Pasasalamat Sa Magulang Mga Nobela at Kwento

Pero bago yun ay kinausap ko muna si papa para magpasalamat. "Papa, salamat po at tutulungan nyo sa pagaaral ang dalawang pinsan ko." Ngumiti sya at hinaplos ang pisngi ko. "Maliit na bagay lang yun anak, maging sa mga pinsan mo man lang ay makabawi ako sayo." Yumakap ako sa kanya. Marahan naman nyang hinagod ang likod ko. "Pwede ba akong huminga ng pabor sayo anak?"

litanya niya "Ngunit ang nais ng mga magulang sa kanilang anak ay ang mapabuti ang kanilang kinabukasan ang kanilang buhay, na hindi na nila maranasan ang paghihirap tulad ng nararanasan ng mga magulang. Mayroon ka ng lahat ng yan ngayon dahil pinag hirapan iyan ng mga magulang mo. Binigay nila sayo yan hindi dahil gusto mo kundi dahil gusto nila na mapabuti ka. Para Ikaw mismo ma isip mo na karapat dapat ka bilang anak at karapatdapat sila bilang mga magulang." dagdag pa niya.

saglit akong nabigla sa pahayag nya pero agad din akong tumungo at umupo sa mahabang sofa Kakausapin ba nya ako? " Oo nga po pala mayor nag papasalamat po ako pati na po ang magulang ko dahil sa pag papaaral po n'yo sakin maraming salamat po talaga.." mahaba kong linya habang nakayuko Hindi ko alam kung tama ba Ang ginawa ko pero gusto ko lamang naman ay mag pasalamat..

“Wala akong ibang nais kundi pasalamatan kayo. Pasalamatan kayo sa buhay na ibinigay ninyo sa akin. Pasalamatan kayo sa pagmamahal na ibinuhos ninyo sa akin mula pa noong una. Pasalamatan kayo sa lahat ng mga aral, karunungan, at halimbawang ibinigay ninyo sa akin. Dahil sa inyo… ako ay narito. Dahil sa inyo… alam ko kung sino ako at ano ang dapat kong gawin. Ang lahat ng mayroon ako at lahat ng ako ngayon… ay utang ko sa inyo.” Napuno ng luha ang aming mga mata—luha ng kagalakan, pasasalamat, at lubos na katuparan. Niyakap namin siya nang mahigpit, mas mahigpit pa kaysa noon pa man, dahil alam namin na bagaman siya ay malaki at matanda na… siya ay mananatili pa ring aming munting anak, at k

Sa ilalim ng sikat ng araw, nagliliwanag ang makisig niyang mukha. "Hindi ba dapat magpasalamat ka sakin dahil sinurpresa kita?" "Oo, dapat nga akong magpasalamat sayo. Salamat dahil nilayo mo ako sa taong pinakamamahal ko. Salamat dahil tinago mo dito ang mga magulang ko at hindi mo hinayaang magkasama ang pamilya namin. Dapat mas magpasalamat ako sayo dahil tinuturukan mo ako ng gamot na unti-unti akong ginagawang puppet mo."

“Naisip ko lang na sa halip marahil mag salita ako ng tungkol sa kung ano ano sa harap ninyong lahat ngayong gabi, bakit kaya hindi ko nalang gamitin ang magandang pagkakataong ito para mag pasalamat? Pasalamatan ang mga butihing propesor na tumulong at nag hasa hindi lang ng aking isipan kundi maging ng mga kapwa ko mag aaral, salamat din sa mga magulang na narito ngayon sa pag susuporta sa inyong mga anak, which made me think na sabihing mama at papa, para sainyo po ang karangalang ito.”

Isang matamis na ngiti ang ibinigay n'ya sa kan'yang mga magulang. "Salamat mama, papa. Maraming salamat sa pagluwa n'yo sa akin sa akin sa mundong ito. Naranasan ko ang maging ganito kasaya dahil sa inyo. Maraming salamat," maluha-luha at taos pusong pasasalamat n'ya sa mga ito. Niyakap s'ya ng kan'yang ina ng ilang segundo at hinaplos ang kan'yang pisngi ng kumalas ito sa kan'ya.

"Salamat, Ga. Sa muling pagtanggap sa'kin, sa hindi pag-iwan sa'kin, at sa pag-aalaga sa anak na'tin." "Ako nga ang dapat magpasalamat sa'yo dahil sa kabila ng lahat ng mga nangyari paulit ulit mo akong tinatanggap. Paulit ulit mong ipinaparamdam sa'kin kung gaano kasaya ang magmahal." Inilapit niya ang labi sa mga labi nito. Pinagsaluhan nila ang isang malalim na halik. Napangiti siya sa pagitan n'on.

Na kahit humahagulgul na siya ay patuloy pa rin siya sa pagsasalita. "Ako ang labis na nagpapasalamat sa 'yo, Pa. Sa lahat ng sakripisyo no sa akin, sa amin ng mga kapatid ko kaya sobra po kitang pinasalamatan. Mahal kita, Papa. Mahal na mahal ko po kayo," lumuluha kong salita. Marahan na pinahiran ni Papa ang mga mata ko. Inayos niya rin ang make-up ko. Hindi naman heavy ang make-up ko, simple lang.

Lumabas sya para tumingin sa kalangitan. Tumulo ang luha nya. "Gramps, kung nakikita mo man kami ngayon o naririnig mo ako... Maraming salamat po. Sa dinami dami ng tinulong nyo sa akin hindi ko na po alam kung paano ko pa kayo pasasalamatan." Kung nababasa lang talaga ang nilalaman ng kanyang puso, maipapakita nya kung gaano sya nag papasalamat kay Gramps.