My Life Story As A Student Novels & Stories

Kuwento nito sa akin and a sad emotion come across her eyes. "I grew up in an orphanage Augusta... and I had a... quite exciting life..." what I really mean is, I always got involve with a mess. "When I graduated high school and turned 18, I got the approval from the head mistress to leave the orphanage and live on my own. I worked and I was living in a shabby apartment and I go to school with a scholarship paying off my tuition. Even though I was an orphan, life is not that hard because of my hard work. But that was then, when I was in college around 2nd year I was abducted with those stupid orcs." Kuwento ko naman rito. At least she opened up about her past and I would like to share mine a

Pero sadyang makulit talaga ang lahi niya. Palagi siyang may baon na kung ano-anong kuwento. Pagkatapos ay mas mahaba pa ang mga reply niya kumpara sa 'kin. Ilang beses din niya kong kinulit na ako naman ang magbahagi ng kuwento ng buhay ko. But I refused. Wala naman kasing interesante sa buhay ko. Unlike him. Who's been a honor student since grade school, an athlete, a singer, a best friend to Ralph and a popular one.

Ang nasagap kong chismis ay childhood friend din sila kaya mula pagkabata ay magkakilala na sila. I was always a top student kaya isa sa dahilan kung bakit natanggap ako sa malaking kompanya na ito dahil sa matataas kong grado sa eskwelahan kaya lang ay hindi ko natapos ang kurso kong accountancy dahil sa hirap ng buhay. Malaki ang pangarap ko at isa ang makaahon sa hirap at makapagtapos ang mga kapatid ko sa pag-aaral dahil hindi sapat ang kinikita ng magulang ko sa pang araw-araw. Single nga pala ako sa mahabang panahon. May part sa akin na masaya dahil walang stressed sa lovelife pero minsan hindi maiwasan na parang may kulang.

But we doesn't fit. I'm just a nobody, and you are a princess. Kung mamadaliin natin ang lahat ay wala akong buhay na maibibigay sa'yo. I will do my best, study and work hard for the better future. But, the next thing I knew is when I landed my feet on the school ground as a graduating student. I search for her in the crowd. But I didn't find her... I didn't see her.

"Kumusta na ang paborito kong estudyante?" Umupo siya sa kaharap nitong upuan at do'n nagsimulang magkwento. Hindi maipinta ang mukha ng professor nang marinig ang mga detalye ng kwento niya tungkol sa naging buhay niya sa tatlong taon na kasal siya kay Lawrence.

kuwento naman nito habang patungo kami sa registrar office para kumuha ng prospectus. "Basi naman kasi sa ikinabubuhay dito ay halos lahat eh agriculture kaya natural na yun ang kadalasan na kukunin ng mga estudyante." Saad ko naman rito. "Oo tama ka, pero ako pinili ko education kasi gusto kong maging teacher. Yun ang pangarap ko noon pa. Nasa 2nd year na ako, dapat nga ay graduate na ako ngayon kaso nahinto ako sa pag-aaral ng grumaduate ako ng high school at hindi kaagad ako nabigyan ng scholarship." Kuwento naman nito sa akin at tanaw tanaw ko na rin ang registrar office. May karatula kasi kaya madali lang itong makita.

Dahil sa inis ko ay umalis na lang ako sa cafeteria at hinayaang pagbulongan ng mga studyante dito. My life here is so damn hard. Maraming nangyari sa tatlong taon na pagmamalagi namin dito. Kahit na madaming nangyari ang sa akin ay hindi pa rin siya mawala sa isip ko. He's been always here in my mind and in my heart.

Nakahiligan kong makinig sa kwento at masasabi ng ibang tao about stuffs lalong-lalo na sa buhay. You know, I really thought I have my whole life figured out at twenty. Na kailangan ko lang makapagtapos ng pag-aaral, find myself a decent job, and do good just so I could give my family a comfortable life. Now that I achieved all of it, I don't know what comes after. Maybe, just maybe I was really able to figure out a part of my life but not fully. There are still gaps which I need to fill in. Hindi ko naman sinasabing sa love life pero parang gano'n na rin.

__________________________ Ang nangyaring 'yon ay hindi ko inaasahang pangyayari-na akala ko hanggang sa mga movie ko lang mapapanuod ngunit nagkatotoo sa tunay kong buhay. Galing ako ng university kong saan ako nag-aaral.Dahil wala akong pamasaheng pauwi,naglakad akong mag-isa.Pero ang daan na tinatahak ko ay isang short cut pauwi sa bahay nila larry at wala rin akong naging kasabay ng mga sandaling 'yon.

Kahit sandali lang, nakahinga ako nang malaya-wala si Asmodeus sa tabi ko, at para bang may sariling mundo ako ngayon, kahit ilang oras lang. Habang naglalakad ako papasok sa campus, pinagmamasdan ko ang paligid. Ang mga estudyante na nagmamadali, ang mga guro sa harap ng building, at ang tunog ng mga yapak sa sementadong daan-. May kaba man sa dibdib, may maliit na ngiti rin sa labi ko. Simula ito ng bagong chapter sa buhay ko bilang nursing student, at kahit sandali, ramdam ko ang kalayaan.