Nang Ngumiti Ang Langit Cast Novels & Stories

Tumayo ito at inalalayan ako pumanaog ng cottage. Nagsimulang maglakad kami ni Rage palabas ng cottage, patungo sa isang malawak na bahagi ng dalampasigan kung saan makikita namin ang kalangitan nang walang hadlang. Ang buwan ay nasa taas, nagbibigay ng silver glow sa dagat. Ang mga bituin naman ay kumikislap na parang mga diamante sa itaas. "Ang ganda ng langit ngayon," sabi ko na nakatingala.

Punong puno ng mga bituin ang kalangitan. Napangiti si Nelvie habang nakatanaw sa kalangitan. "Gusto ko nang umuwi. Wrong choice pala na sumama ako sa boss kong masungit dito." Kausap niya ang sarili. "Wala naman ibang magawa rito kundi humilata." Inalis nya ang kamay sa railing at niyakap ang sarili. "Namimiss ko na sila Lola at Lolo. Sana ayos lang sila ngayon."

"I'm going to hit those drums so hard," "Let's show them the universe," bulong ni Sirius. 8:00 PM Biglang nag-red alert ang mga ilaw sa backstage. Isang boses sa headset ang nagsalita: "CELESTIAL, 60 seconds to launch. Positions, please." Ang kulitang kanina lang ay naroon ay biglang naglaho. Pinalitan ito ng isang seryoso at makapangyarihang aura. Nag-group hug ang lima.

Nabuo naman ang isang munting ngiti sa kanyang labi. “Maaaring tama ka nga.” Sabi niya lang at tumingala. “Oh, ang daming bituin sa langit.” Masayang sabi niya at nakangiting tumingin sa akin. Ngumiti lang din ako at tumingala katulad niya at pinanuod ang nagkikislapang bituin sa langit.

Kumain, uminom, at nagpahinga ang apat sa kotse para sa gabi. Napakaganda ng langit sa gabi. Ang kalangitan sa gabi sa disyerto ay mukhang napakalinaw nang walang pagkutitap ng mga urban neon lights. Maaliwalas na parang tubig sa sapa sa kanayunan. Nang tumingin si Phoebe sa langit, pakiramdam niya ay nalinis ang kanyang kaluluwa. Tumingin siya sa langit bago niya tinitigan si Thomas. Naisip niya na kung maaari niyang gugulin ang kanyang buhay kasama si Thomas nang ganoon, ito ay magiging mahusay.

Salamat sa umuulan na nagliliwanag na magic dust dahil kahit madilim ang langit at walang mga ilaw sa paligid ay nagagawa ko pa ding makita ang buong paligid lalo na si Vanessa. Ngunit hindi din nagtagal iyon at bigla na lamang naglaho. Binalot ulit ng matinding kadiliman ang buong paligid. Walang buwan o star na makikita sa kalangitan. Naipikit ko na lamang ang aking mga mata dahil sa kawalan ng pag-asa sa sitwasyon namin ngayon.

Tahimik lang si Alyssa habang nakaupo sa banig, nakatingin sa tatlong anak niyang masayang tumatakbo’t nagtuturo sa langit. Nasa unahan lang sina Sky, Snow, at Callum, abala sa panonood ng mga batang nagpapalipad ng saranggola. Mga tawa at hiyawan ang umaalingawngaw sa paligid, parang musika sa kanilang pandinig. Saglit na nakalimutan ng mga bata ang bigat ng sitwasyon—na para bang sa oras na iyon, simpleng bata lang sila na namamangha sa langit.

Kasabay ng kanyang mga salita, sumabog ang mga paputok sa kalangitan. Nabuo sa hangin ang kumikislap na mga letrang Ingles. Marry me. I love you. Napatingala ang karamihan upang panoorin ang palabas sa langit. Ngunit si Argus ay hindi nag-angat ng tingin. Nakapako pa rin ang kanyang madilim na mga mata sa mukha ni Amara, sa determinasyong malinaw na nakaukit doon.

Hindi namalayang sinundan ni Mayumi ang direksyon ng tingin nito. Ang langit na kanina lamang ay madilim at mabigat ay unti-unti nang napapalitan ng liwanag. Parang isang painting na unti-unting binibigyang-buhay ng isang di-nakikitang kamay.

Ngumuso si Nelson at sinabing, “Angela, diyan ka nagkakamali. Ang engagement ngayon sa bahay ng pamilyang Michigan Stoermer... sinong pupunta rito ngayon para sa artistang iyon? Kahit na meron man, hindi siya ang pangunahing spotlight. Sinasabi ko sa’yo, lahat ng walong maharlikang pamilya ay nagmamadaling pumunta rito ngayon dahil kay Tristan Coleman mula sa pamilyang Coleman ng Missouri. Kung wala siya rito, sino pang mag-aabalang alamin kung saang sulok ng mundo naroroon ang pamilyang Stoermer ng Michigan?” Nagningning ang magagandang mata ni Angela. “Henyo ba talaga si Tristan Coleman gaya ng sinasabi nila?” Tumango si Nelson. “Dalawampu’t siyam na taong gulang pa lang siya at isa nang E