My Life Story As A Student Novels & Stories

Pareho silang nasa junior high school ni Yuri. Simple lang ang buhay na mayroon kami. Sa isang public university ako nag-aaral ng kolehiyo at mayroon akong financial assistance scholarship na nakukuha every semester. At iyon ang iniipon ko para panggastos sa ibang pangangailangan ko pagdating sa school. Ayaw ko na kasing makadagdag pa sa mga gastusin ng mga magulang ko. At mabuti na nga lang at ipinasok ako ni Jomar sa convenience store na pinagtatrabahuhan niya. Classmate ko si Jomar at isa din siya sa malapit kong kaibigan.

Hanggang unti-unting magbalik sa alaala ko ang mga nangyari noon. TAONG 2009 Nakangiti akong tumatakbo habang tinatahak ang daan pa-uwi sa aming bahay na hindi kalayuan sa pinapasukan kong private school. Hindi kami mayaman, nabigyan lang ako ng scholarship, kaya nakapag-aral ako sa isang private school. Nagtapos kasi ako sa elementary na isang valedictorian. Ngayon ay second year high school na ako. Labing apat na taong gulang na maraming pangarap sa buhay. Heto nga at bitbit ko ang aking report card.

Minsan, napapatawa niya ako sa kanyang mga kwento, lalo na kapag binabanggit niya ang mga simpleng bagay na nagbibigay kulay sa kanyang buhay bilang isang estudyante. "I'm trying my best, Ate Esme," sabi niya habang pinaglalaruan ang isang hibla ng buhok. "Minsan, ang hirap mag-balance ng school at personal life, lalo na when you feel like you have to prove something to everyone."

Nalaman ko ang dahilan na nakatira lang sila sa bahay ng tito niya at tinulungan sila nito na laking ipinagpapasalamat ni Miss Flor sa kabaitan ng kapatid ng Mama niya, sinikap niyang magpatuloy sa pag-aaral na hindi na hihingi pa ng tulong sa tito niya kaya naghanap siya ng paaralan na makakapag-aral siya ng libre kasi may scholarship. Kailanman ay hindi pa ako naging intirisado sa buhay ng ibang tao lalo na sa mga istudyante ko, dalawang taon na akong nagtuturo at halos daan-daan na ang bilang ng mga istudyanteng naturuan ko ngunit kahit isa man sa mga iyon hindi ko nalaman ang mga kuwento ng buhay at tanging mga pangalan lang ng mga ito ang alam ko. Pero ngayong nalaman ko ang kwento ni M

I don't exactly know what is our social status but that wouldn't bother me at all. I've been convincing my self that my life is normal, but I just can't help but to fantasize more and more, everything that is beyond what I see. I'm a dreamer, a lady who wishes so bad for a fairy tale life story in the real world outside these walls, and trying so hard to be a princess. Not to mention, I'm just a 18-year-old high schooler who never experienced even going to a public school. Private school ako noong elementary.

Ganito naman talaga ako noon pa, kaya no question na mahal ako ng mga naging estudyante ko at kahit karamihan na sa kanila ay nagsipagtapos na ng Junior High School, pero never nila akong nakalimutan. As what others say, karamihan daw ng nagtatagumpay sa career ay malas daw sa personal at family life. I think this is true in me. But it's okay. Matagal ko na namang natanggap ang lahat na wala na talagang magmamahal sa akin ng totoo except kay Alex. I mean, I am talking to a romantic love.

Nagpatuloy ang pagkukuwentohan, may ibang nakakaiyak na kuwento, may iba ding nakakatawa. "And lastly, Ms. ?" Sabay turo nito sakin. Bigla naman akong kinabahan. Ako na pala, di ko napansin dahil sa sobra akong nalibang sa pakikinig ng mga kuwentong buhay ng mga kaklase ko. "Leah Janine po sir." Sabi ko sabay tayo. "Okay Ms. Leah. Please share us your life story." Napabuga ako ng malalim na hininga bago sinimulang magkwento.

tanong niya sa akin na nahihiya ko ngang tinanguan. "Opo. Tama ka po sa sinasabi mo. Huminto po ako ng ilang taon sa pag-aaral dahil sa kahirapan ng buhay. Nasa kolehiyo na sana po ako dapat kung hindi ako huminto, eh. Wala naman po akong magagawa kaya huminto po ako kaysa pagpilitan ko ang sarili ko na hindi mapu-puwede. Sa awa ng Panginoon ay nakatapos pa rin ng senior high at sana po ay makatapos ako sa pag-aaral sa kolehiyo," nakangusong paliwanag ko sa kanya. "Sigurado na 'yan, Pauline. Siguradong-sigurado na makakatapos ka ng pag-aaral sa kolehiyo. Ako na ang bahala sa 'yo." Nginitian niya ako pagkasabi niya.

And knowing guys, wala sa kanila kung tahimik o palamura ang kapwa nila. Imbis na magtanong ay nagpangalumbaba na lang ako habang nagmamasid rin sa paligid. Wala rin naman ako rito para makipagkaibigan. I'm here to study and to graduate. This year is crucial. Isang taon na lang at ga-graduate na ako ng senior high school. Although dito pa rin naman ako magkokolehiyo.

huling sinabi ni Yuie saka ito tumayo at iniwan ako. Parang sasabog na talaga ang utak ko sa mga nalaman ko ngayon. Hindi na talaga ako pinatatahimik ng mga walang katotohanang chismis. I just want a normal life of being a high school student pero palagi nalang akong nasa spotlight ng chismis at usap-usapan dito sa school at sa kabilang schools. Hays, ano nang gagawin ko nito? YUIE'S POV