Paano Mag Lambing นิยาย & เรื่องราว

"Sige, sabihin mo sa akin, ano ba ang ikinasama ng loob mo?" Sa sandaling iyon, talagang pakiramdam ni Anne na aping-api siya, kaya naman hindi na niya napigilang medyo lumakas ang kaniyang bose. "Kasi naman, sabi sakin ni Mary na kailangan kitang lambingin , tulungang maligo at tanggalan ng damit kahit na nakasuot ako ng sexy lingerie! Hindi ko pa ito nagagawa kahit kailan. Kaya hiyang-hiya ako sayo ngayon. Pero kahit anong gawin ko alam kong galit ka pa rin sakin.”

“ Open it darling.. I wanted to taste you, I have been wanting to taste you for so long.. “ puno ng lambing at init na ani nito. Hindi ko na siguro pag-aari ang katawan ko dahil kahit nagpipigil ang aking utak, kusa naman gumagalaw ang aking katawan sunud sunuran kay Liam. Bumukaka ako at hinuli na ni Liam ang aking mga hita para wala nang pipigil pa sa kanya para… “Aaahhh” nanlaki ang aking mata, napa O ang aking labi, at nanginig ang aking katawan nang maramdaman ko ang pagdaan ng Dila ni Liam sa hiwa ng aking pu***.

lambing niya dito, sabay muling pinaglakbay ang labi sa leeg ng dalaga. Nang tila naroon na ang paghinahon nito ay dahan-dahan niya ng sinimulan ang paglabas masok ng sarili, kasabay ng paghaplos at pagsunggab sa dibdib nito. Ilang minutong parang baliw si Lucy na hindi malaman kung saan ilalagay ang mga kamay, panaka-naka ang yakap nito at sabunot sa kanya habang napapaliyad.

Bumalik na sa dating takbo ang negosyo ng mga Montemayor dahil na din sa tulong ni Derrick kasama si Lucas. Paglabas nila ng pintuan ay nag-aabang na sa labas nito ang isang silver lamborghini veneno. Nakasandal doon si Derrick na nakasuot ng chambray shirt, blue jeans, at white sneakers. "Ready to go?" Tinanggal niya ang shades at sinalubong ang mag-ina. "Excited na po ako!" masiglang tugon ni Marga.

Mabilis kong hinapit ang katawan nito at inaangkin ang kanyang mga labi. Sa una, padampi-dampi lang iyon. Nananantya… Nakikiramdam… Hindi naman nagprotesta si Marga. Kaya't ang damping halik na iyon ay naging mapusok… mapaghanap. Ang lambot ng mga labi nito at mumunting ungol ay nagpapabaliw nang husto sa akin. At sa pangalawang pagkakataon, naangkin kong muli ang mga labing iyon na kaytagal ko ng pinangungulilaan.

muli niyang bulong, mas mahina kumpara kanina at may lambing. Naramdaman ko ang paglubog ng kama sa gilid ko, katunayan na nasa tabi ko na siya nakaupo. Hindi pa rin ako kumilos o gumalaw man lang, nahihiya na ako sa kaniya.

‘Kung hindi uubra ang pagiging matigas, gagamitan ko ng lambing. Sumandal si Zaniah sa dibdib ng lalaki nang may paglalambing. Humawak ang maliliit niyang kamay sa leeg nito, at ang kanyang malaking mata ay nagpakita ng inosente at nagmamakaawang tingin. Gaya ng inaasahan, hindi nakatiis ang lalaki sa ganitong paraan. Sa wakas ay pinakawalan niya ang labi ng dalaga sa tamang pagkakataon.

Nawalan siya ng sasabihin. Bigla nitong binitiwan ang kanyang kamay pagkatapos ay marahang niyakap ang likod ng kanyang ulo. Idinikit nito ang noo sa kanyang noo. Naglapit ang kanilang mga ilong. Nagtagpo ang kanilang mga mata. At sa napakalapit na distansyang iyon ay malinaw niyang nakita ang lambing na hindi nito kailanman ipinapakita sa ibang tao.

Bumulong siya ng ilang pangungusap sa sarili. “Mag-isip ka ng pwede mong gawin ngayon, Phoebe. Kailangan mong mag-isip! Hindi ka pwedeng basta na lang sumuko, maliwanag?!” Phoebe walked aimlessly, completely soaked, but she didn't even notice. She clutched her small bag tightly; it was all she had. Isang puting Lamborghini ang huminto sa tabi niya, ngunit hindi ito napansin doon ni Phoebe. The headlights swept over her, making her squint. She felt a little blinded and continued walking. Until someone grabbed her hand. That somewhat familiar voice pierced her eardrums.

Maaari siyang magalit, mapahiya, at masaktan, ngunit hindi siya maaaring maging padalos-dalos. Nahuli ni Lucas ang kaniyang kamay. Hinawakan niya iyon, idiniin ang mainit niyang palad sa kaniyang mukha. Ang mga mata nito ay puno ng lambing na tila kayang tunawin siya. Ang lambing na iyon ay halos mas mapanganib pa kaysa sa pamimilit nito. Pinilit ni Isla na pakalmahin ang sarili. “Kailan ka aalis? May sarili kang kuwarto, hindi ba?”