Quotes About Stress-free นิยาย & เรื่องราว

paliwanag niya, at isa-isa na ngang tinanggal ang butones ng damit ko. “Malungkot nga ako. Stress…” Naputol naman ang pagsasalita ko, dahil sa labi niyang banayad na lumapat sa labi ko. “Stress reliever din ‘to. Rest assured, tanggal ang stress mo, at tiyak matutulog tayong masaya mamaya.” Dagdag paliwanag niya, at nagsimula na ngang umarangkada sa ibabaw ko.

Sana nga. Mas naglakad ako palapit sa kaniya. “At, Sir dapat po hindi po kayo nagpapaapekto sa stress. Stress is everywhere kaya. Kaya ka nga nandito sa club para mag-relax di po ba? E ‘di dapat po hindi niyo hinahayaang ma-stress ang sarili ninyo. Hala, tingnan mo tuloy nagka-wrinkles ka ng very very light lang naman. Pero no worries gwapo ka pa rin naman po kaya nga dapat po ay hindi tayo nagagalit kasi pumapangit tayo kapag ganoon. Pero mukhang sa iyo ay very very light lang naman ang effect. Pero hindi ibig sabihin noon ay dapat palagi kang galit kasi gwapo ka pa rin naman. Unfair ng life natin, Sir, ‘no? Pero, teka naiintindihan niyo po ba ang mga pinagsasabi ko?” tanong ko. Aba! Ako ng

"I-enjoy na lang natin itong araw na ito, pwede ba? Let's go stress free. Maranasan ko naman maging payapa minsan." Akmang hihilain ko na sana siya patungo sa nakita kong milk tea shop— pero nagmatigas siya at mukhang desidido pa na manatili lang at huwag umalis sa pwesto niya. "Paano ako magiging stress free ngayong araw kung alam ko na meron kang hindi sinasabi sa akin, ha?" aniya. "And tell you what— hindi ako aalis sa kinatatayuan ko hangga't hindi mo sinasabi ang mga dapat at kailangan mong sabihin sa akin."

Relax Violet, you should maintain your pace. Ininom ko ulit ang four season na juice at inilipat na lang ang tingin sa karagatan. Nakita ko sina Lee na nag-susurfing sa di kalayuan. They look so happy, mabuti pa sila mukhang nag e-enjoy sa bakasyong 'to. Hindi katulad ko na mukhang stress at sakit sa ulo pa ang makukuha. I shouldn't be bothered. That is what you are doing for these past few months, Violet. You're building your self to achieve the attitude where no one and nothing is going to bother you anymore because you will become the woman who does not give fucks to anyone's shits.

ani niya sabay kapit sa braso ko. Habang naglalakad relax lang ang hangin, at sakto lang ang init ng araw. “Ang tagal ko ring hindi nakalabas kasama ka, iba na talaga kapag my hubby na,” may pang-aasar na saad ni Faye habang nilalakad namin ang sidewalk. Ngumiti ako. “Grabe ka naman, hindi sa ganon busy lang, pero na-miss ko rin ito.” “Tama! Kaya ngayon, chill lang. Walang istorbo. Walang work. Walang stress.”

“Ayaw ko nga! I’ve had enough of last time.” “Wala namang pasok sa Sabado. Hindi ka na magi-guilty kung um-absent ka at maglagalag,” sabi ni Meirin at yumakap pa kay Bella. “Meirin is right, Ate CC. Uulit-ulitin namin sa iyo na graduating ka na at need mo magpaka-stress free bago ka sumabak sa totoong buhay. Naalala mo iyong napanood nating romance movie last time? Kung ayaw mong maging boring ang buhay mo, i-enjoy mo!”

“Sabi ng iba, sweet daw siya sa ‘yo.” Napangiti ako nang kaunti. “Minsan.” “Grabe, Amara. Parang kilig goals na kayo,” sabay tili niya. Umiling lang ako at ngumiti ulit. Kung alam lang niya na kahit may mga kilig na moments, mas madalas ang mga tahimik na araw. Mas marami pa rin ang usap sa gitna ng stress, kape, at power naps.

Siguro dahil nagm-mature na ang isip. "Kaya 'wag mo stress-in ang sarili mo sa pag-aaral," sabi ni papa. "Ayos lang din na maranasan mong bumaba. Mahirap kasi kapag lagi kang nasa taas. Wala kang matututunan. Hindi mo mararamdamang panalo ka kung hindi ka pa natatalo. It made sense. I'm so blessed to have this family. Hindi mayaman pero masaya. Ang understanding ng parents ko.

Sa aking isip ay pinagsasabihan ko siya. "Mag-enjoy na lang tayo sa bakasyon natin. Chill, anak. Bawal ma-stress. Ang wrinkles." Bawal ma-stress? Eh, siya tong nagbibigay ng stress sa akin. Dumagdag pa ang lalakeng iyon. Akala siguro niya uto-uto pa din ako. Mamumuti lang ang mga mata niya sa paghihintay sa akin mamaya. Napangisi ako.

Simula nang sabihin nya yon at halikan nya ako ay hindi na rin mawala sa isip ko ang bagay na yon, kung posible nga bang totoo ang sinasabi nila. Funny it may sound but I am not sure about myself as of the moment. Ginugulo na ng sinabi nya at ng ginawa nya ang isipan ko, pilit ko na lang hindi pinapansin yon dahil ayokong mabaliw sa kakaisip. "Wag kayong masyadong magpa-stress sa pag-aaral, dapat ay ineenjoy nyo ang pag-aaral, hindi yung stress kayo." "Opo, ma."