Novel & Cerita Omegle Talk To Strangers

Hindi ko kasama si John dahil may aasikasuhin pa raw ito. "Behave lang kayo ah, huwag kayong mag-aaway, maging friendly dapat kayo." Ani ko sa kanila. "Babalik si mommy mamayang tanghali para kunin kayo, behave lang kayo ah saka don't talk to adult strangers." Hinalikan ko na ang mga noo nila saka pinapasok na sila sa loob. Tinext ko si Franz kung naroon na ba siya sa lugar nang pinag-usapan namin.

Maraming mga yabag ang papalapit sa akin. Mga iba't ibang hitsura ng mga estranghero ang dumulog sa kinaroroonan ko upang tingnan akong nakatihaya sa gitna ng kalsada. Kung pwede mamatay out of embarrassment eh kusa na akong sasama sa grim reaper ba't hindi eh. May layunin pa ako. "Call 911!" sigaw ng isa. "Putang ina walang ganyang emergency sa bansa!"

But no—kung wala siyang balak magpakilala, hindi niya dapat hinahawakan si Cornelia! “Honey, sa susunod, don’t talk to strangers, ok?” sabi ko kay Cornelia at tumalikod na sa babae. “She’s Miss Olga, Mommy’s co-worker. I know her, Tita. Nasa TV din siya kasama ni Mommy.” “Gano’n ba?” Umikot ulit ako para harapin ang babae pero wala na siya. Napataas na lang ang kilay ko.

Delikado sa kaniya ang pagala-gala mag-isa. "Nope!” pairap na sagot ng bata sa akin and the way she batted her eyelashes made me smile at her cuteness. “I can't give you my name. Daddy said I should not give my name to any stranger who will ask it, especially boys." She's witty. Pero mukhang nakakalimutan niya ang 'don't talk to strangers' na itinuro ng magulang niya kasi kinakausap niya nga ako ngayon na stranger kung tutuusin para sa kaniya.

“Hmm, aalis na lang ako ng bahay. Iiwan ko siya ng hindi nagsasalita. Hahayaan ko siyang mag-isip kung anong nangyari. If your life is already complicated, then make things simple.” Bahagya siyang natawa. “You’re such a mature woman. I like that.” Nagkibit-balikat lamang ako at maagap na kinuha ang baso ng martini na iniabot sa akin ng bartender. Ito ang unang pagkakataon na nakipag-usap ako nang ganito sa isang total stranger. At masasabi kong ayos naman pala. Masyado lang pala akong nagpapaniwala sa sinabi ng mga magulang ko noon– don’t talk to stranger. Hindi naman siguro masama kung hindi naman mukhang masama.

Hindi ko gustong may lumalapit sa'kin ng hindi ko kilala, lalo pa't paalala sa'kin ni Mama at Papa na huwag akong lumapit sa mga taong hindi ko kilala, dahil madalas maraming masasamang tao kagaya ng kidnapper sa paligid. Maraming tao ang nag pa-panic dahil hindi nila alam kung papaano ako i-approach. Most of them offered na dadalhin ako sa customer service para tulongan akong mabalik sa mga magulang ko, subalit hindi pa rin ako pumayag. I merely talk and I only get to choose the person who I want to talk with. Kung kanino ako komportable, pero maliban sa mga magulang ko, wala pa akong ibang nakakausap.

hindi makapaniwalang sagot ni Ophelia. Hindi na nagpaliwanag pa nang mahaba si Magnus. "Ito rin ang unang pagkakataon na nakipag-usap siya sa isang estranghero nang ganoon ka-natural." "Talaga po?" "Ophelia, iba ka talaga kay Maine," dagdag pa ng lalaki. Napatingin si Ophelia sa sarili niyang mga kamay. Hindi niya akalain na may kakayahan siyang magpagaling ng damdamin ng ibang tao gamit ang kanyang sining.

The stranger groom she met in an accidental place has now become her groom for real, walang halong pagpapanggap, walang halong pagkukunwari. Wakas --- Next(Daviah's Story)

Binilinan ko nalang ang mga yaya nila na tapusin na lang ang oras ng paglalaro nila saka umuwi ng deretso sa condo habang ako ay nagtungo agad sa ospital. Medyo okay na si Mama pero patuloy patuloy pa rin siyang mino-monitor. Gusto ko lang sanang silipin ang mga bata saka ako babalik ng ospital pero sinabihan ako ni KC na kaya na daw niya. “Didn’t I tell you not to talk to strangers?” tanong ko sa kanila. Hindi din kasi ako kumportable na nakikitang malapit agad ang loob nila sa tao na yun

Napapailing na lang ako. Lumapit ang mga ito sa akin at nakabuntot lang si Axel sa mga ito. Nag squat ako para mapantayan sila. "Let's play later, mga anak pumunta muna kayo kay Daddy Ed, I just want to talk to this stranger, okay?" Wika ko saka nilingon si Axel na nagdidilim ang paningin nito. Inirapan ko lang ito. "He's not a stranger, mom, look, we have the same faces."