Quote About Steps Novels & Stories

“And even myself. Kahit sarili ko, hindi ko rin maalala. Kung ano ba’ng pangalan ko, kung anong itsura ko, kung sinong mga magulang ko. May kapatid ba ako? Ano bang gusto ko? Hindi ko rin maalala. I felt like nothing but a dumbass, useless trash—” “Sshhh. Don’t say that, ano ba? You’re not like that, okay? You’re… something special. And don’t worry. Kung anuman iyang hindi mo naaalala sa ngayon, I’m sure babalik din sila sa tamang panahon. And I will be your guide to your journey remembering everything about you.”

Ilang sandali ng punasan niya ang luha at tumingin sa akin ng diretso. "Masyadong ka namang nagmamalinis, isa ka rin namang sinungaling." "Hindi ba may relasyon kayo ng stepbrother mo, si Atticus...." Gulat akong nakatingin sa kaniya. 'Pa-Paano niya nalaman..'

“Pero sa ngayon, alam mo ba ang isang bagay na hindi mo dapat ginawa?” She stared at me. The same way she stared at me that night. “Hindi ka dapat pumasok dito sa kwarto ko. No one dares to enter my room especially when I’m sleeping. Do you know why?” I asked her again. “Dahil nangangain ako. You know that, right? You experienced it already.” “Bastos ka talaga!” I laughed at her reaction. Ngayon pa lang nag-e-enjoy na ako sa presensya niya. Looks like having her as my step-sister wasn't that bad after all.

"Say what?!" "Ayaw mo man din o sa gusto, magiging step-brother mo ako. And since ako ang mas matanda sa ating dalawa, bahay niyo man ito, matuto kang irespeto ako. I do not tolerate that kind of behavior, Aliyah Denice," matigas niyang pahayag. "So please..."

"I need to make these things not for my own, but to correct what I left in the past." "Hindi kita matutulungan, Leon. Malalim ang iniwan mong sugat kay Lara." "And I'm paying that every day of my life." Leon added. Stephanie exhales that time, as he looked up to stop whatever thing ready to fall from her eyes. "But..." sabi ni Stephanie. Nakaramdam ito ng awa kay Leon. "Yes? Stephanie? Ano 'yon?"

"Pumasok ka na sa loob at para maka pag kape ka." Seryosong paanyaya ko sa kaniya. Nakita ko sa gilid ng aking mata ang pag lingon niya kay Stephanie mukhang humihingi ng approval bago ito sumagot. "H---huwag na pre, sa susunod na lang at gagabihin yata ako wala pa naman ako dalang sasakyan."

Pero ang lalaki ay nagsalita, "You were deprived of your father's guiding hand, as you chose to defy his words and shut yourself off. Yet, we don't hold it against you; we recognize the fire within you to seek out your mother, even if it meant disregarding your father's counsel. We are here to offer answers, but only if you've taken that pivotal step; unlocking the door that leads to your authentic self." Bigla siyang nahilo sa sobrang labo ng mga salita nito sa kaniyang pang-uunawa. Hindi naman ganoon kalalim ang English pero malinaw na riddles ito. May pa-unlock-unlock pa na term. Nagtanong si Lucas, "Pivotal step what?"

Naguguluhan ang mukhang pinakita ni Stephan, hindi maintindihan ang punto ni Fae. “Good people like you deserve a peaceful life.” Doon na natawa si Stephan. Hindi ba dapat sa sarili ng babae ito sinasabi? Pinagpipilitan niya noon ang sarili kay Jago. “Okay, sana rin magawa mong i-apply ang iba sa mga naiisip mong bagay sa iyong sarili.”

Hindi pa rin nya sinunod ang sinabi ni Erwin. "Mahal ko, 10 steps..." Para itong musmusin na nasa lapag, "10 steps and don't look back. Kapag tumingin ka—" Alam nya na ang kasunod ng linya na 'yon. Kapag tumingin sya, hindi na sya aalis ng Mansion. Kapag tumingin sya may tyansa pa si Axcel, at kapag tumingin sya... mahal nya pa ang lalaki. "Sampong hakbang lang? Iyan lang ba ang basehan mo? Napaka dali lang..." Ani nya na parang hindi sya nasasakal ngayon.

Ngayon, may ideya na siya kung anong trabaho ang naghihintay sa kaniya sa lugar na iyon. Umiling siya. "H-hindi ko kaya! Hind ko kayang gawin ang gusto nila, ang ganitong trabaho," pagtatapat niya. Kinabahan at natatakot. "Shh! Hindi mo ba alam ang klase ng trabahong pinasok mo? Dito sa lugar na ito, hindi kakayahan, talino at pinag-aralan ang kailangan, kung 'di alindog at katawan." Malungkot itong nakatingin sa kaniya, nakikisimpatiya. "Hindi mo ba talaga kaya? Dahil sa totoo lang, hindi ka na makakawala sa lugar na ito. Malaki ang perang binayad ni Madam Hue sa nag-recruit sa iyo at hindi siya papayag na hindi siya kumita ng pera sa iyo."