Paper Bracelet นิยาย & เรื่องราว

“That girl has no manners. Kung hindi lang dahil sa closeness ng pamilya namin at ng pamilya nila, matagal ko na siyang pinagsabihan. But believe me, Ella, kahit anong insulto niya, hindi magbabago ang tingin ko sa 'yo.” Natahimik ako. Hindi ko alam kung anong isasagot. Maya-maya, bigla niyang binuksan ang maliit na pouch na dala niya. May inilabas siyang isang bracelet. Silver, may maliit na pendant sa gitna.

he said. May kinuha siya sa bedside table at umupo naman ako. Isang paper bag iyon at sa brand pa lang na nakatatak ay alam ko nang mamahalin ang ibibigay niya. Inilabas niya ang maliit na box sa loob bago inabot sa akin. Dahandahan ko itong binuksan at nakita ko ang kulay silver na bracelet. May letter A na nakasabit dito at isang pendant. Kinuha ni Arc ang bracelet para isuot sa palapulsuhan ko.

At ayoko mangyari iyon, dahil kung sakali na mawala sila, ma lugmok ako at baka hindi ako makabangon. " Ito pala ang surprise ko sayo, " saad niya at kinuha ito sa bag niya. Nanubig ang mata ko ng makita ito. Isang Hand Knotted Friendship Bracelet iyon na may design na half moon sa gitna, kapag ipinagdikit namin maging buo na buwan iyon. At may BESTY na naka engraved.

tanong niya. "Basta." Inilahad niya ang kaliwang kamay niya sa harap ko. May dinukot naman ako sa bulsa ng sling bag ko. Isang woven bracelet na may alstroemeria flower bead sa gitna. Ako pa mismo ang nag-customize nito. "What's that? A friendship bracelet? Aren't we too old for this kind of stuff?" natatawang tanong ni Brix habang sinusuot ko sa kanya 'yong bracelet.

Inabot ang box at tinanong, “Pwede ko bang buksan ngayon?” “Of course.” Hindi na siya nakatiis at agad binuksan ang box. Maganda ang packaging at kung hindi lang siya curious sa laman, baka hindi niya pa ito binuksan. Sa loob ay isang bracelet. Simple lang ang design, may peace knot na may makinis at eleganteng kulay. Para bang may kasamang dasal para sa kanyang kaligtasan at kabutihan.

Nakangiti ko 'yong binuksan. “Akin na ang kamay mo,” utos ko sa lalaki na agad namang sumunod. Ako na mismo ang nagsuot sa kaniya ng bracelet. Mabuti na lang at sakto lang ang sukat niyon sa pulso ng lalaki. It was just a simple silver bracelet from a well-known brand. Hindi gaanong makapal at puwedeng isuot araw-araw, isa sa mga dahilan kung bakit 'yon ang napili kong bilhin para sa kaniya.

“Kaya please... spare Mirasol.” Dahan-dahan niyang hinawakan ang kamay ko. Napababa ang tingin ko nang marahan niyang isuot sa aking pulsuhan ang isa sa mga bracelet na ako mismo ang gumawa. Isang dilaw na beaded bracelet na may sunflower pendant. “Paanong...” mahina kong usal. “You dropped this earlier when you ran away from me.” Pagkatapos niyang isuot iyon, hindi niya agad binitiwan ang kamay ko. Sa halip, mas lalo niya itong hinigpitan habang tahimik akong tinitingnan.

Isang bracelet na may mabigat na kasaysayan. Lumapit ang auctioneer na may suot na maskara at itinaas ang kamay. "Ito ay isang agarwood bracelet na naglalaman ng ten beads mula pa noong panahon ng mga Hapon. Pinaniniwalaang binasbasan ito noon na makapagtapon ng malas, proteksyon laban sa kasamaan, nagdadala ng suwerte, at higit sa lahat ay nagtataboy ng masasamang espirito o kaluluwa."

naguguluhan na tanong niya sa kanyang sarili saka siya humakbang palapit sa kumpulan ng mga kabataan na iyon. Hindi naman siya nahirapan na tingnan kung ano ang ibinebenta roon dahil sa matangkad siya kumpara sa mga kabataang naroroon. At lalong bumakas sa mukha niya ang pagkalito nang makita niya ang ibinebenta roon ng isang babae. Kwintas na letters ang pendant, bracelet na pwedeng palagyan ng pangalan, at singsing na may kabiyak na puso. “Nagkakagulo sila dahil dyan?”

Nakangisi niyang ininggit lalo ang matanda. Makikita sa maputing pulsong iyon ang isang bracelet na may mga diyamante. Kumikislap pa ang mga ito kapag nasisikatan ng araw. Ang buong bracelet ay binubuo ng tatlumpung maliliit na diyamanteng nakapalibot dito. Bawat isa'y may mataas na halaga. Bukod sa mga diyamante ay may isang matingkad na pulang hiyas sa gitna.