Quotes About English Subject Novels & Stories

mayamaya'y tanong niya sakin. "Ang ano? "Saan mo napulot kanina ang English mo?." Napatitig ako sa kanya saka ko lang napagtanto bakit nga pala ako napaaengles kanina mahirap tlaga magtago ng Identity kapag hindi naman gawain. "Sa tabi -tabi lang, dito yata sa eco bag mong may lamang ulam dagdagan mo pa ng tumalsik saking tubig lamig kasi napa-english tuloy ako ng wala sa oras."

Sambit sa akin ni Ma’am Ces. “The Children need to learn in a pleasurable way.” Sagot ko kay Ma.am. Syempre, english teacher tayo, kaya dapat nagsasalita tayo ng english. “Iba na po kasi ang generation ngayon, dapat marunong kang makipaghalo-bilo sa mga bata. Dance with them as they study.” “That’s nice, Sir Penafiel! I hope lahat ng mga kasamahan NATIN, ganyan din kung mag-isip.”

Mabilis na sagot nito kaya napahinga na lamang ako ng malalim. Her humor is so critically high! Kung nakagraduate lang ito ng kolehiyo ay paniguradong matalino pa ito sa akin. Isa pa halatang magaling din ito sa inglesan. All I really thought before is tanga ito, mangmang at walang alam. But I guess, I was so fucking wrong of judging her.

Sapat na ang tibay, tapang, at lakas ng loob na meron ka para pantayan sila. Hindi mo kailangan na maging matalino o mayaman para magawa ang mga bagay na nagagawa ng iba. Sapat na ang pagiging matibay, tapang at lakas ng loob na meron ka para pantayan sila. At mas lalong hindi mo kailangan matutong mag-English para lang makibagay sa iba o para masabing matalino ka. And just because you can speak english doesn’t mean you are intelligent. Remember that there are hundreds, possibly even over one hundred sixty, different varieties of English spoken around the world. Therefore, speaking English should not be considered a measure of intelligence.

Aside to her, English tutor. Leioqe is smart, I can sense it. She learned english faster than I expected. She cannot speak fluently yet, but her improvements in understanding English, level up. Compared to my old self, way back elementary English is one of my hated subjects. Everytime, my teacher called my name I started to cry because I don't know what I am going to say.

Walang cooperation kapag lessons na ang pinag-uusapan. Kung hindi ako magaling sumayaw siguradong wala akong silbi sa mundo. Medyo naawa ata sa'kin si Lord, kaya binigyan niya ako ng talent. Kaya palagi kong binibigay ang best para to nurture my knowledge. Naks, kahit bobo ako marunong akong mag-English hindi nga lang sa lahat ng pagkakataon straight ang grammar ko.

Pag-i-ingles na naman nito dahilan para mabilis kong naayos ang mukha ko. Hindi ko na kailangan pang magpanggap na inis dahil inis na talaga ako. “Sige, English pa more,” nakangiwing saad ko. Napatawa naman ito saka dumukwang ng kaunti palapit sa akin. “I think I have to. Our math session seems promising. You are quick to learn that. Even the formula and problem solving. So, let’s work on your English instead, don’t you think?”

Niyakap ko na lamang siya para mahupa ang kalungkutan niya. PAGDAKO ng kinagabihan, ako naman ang tinuturuan ng tatlo kong kapatid sa mga napag-aralan nila sa eskwelahan. Nakaupo kami palibot sa isang gasera habang ipinapakita nila sa 'kin ang kanilang bawat kuwaderno. "Ate Mercedes, ito yung English subject namin. Kailangan mong matutuhan 'to kasi universal language 'to," saad ng kapatid kong si Mae—ang sumunod sa 'kin. Isa na siyang third year high school.

"By the way, I am new professor in English. I am Professor Arthur Marquez, but you can call me Prof. Arthur. You can approach me every time as long as it's about the subject I'm teaching, okay?" English teacher kaya English speaking din. Umayos ako ng pwesto. Dumiretso ako ng upo habang nakatitig at nakikinig sa kanya. Kinakagat-kagat ko pa ang aking ballpen dahil tila ba naging interesado ako sa klase ng pagtuturo niya. Kung gayon pala ay bawal siyang lapitan kapag hindi tungkol sa English subject niya.