ็บปวด”

เหมือนคุณคานส์จะไม่ยอม เขายังยกพ่อของตัวเองขึ้นมา บอกตามตรงว่าฉันไม่ค่อยเข้าใจ ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงแสดงตัวว่าอยากจะแต่งงานกับฉันมากขนาดนี้ ทั้งที่เขาก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับฉันเลยสักนิด แค่การจดทะเบียนสมรสมันก็ผูกมัดมากพอแล้ว

LOVE MARRIAGE วิวาห์รักพิศวาส (พิมพ์ครั้งที่ 2 ฉบับปรับปรุง) เรื่องนี้เคยตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์มาเเล้วนะคะ ประมาณ 5 ปีก่อนได้ค่ะ

ฉันพูดเสียงเบา ฉันไม่รู้ว่าระหว่างฉันกับเตมันต้องมีความหมายอะไรไปมากกว่านี้ ฉันยอมแต่งงานเพราะอยากทำให้เขาเจ็บ ฉันยอมแลกตัวเองเพื่อสนองความแค้น แล้วอีกอย่างก็แค่อยากแต่งงานเพื่อให้พ่อพอใจก็เท่านั้น ฉันไม่รู้เลยว่านอกจากพวกนี้มันจะมีความหมายอะไรอีก

คาเฟ่ ชายหนุ่มเดินเข้ามาพร้อมเธอแล้วพวกเขาก็เดินเข้ามาด้านในนี้ " มาทำอะไรแถวนี้เหรอ" " มาหาแกนั้นแหละ" คาเฟ่ " น่ารักมากเลยคู่นี้จะแต่งงานเมื่อไหร่บอกด้วย"

ถิงถิงถามด้วยความสงสัย ไหนตอนแรกตกลงกันไว้ว่างานแต่จะจัดขึ้นในอีกหนึ่งเดือน อย่าบอกนะว่าเขาจะเปลี่ยนใจ “ใช่ งานแต่งคืออีกหนึ่งเดือน แต่ฉันคิดว่าเราน่าจะไปจดทะเบียนสมรสกันก่อน อย่างน้อยเราจะได้ทำอะไรๆ ได้สะดวกขึ้น” อะไรๆ ที่อี้ฟานว่าหมายถึงอะไรคงไม่ใช่ข้อสัญญ าข้อสุดท้ายที่คุณปู่ขอเพิ่มขึ้นมาหรอกนะแค่คิดถิงถิงก็ใจเต้นจนรู้สึกเหมือนจะเป็นลมแล้ว

ข้าหันหลังให้เขา “การแต่งงานชายแดนเป็นเรื่องของรัฐ” ข้ากล่าว “พระราชาทรงตัดสินใจแล้ว ผลลัพธ์จะเป็นไปตามที่เจ้าปรารถนา” ถ้อยคำสุดท้ายนั้นเหมือนบาดลิ้นของข้าเองในยามเอ่ยออกมา

บทที่ 2 วิวาห์ตัวแทน ข่าวงานแต่งงานระหว่างกวินตรากับมาวินขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ธุรกิจแทบทุกฉบับในเช้าวันนี้ ข่าวใหญ่ในวงการธุรกิจที่คนในวงการต่างตื่นตัว เพราะไม่ใช่เพียงการควบรวมธุรกิจ ยังแสดงออกชัดเจนถึงอำนาจสองขั้วกำลังผนึกเข้าหากันจนยากจะต่อกร ทุกอย่างถูกจัดเตรียม

ทำกิจกรรมร่วมกัน ทำให้ได้ศึกษานิสัยอีกฝ่าย และปรับตัวเข้าหากัน แม้การแต่งงานไม่ได้เกิดจากความรัก แต่ความผูกพันที่เกิดขึ้นทำให้เขาหวงแหน หวงใยและรักเธอในที่สุด พอมาถึงตรงนี้เขาชักจะเชื่อคำพูดของฐานทัพที่บอกว่าคู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกัน รักแท้แพ้ใกล้ชิด อย่างที่เพ ื่อนชอบพูด แต่จะมีกี่คู่ที่จะมีความสุข หากไม่รู้จักปรับตัวเข้าหากันหรือไม่ก็อะลุ่มอล่วยให้แก่กัน เพราะอย่างไรเสียก็ต้องใช้ชีวิตร่วมกันแล้ว “หวานจำคุณยายคนนั้นได้ไหม”

"จดเถอะปัถย์ คนเป็นสามีภรรยากันมันต้องจดทะเบียนสมรสกันให้ถูกต้องตามกฎหมายสิ" "ไม่จำเป็นหรอกครับพ่อ มีตั้งหลายคู่นะครับที่อยู่กินกันแต่ไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน ทะเบียนสมรสมันไม่จำเป็นหรอกครับพ่อ หัวใจของคนสองคนสิสำคัญกว่า"