Novel & Cerita Pasasalamat Sa Ina Tula

“Kulang ang one to ten na rate para sa ’yo bilang asawa at ina ng anak ko. It’s countless, love. Mahal na mahal kita. . . Kayong mag-ina ko.” Yumakap siya nang mahigpit dito dahil sa nag-uumapaw na kaligayahan. “Ang saya ko, promise. Every day of our lives is the best day ever. Dahil ikaw ang ibinigay ng Maykapal sa akin. Masaya ako at palagi kong ipinagpasalamat sa Diyos na nagmahal ako ng tamang tao. Na itinadhana niya ako sa tamang lalaking magmamahal at mag-aaruga sa akin. Sa amin ng anak natin.”

Mapapansin din dito ang isang mumunting ribon kung saan nakasulat ang aking ngalan, katangi-tangi ang ribon na iyon dahil iisa lamang ito at wala nang iba pa. Nagkusa akong tumayo at lumapit sa ataul na iyon, muli gaya nang una pa lang ay pinagmasdan ko ang nilalang na nakahimlay dito. Siya ang aking Ina. Kamakailan lamang ay pinipilit niyang ipaliwanag sakin ang mga bagay na dapat kong gawin. Isang paghahanda bago ang kanyang paglisan, paglisan sa mundong nabubulok, walang maganda, kagila-gilalas o nakakasabik dito. Tanda ko pa ang mga tinig niyang magaralgal,

Sa tutuusin ay nagpapasalamat pa siya dahil kahit papaano ay binigayan siya ng pagkakataon na makasama ito. NAGISING si Yesha sa sunod-sunod na katok ng ina niya. Napakamot na lamang siya sa ulo niya dahil sa ingay at mabigat pa ang pakiramdam niya. Napuyat siya kakaisip sa maraming bagay at masama pa rin ang loob niya sa walang kwentang kausap niya noong nakraang araw. "anak bilisan mo, mag-aalmusal na." taka siyang napatayo at pinagbuksan ang ina.

It reminds her of her father when he was drunk and mean to her mom. “T-teka muna..sandali…tulog ka na,” Romantic ang hitsura sa mga pelikula at libro, pero sa totoo, nandidiri si Tala. Ayaw ko ng lasing! Tinulak ni Tala ang asawa, hindi pumalag ito pero umangat ang mukha nito at tumingin sa kanya.

"Sa totoo niyan, nagpapasalamat ako dahil kahit pumasok ako sa lupain ninyo nang walang pahintulot, hindi mo ako sinaktan at tinulungan mo pa akong makauwi. Actually, hindi ko alam na hindi na pala ito parte ng hacienda Monserrat. Basta ko lang sinundan ang tunog ng batis." Tumango lamang ito. "Huwag mo nang alalahanin iyon, simula ngayon ay malaya ka nang magtungo sa kahit saang parte ng lupaing ito. A, may dala akong kaunting pagkain," anitong tumayo at pinuntahan ang nakataling kabayo. May kinalikot sa sako ng harina na nakatali sa gilid niyon at pagkabalik ay may bitbit nang supot. "Nagluto ang ina ng suman. Kumakain ka ba ng ganito?" "Siyempre naman! Paborito ko iyan lalo na 'pag may ma

Shuta "Ito pala tinatago nyo kaya ayaw nyo ako ipababa kanina palang. Bakit naman kasi kanina kayo nag ayos, pwede namang ngayon madaling araw eh, pero thank you ah" sabi ni aya at niyakap ako "Magpapanggap nalang ako mamaya na parang na surprise ako HAHAHA. Tara, tulog na tayo" aya nya sa akin at nauna ng umakyat

From: Dessa Happy Birthday bibi! Sensya na talaga ha, hindi ako makakasama sa debut party mo bukas. Libre na kasi pamasahe namin kaya hirap magdemand kina Inay. Btw, enjoy your day kahit wala ako. ‘Wag kang malulungkot kasi special day na ‘yon. Sulitin mo okay? Ingat ka palagi diyan. Text mo ako kung ako ang unang bumati sa ‘yo ha. ☺ Ily! Enjoy my day kahit wala ka? Imposible. Wala naman dito si Mama.

dagdag na salaysay ni Ina. end of flashback Tama nga ang sabi ni Ina, magpapalakas ako dito, at sa pagbabalik ng aking kapatid sabay naming ibabagsak si Qiana at ng mga Shein. *sambit ko sa aking isipan habang naluluhang naglalakad sa mahabang pasilyo ng Aerosmith. Isang maluwag na ngiti ang natanggap ko mula kay Reyna Vanezza at haring McGuire. Pinunasan ni Reyna Vanezza ang aking mga luha.

Ganito pala ang pakiramdam ng nasa tabi mo ang iyong ina. Ilang sandali pa'y bumitaw na siya habang tinitingnan aking silid . “Anak isara mo ang bintana ng iyong silid. Baka pasukin ka ng kung ano-ano rito.” Hindi nya alam may nakapasok na nga. “Opo ina. Sana po ay makatulog ka ng mahimbing.” Ngumiti ako sa kanya. Marahan niya akong tinanguan at nagsalita rin, “Ikaw din iha.” Lumapit na ito sa pinto upang isara ito.

"Sana mapatawad mo ako." "Aaminin ko sa iyo mama, galit pa din ako. pero nakikita ko ngayon kung gaano mo pinagsisisihan ang mga nagawa mo noon. Pero hindi ganoon kadali ang magpatawad lalo na kung malalim na ang sugat na dinulot niyon. hayaan niyo in time, maghihilom din ang lahat ng sugat na dinulot ng nakaraan." wika niya sa kanyang ina. ipinagpatuloy niya ang kanyang pagkain at inubos lahat ng inihain ng kanyang ina. matapos noon ay tinulungan niya itong hugasan ang kanyang pinagkainan.