Omegle Talk To Strangers Novels & Stories

Talagang nakikita ko sa mga mata nila ang labis na pagkamangha. "What the fuck? Baka naman ang ibig sabihin ng lola mo na don't talk to strangers hindi 'yung huwag magpakilala sa strangers," iritado namang sabat ni ateng froggy at inirapan pa ako. Napa-krus naman ako ng braso dahil sa sinabi niya. Ano'ng pinagsasabi nito, eh samantalang iyon na rin ang ibig sabihin niyon? Iningles lang niya at pinasosyal.

Agad siyang tumakbo palapit dito. "Marco! I told you don't talk to strangers diba?" naiinis na pasigaw na wika ni Anya sa anak. Lumingon naman si Marco. "He's not stranger mommy!" nagdadabog na wika nito. Nagulat si Anya ng makilala kong sino ang lalaki. It's Oliver. "A-akala ko umalis ka na?" tanong nito na kinakabahan.

Pilit kong nilalayo ang katawan niya sa'kin dahil hindi talaga kinakaya ng ilong ko ang amoy niya. "Wanna go out with me, miss? I have a condo unit nearby," alok niya. Pinakatitigan ko ang mukha niya at umiling. May itsura siya pero hindi ko siya type. Saka, I don't talk to strangers, duh.

Sapagkat nasa abroad ang tatay nito. Wala namang pakialam si Charmaine kung mas nakakaangat ang babaeng ito. Hindi siya naiinggit. Naiinis siya dahil sa tuwing nagtatagpo ang landas nilang dalawa. Laging may ganap. Laging may asaran at bardagulan kung minsan. “Bibili po ba kayo o hindi?” Hindi maiwasang tanong ng tinder sa kanila. “Marami pong nakapila sa likuran niyo. Kung mayroon kayong bibilhin, pwede pong sabihi niyo na?”

pero hindi pa man nakasagot ang tinanong ay nagsalita na kaagad ito "Ay oo, naalala ko na. Sa Omagol? Onegal? Ayy basta parang ganoon ang pangalan ng website na iyon." "Omegle Inday, Omegle," pagtatama ni Seleni saka umingos. "Oo nga, ano bang sabi ko? Diba Onagel?" Gumanti rin naman ng irap si Inday. Napaikot na lamang ang mata ni Moly sa kakulitan ng dalawa. Si Olivia naman ay natatawa sa kinikilos nila, para kasi silang mga bata kung mag-asaran eh.

Sabi ni stranger. "Ahh..ehh..oo nga hahaha I bet that's mine." Sagot ni Kerk na kumakamot sa ulo. "Gago ka kerk!" singit naman ni Razec. "Gago ka din!" sagot niya. "Mas gago ka!" –Razec "Hari ka ng gago!" –kerk "Gusto niyo mamatay?" sabat ni stranger. "Tatahimik na nga." sabi nilang dalawa. Nahiya naman kaming tatlo sa ingay nilang dalawa.

“Nasaan na ba sila?" Halos mahilo-hilo ako. Idinantay ko ang ulo ko sa may pader. Madilim-dilim sa parte kung saan ako naroon. Kitang-kita ko ang pag-ikot ng paligid ko. Hanggang sa may maramdaman ako. Kaagad kong tinakpan ang bibig ko. “Bakit mag-isa ka?” Isang estrangherong tinig ang narinig ko mula sa aking likuran.

“Tama si Troy. May mga tao sa paligid na dapat nating suriin. Maglatag tayo ng isang plano.” “Anong plano?” tanong ni Mark, na tila nababahala. “Dapat tayong magpanggap na normal. Magpatuloy sa mga gawain habang nagmamasid tayo. Sa pamamagitan ng pagbabantay sa mga kilos ng mga tao sa paligid natin, malalaman natin kung sino ang nagtatago ng lihim,” sagot ng estranghero. “Paano natin ito gagawin?” tanong ko, ang aking isip ay nag-aalala pa rin para sa aking pamilya.

“Talaga? Next time gusto ko rin maglaro ng hide-and-seek with them!” Bahagyang kumunot ang noo ni Anastasia. May bahagyang pagtutol sa kanyang mga mata. “Raki,” mahinahon ngunit seryoso niyang sabi, “kung gusto mong maglaro, Mommy will play with you. Pero hangga’t maaari… iwasan mong makipag-usap sa strangers, okay?” “Okay…” sagot ni Raki.

“Halika.” “May mas marami pa ako sa van.” Muntik nang sumunod si Lily. Pero bigla niyang naalala ang bilin ng Mommy niya. “Huwag kang sasama sa hindi mo kilala.” Umiling siya. “Hindi po pwede.” “Mommy said I shouldn’t talk to strangers.” Biglang nagbago ang ekspresyon ng lalaki. Habang papalapit ito…