Novel & Cerita Quotes For Students From Teachers

“There will come a time, Ceila, when you will find the balance. Hindi kailangang ngayon. You don’t need to pressure yourself. Teaching will always be there, waiting for you. The university is open, but more importantly, your calling will always remain. Once a teacher, always a teacher.” Napayuko ako, hinaplos ang aking tiyan na bahagyang kumilos. Parang sumang-ayon ang anak ko sa sinabi niya. “Maybe you are right, Ma’am. Siguro sa tamang panahon, kapag mas maayos na ang lahat, kapag ligtas na ang pamilya ko… I will stand in front of my students again.”

Muling nagtawanan ang mga classmates nya at tila di na sya natutuwa sa pang aasar nito. "Ano, favorite student nya na agad ako? tyaka bakit parang namemersonal ito. may atraso bako sakanya? tyaka pano nya nalaman na malakas ako uminom, mukha ba talaga akong lassengera? ayytts!" at yung pandak ha! grabe tong teacher na to mapang lait!" pabulong na kausap nya sa sarili habang nag lalakad pabalik sa upuan nya para kunin ang gamit at lumipat sa harapan.

“Di ba baka masabihan tayong bad influence?” Sumagot ang isa sa mga estudyante, “Eh di bad with purpose, Ma’am.” Nakangiti pa rin siya hanggang makarating sa faculty room. Pagbukas ng pinto, lahat ng co-teachers tahimik. Nang makalapit siya sa mesa niya, may maliit na post-it na nakadikit sa laptop: “You’ve always been more than your title. Welcome back.” Pagdating ng gabi, magkasabay silang nakaupo ni Zion sa couch, pagod, pero magaan ang pakiramdam.

Kung umakto sila ay parang mga estudyante pa rin at nakikipagbardagulan pa. "Anyways, ang ganda mo, Ma’am. Welcome to the club po, sana magtagal ka dito. ‘Wag ka po sanang magpalipat agad," ani ng teacher na tinawag na Theresa ng kasama nito. Inilapit pa nito ang mukha sa mukha niya kaya napaatras siya. "Pero, Ma’am, anong brand ng liptint mo? Maganda ah, bagay na bagay po sa’yo ang color. Kissable lips na." Hinampas naman ng isa ang balikat ni Theresa na hindi pa niya alam kung pangalan. "Wala ka ba talagang magawa kun'di manakot ng bagong teacher?"

“W-well…hindi ba totoo naman yun? I mean, nangyayari naman talaga sa totoong buhay yung nai-inlove ang babae sa lalaking kinaiinisan nila.” “Ibahin mo ako because I’m not, hindi ako pumapatol sa parang kapatid ko na.” “Hindi ko namang sinabing may chance kayo ni Zion, although mas matured itong tingnan at mas bata ka namang tingnan, so kung sakali man ay hindi na rin halata.” “Nakalimutan mo na ba na isa sa code of ethics ng mga teacher ay bawal silang pumatol sa estudyante nila? Kaya please lang, don’t intoxicate my mind.”

“Hmm, oo. Pero kita naman, ikaw ‘yung may malaking ambag. Ang bilis mo mag-solve kanina. Kahit ‘yung ibang guro, humanga.” Namula nang bahagya si Syrel, bahagyang yumuko. “Ah… talaga po?” “Oo naman,” sagot niya, sabay tawa nang mahina. “Sabi nga nung isang teacher, ‘yung estudyanteng tahimik daw, siya pa ‘yung magaling.’”

Anak pala siya ng masungit na teacher na 'yon. "Ah, she's my AP teacher," matabang kong sagot. "What's with the face?" he laughed. "Masungit kasi sa mga estudyante ang mama mo." Hindi naman kailangang mahiya, totoo naman ang sinasabi ko. "I know, pero halos lahat ng estudyante niya na nakakausap ko, puro magaganda words tungkol sa kanya ang sinasabi sa akin. Ikaw lang ang hindi nahiyang sabihin sa akin 'yan"

Halos lahat ng link ay puno ng pag-aalipusta laban sa kanya: "Grabe, hindi ko kayang tanggapin na ganito ang isang outstanding teacher!" "Kung ang anak ko ay nasa klase niya, agad ko siyang ililipat!" "Narinig ko, itinapon siya ng mga magulang niya mula sa top class patungo sa last class sa grade!" "Pero hindi ba nito aakitin ang mga tatay ng mga estudyante sa class eight?!" "Iminumungkahi kong kanselahin ang karapatan ng babaeng guro na ito sa Outstanding Teacher Award!"

“Opo.” Kumunot ang noo ni Director Wendy. “Alam mo naman siguro, nasa education field tayo. Pinaka-iniiwasan talaga ang teacher–student relationship. Naiintindihan naming may halo o admiration ang mga estudyante sa teachers, pero bilang guro, tungkulin nating magbigay ng tamang gabay. Ikaw… ikaw pa talaga ang nagpakasal sa sarili mong estudyante.” Walang nagbago sa ekspresyon ni Darien. “Wala pong batas na nagsasabing bawal magpakasal ang teacher at estudyante.”

Huminga siya nang malalim bago magsalita. “Actually… there’s something I’ve been wanting to ask you,” panimula niya nang marahan. “About my studies… things have been really hard lately. The students there keep talking about me, saying unkind things. It’s getting worse every day, and it gives me so much stress that I can barely focus.” Tumingin nang seryoso si Hitoshi sa kaniya. “I see. That sounds difficult. What do you think you should do?”