My Life Story As A Student นิยาย & เรื่องราว

Nasaktan lang ako. My college life has been hard to me. I experienced bullying dahil sa physical kong anyo at sa estado ng buhay ko. They called me fat ass, pathethic, gold digger at kung ano pang gusto nilang maitawag sa akin. Nakapag-aral ako sa school na iyon dahil sa scholar at sipag ko.

Nagpatuloy ang buhay ko hanggang sa naitaguyod ko ang aking sarili kaagapay ang mga piling tao na makapagtapos ako ng pag-aaral. Ang bilis ng panahon, magtatapos na ako ngayon sa kolehiyo. May mga napagdaanan man na problema sa apat na taon ko sa kolehiyo, hindi naman kasing laki at kasing bigat sa dating napagdaanan ko.

Isang taon lang ay nag-exam ako para ma-accelerate at maging college student na. Hindi ko akalain na ganito pala kabilis ang takbo ng buhay dito sa ibang bansa. Noong una ay mahirap makibagay, lalo na sa oras. Ngunit ng katagalan na ay natutunan ko ring mag-adjust.

Hindi ko alam kung anong mga pagsubok ang haharapin namin habang patuloy na lumalaki ang aming mga pangarap sa unibersidad. For once in my life, I don't know what the future holds. And for the first time, I actually like it. I spent my childhood believing I was the one who brought love into my parents' lives. I never imagined that one day, love would find me too.

“I miss being a college student. I miss getting drunk and not having to go to work the following morning. I miss waking up wanting to puke my guts out and go to school with a hangover. “It was filled with fun and endless what ifs. Everything seemed possible during those times… you know, when we’re still not thinking about what would happen in the future and the biggest dilemma is getting through the next major exam.” I lived the same kind of lifestyle when I was still a student. I rest my head against hers. “It kind of sucks to grow up, huh?” “Sobra,” sagot niya. “I hate not really having enjoyed my life. I had Maeve to think about.”

Well mahabang istorya ang tungkol doon, may magagandang parte ng nakaraan ko ang iniingatan ko at may mga parte naman na gusto ko ibaon sa limot. I was in my 2nd year high school noong makilala ko siya, well I’m not a fan of academics and non-academics activity, kaya kadalasan napapatawag si Mama sa school. Nakakahiya kasi kahit anong pilit ko ayaw gumana ng utak ko sa mga ganoong klase ng bagay, pero nagsikap ako na mag-excel, nagpupuyat ako upang mas maintindihan ang mga itinuro sa amin, palagi ako natambay sa library at nag-aaral, ngunit sadyang ang bilis ko madistract sa mga nasa paligid lalo na sa tuwing nakakakita ako ng mga designs or any kind of arts. Ngunit nang makilala ko ang lala

Masaya kami ni Mama kahit kapos sa pera. Masipag siyang magtahi at maglako ng mga basahan na sumasagip sa amin sa pang araw-araw na pangangailangan, sa simpleng pamumuhay namin ay napagtapos niya ako sa Senior high school. Kaya ang bigat-bigat sa pakiramdam na hindi na ako makakapag patuloy sa kolehiyo dahil sa nagawa ko. Dahil sa pagpapabaya ko sa sarili.

We struggled so much with financial matters back then, and we were neglected. Tatlo kaming magkakapatid, at lahat sila ay may kanya-kanya na ring buhay. Since then, ako na ang nagpaaral sa sarili ko. I graduated elementary while working and living in someone else's house. Noong high school naman, nagpa-part-time ako bilang Personal Assistant ng principal namin. She was a widow whose only child was abroad, kaya doon niya ako pinatira sa bahay niya hanggang sa makatapos ako ng college.

gulat nitong tanong kaya naman tinignan ko siya at binitawan na ang kaniyang kamay kaya ibinaba niya na iyon. "He's just a student. He don't know what he's doing. Also, he's a graduating student, what happened might affect his studies and I don't want it since I don't want his effort to go in vain just like that. It's not that I was killed or raped so I'm fine."

Bahagya pa siyang natawa. Kanina pa siya nagkukwento. Ngayon naman ay kinukwento niya kung paano siya naging isang CEO. Walang imik lang akong nakikinig kasi ayokong maging marupok. Pero aaminin ko na may part sa akin na natutuwa na kinukwento niya ang buhay niya sa akin. “Anong plans mo after graduation?” tanong niya kasi wala man lang akong naiambag sa kunwaring ‘kwentuhan’ namin.