Quotes For Students From Teachers の小説・ストーリー

"Bakit po kayo ganyan? Bilang teacher, bakit hindi niyo sinusunod ang sarili niyong mga patakaran?" "Sa tingin mo, ano ang sasabihin ko?" tanong ni Elara. "Akala ko po gagaya kayo sa ibang teachers, yung sinesermunan ako ng mga matatayog na prinsipyo. Yung tipong, 'walang kinabukasan kapag hindi nag-aral,' o 'kung tulog ka sa klase ngayon, magkakargador ka sa construction site pagkalipas ng sampung taon.' Yung mga sasabihing kapag hindi mo natiis ang hirap ng pag-aaral, titiis ka sa hirap ng buhay, blah blah blah… tapos pipilitin mo akong mag-aral."

simangot ko tinignan lang Ako nito at napacross arm "subukan nyo kayang makipagpalit Samin ng sitwasyon kami namang mga estudyante Ang mag bigay sa inyo ng problema tapos kayo mga teacher Ang gumawa ng solution " sabay cross arm ko din " miss Ellington sabihin mo lang kung Hindi mo kayang I solve ito pwede ko namang ipasa sa iba na MAS MATALINO" diin nito abat sinusubukan ba nito Ang katalinuhan ko

"Thank you for freeing me, Judge. I owe you my freedom today." Prof. Magnaye chuckled and gave Anthony a handshake that the latter was asking. "Your attorney worked hard for it. Nagbigay lang ako ng verdict and that's it! Congratulations for the two of you." she said then glanced at me. Her answer was like a different term of "Kayo ang naghirap para diyan. Taga-compute lang ako ng grades niyo." -- a common phrase from teachers and professors. "Anyway, do you have any business here, Prof. Magnaye? Baka po naabala na namin kayo." I asked.

I respect you po, as a teacher, I respect you, but I believe you awe me one hell of an apology. Mahabang litanya ni Lexie saka buong tapang na tinitigan ang bastos na guro, kita ni Lexie kung paanong nag dilim ang mukha nito lalo pa at sinamahan pa ng ‘ohhh’ ng kanyang mga kaklase. “How dare you embarrass me in front of my students?”

Sabing bukas na lang ituloy pero gaya ko, gusto na ng mga studyante na mag- enjoy. One week ba namang puro physical activities nakakakapagod iyon. Meron pa iyong naka blindfold sila noon them may mga teachers na parang kinakausap na parang magulang, parang kaibigan, parang kapatid tsaka parang jowa. Madami tuloy nag siiyak lalo na noong about sa parents. Iiyak na rin sana ako kaso may ngumangawa na parang bata. Meron pa nga iyong tulo ang sipon kaya imbes na umiyak natawa na lang tuloy ako. Ewan kuna lang kung ano ang magiging reaction nila pag nakita na nila ang mga pictures nila.

Humugot ako ng malalim na hininga. "Magandang hapon sa ating lahat. Lalong lalo na sa ating kagalang galang na principal.Sa mga guro na walang sawang nagtuturo at gumagabay sa ating mga kaalaman. Sa mga studyanteng naririto na nandito na sa masasabi nating "Finale" ng ating paglalakbay o "Final Destination." Mapait akong ngumit.

Agad niyang sinabi sa lecturer at sa presidente ng student association, “Bilis! Bilisan mo at ipasa ang mensahe! Huwag hayaang kainin ng mga estudyante ang tableta!" Nagdilim ang ekspresyon ng lecturer nang sumagot siya, "Huli na!" Halos isang oras na ang nakalipas mula nang matapos ang pulong, at ang mga estudyante ay sabik na uminom ng tableta. Huli na para bigyan sila ng babala na huwag ubusin ito ngayon. Umupo si Kevin, at siya ay tulala. Huli na para magsisi siya.

Masingot sa kanya? "Yeah?Dahil mas cute Siya kasya sayo," Pogi ka Naman.Mas level up iyon.sabay tawa. "Cute, ha!" he murmured.Itinuon na lang namin ang tensiyon sa sinabi ng guro. "Before this event,the student prepared something special for their parents..." Teacher Jay announced. Nagsimula ng magsalita ang bawat estudyante.ang iba,gumawa ng cards,letters at drawings.Ang cute nilang tingnan habang nagbibigay ng mensahe sa mommy at daddy nila.

Hindi ko po kayang magsalita… Narinig kong napabuntong-hininga naman si teacher. “You are a good student, Antonnia. I know you have not seen it yet but I am seeing so much potentials in you. Kailangan mo lang maniwala sa kakayahan at sarili mo. What you did to Jayjay was not good but I know you wouldn’t do it again. Naniniwala pa rin akong mabuti kang estudyante at bata.”

We are teaching all the young students na minsan ay katulad nila kami. Masaya naman magturo kapag masaya at makukulit ang mga estudyante mo. Hindi ko alam bakit secondary ang kinuha ko kung puwede naman palang elementary pero baka hindi ko kayanin ang sobrang kakulitan nila kung sakali.