Nakakainggit In English Novels & Stories

pabebe niyang wika habang inaayos ang kaniyang buhok. “H... h-hindi lang yata ako komportable kasi unang araw ko pa lang dito, Nica.” Namangha naman sʼya sa aking sinabi. “Nica! Wow, thatʼs really fluttering, Niah. Well, good to know na tinatawag mo ako sa pangalan ko. But... you can also call me 'marikit', the song that been viral online.” “Sure, marikit.”

Napatakip naman ng mukha si Ian at natatawang umiiling. "Wag kang mahiya, Ian! Proud tayong kog-nak ang pronunciation ng Cognac kasi hindi naman pang-sosyal ng pronunciation na kon-yak. Pangngungo kaya iyon. Try mo takpan ilong mo, tas sabihin mo, kog-nak, tunog kon-yak," malokong sabi naman ni Caitlin.

"Nako, sinasabi ko talaga sa 'yo. Huwag mong abusuhin ang kabaitan ng Ninong mo sa 'yo." Napanguso na lang siya sa mga sinabi ng kanyang ina. "Mama, walang tama sa mga sinabi mo, okay? At isa pa, wala na rin naman akong magagawa kundi ang mag-exercise dahil sabi ni Ninong part na rin daw po siya ng trabaho ko."

Ba't nasali sa usapan ang kanan? "What?" Lito kong tanong and then it hit me. Natawa uli ako. "Mali ka nanaman! Stop trying to speak in pure tagalog. What you just said means 'Is that the Right?'. Kanan in english is right. I know what you wanted to say. But the kanan in tagalog is a direction, not the word 'right' you are referring to." [My bad. What's the correct translation of the word 'right' which is not the direction?]

“Mamang pulis, noong kausapin ko ang nanay ko, hindi ako masyadong nag-isip; naisip ko lang na may kumuha sa gamit ng kapatid ko, kaya naisip ko na magnanakaw sila.” Tumango ang nanay ko, ang ekspresyon niya ag naging determinado. “Narinig mo naman; ninakaw ang gamit ng anak ko kailan lang, kaya ibig sabihin, nasa lungsod siya. Ang katawan na nakita ninyo sa Wild Valley ay dalawang buwan ng nandoon. Paano iyon magiging anak ko? Gumagawa kayo ng gulo para sa bagay na walang ebidensiya—sa tingin ba talaga ninyo manonood lang ako at hahayaan kayo? Wala ng dapat pag-usapan; pauwiin mo na kami.” Halos nakakatawa. Ang nanay ko ay hindi pa ako tinatawag na ‘anak’ noon. Madalas, ‘ang babaeng iyon,’

sabi nito "Naku h'wag na kaya, bess. Nakakahiya sigurado puro mayayaman ang mga nanduon." tanggi nya dito. Hindi nya maiwasang makaramdam ng panliliit isipin pa lang n'yang puro mayayaman ang nasa paligid nya. E ano naman sila. Baka pagtinginan pa nga sila duon ng iba. Kaya nga kung ano anong alibi ang iniimbento nya sa kaibigan sa tuwing mag aaya ito sa kanya sa kahit anong handaang ganap sa kanila, wala rin naman itong magawa. "Gaga. E anu ba naman tingin mo sa sarili mo, hindi tao?" eksaherado nitong bulalas.

Napatikhim bigla ang binata sa narinig mula rito. " Of course not! Wala akong gusto sa kapatid mo. As in NO, never! Concerned lang ako, bud. Kailangan siyang panagutan ng tarantadong iyon." Defensive niya na wika rito. Iiling-iling na lang si Nathan.

Ayokong makita niyang natatakot ako o kung ano mang nararamdaman ko ngayon. “Hindi kita kinatatakutan,” sabi ko, mas mariin na this time. Saglit siyang natahimik, parang pinag-aaralan ako. Tapos… ngumiti ulit. Hindi yung nakakainis kundi yung mas delikado. “I didn't say you're scared of me,” bulong niya. “Kasi hindi takot ang nakikita ko sa’yo, Eury.” Napakunot ang noo ko. “Then what?”

--- --- --- --- "Ikaw?" --- "Ikaw ang nagpalit?" --- --- --- --- Napapikit siya. --- --- --- --- "Oo." --- --- --- --- Tahimik. --- --- --- --- --- "Bakit?" --- --- --- --- "Para iligtas ka." --- --- --- --- Napailing ako. --- --- --- --- "Lahat kayo." --- --- --- --- "Lahat kayo ginagamit ang salitang iligtas." --- --- --- ---

sabi ni Kuki, na proud akong pinakilala sa mga kamag-anak niya. At doon nagsimula ang pinaka-nerve-wracking na part. “Hello!” bati ng isang tita ni Kuki na nakangiti. “We’ve heard so much about you.” Oh thank God. English. Makakausap ko rin sila kahit pa paano. “Hi po,” sagot ko agad, medyo nag-relax ako ng kaunti, ayokong isipin nila na kabado talaga ako. “Nice to meet you.”