Restaurant In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

“Simple lang pero ang sarap.” Napatingin ako sa mga ulam sa mesa. May manok. May laman loob. May atay. May baboy. Mga normal na pagkain lang naman. Sa totoo lang, nakakain na ako ng mas mamahalin na pagkain sa mga restaurant. Menudo, sisig, dinuguan, bopis. Kahit sa mga sikat na lugar pa sa Maynila. Pero iba ang pakiramdam ko ngayon.

’’ Wika ni Ana Mae. ‘’Masarap kumain dito sa tambayan namin dito ni, Dianne noon. Sa ‘Batchoy Restaurant’,yon dito ang sikat at kilalang pagkain ng mga taga Bacolod.’’ Sabi ni Ana Mae habang naglalakad sila patungo sa dati nilang tambayan at nakasanayan nilang kainan tuwing recess noon. Naalala niyang palagi siya nitong nililibre dahil kulang ang baon niya noon, sakto lang pamasahe sa traysikel papunta ng paaralan at pauwi. Minsan nga nilalakad niya nalang kung umaga pag kulang talaga ang pera niya.

Kahit kahoy 'yun ay halatang mamahalin. "What do you want?" tanong niya agad nang makalapit sa amin ang isang waiter at ibigay ang menu. Napanguso ako habang nagbabasa ng menu. Pilipino ang restaurant tapos mamahalin ang pagkain? Sinigang, six-fifty? Kanin, two-fifty? Gintong palay ba ang ginamit dito? Marami na 'yung kanin pero grabe naman ang presyo. Sana ay nagluto na lang ako sa villa. Tapos 'yung pritong bangus, four-fifty. Isang buo naman pero napakamahal talaga para sa akin. Nahihiya ako bigla.

“Mag-relax muna tayo bago umuwi.” “Madaming Gawain.” “Kailagan mo din ng emotional recovery meal.” Napatingin siya rito. “May ganoon?” “Meron na ngayon.” “Kapag mamahaling restaurant ang pinuntahan natin, uuwi ako.” “Ikaw ang pumili.”

“Hindi ko naman sinabi sayong dalhin mo ako sa mamahaling restaurant eh.” “Alam ko naman pero gusto kong ipunta kita because you deserve it.” Nakangiti kong saad sa kaniya. Nginitian niya naman ako at naglakad kami ng nakahawak ang kamay. Saraaaaaap. Ganito na lang sana palagi. “Good morning ma’am, sir.” Bati sa amin ng isang staff. Umupo naman na kaming dalawa ni Ash. Mukha talagang mamahalin ang restaurant dahil Spanish style siya.

Kinuha niya rin ang baso ng lalaki at nilagyan niya ito. Napansin naman ito ni Rafael at napangiti siya rito. "Thanks." Inangat na ni Rafael ang kamay niya para tawagin ang waiter, may lumapit naman agad sa kanila. "Isang 'May asim pa.' Hipon ang laman. 'Laing Beside You.' 'Kiss my Belly.' 'Pritong Bebot— fried chicken.' Dalawang 'Ibuhios mo sa Kanin— Garlic rice.' 'Haluin mo Baby — halo halo.' Saka..." Tumingin siya sa dalaga, "gusto mo mag cocktail?"

CASSANDRA Doon na kami nag-almusal. Al fresco dining doon kung kaya't habang kumakain kami ay tanaw na tanaw namin ang napakagandang view ng paligid. Sariwa ang hangin at masasarap ang pagkain. Nag-order kami ni Ninong ng silog meals sa restaurant doon. Magkaharap kami ni Ninong habang kumakain at halata naman na gutom na gutom na siya dahil nilalantakan niya talaga yung pagkain niya.

Ceelin "Masarap ang mga pagkain sa restaurant na ito. I'm sure magugustuhan mo rito." May pagmamayabang ang boses na wika ng kuya ko habang papasok kami sa isang seafood restaurant. "Really? I will rate later," nakangitimg sagot ko sa kanya.

sabi niya rito "Masarap lang?" May himig na pagkadismaya ang tinig nito. At dahil doon ay dali-dali siya napakunot noo. “Sa totoo lang ay napakasarap ng luto mo, pwede ko ng sabihin na pang first class restaurant na ito.” Nakangitig sabi niya rito. Ewan niya na lang kung hindi pa masiyahan ito sa papuri niyang iyon.

Ngumiti rin si Micaela, bagaman pilit ang ngiti at halatang nagpipigil ng inis habang pinagmamasdan ang dalawa. Ilang sandali pa, bumalik ang waiter dala ang kanilang mga inorder: Paella de Oro, Callos à la Casa, at isang espesyal na Lechon Cebu Recio, luto sa tradisyunal na lutuan ng restaurant. Kasabay noon ang mainit na tinapay at red wine na binuhos ni Fernando para sa kanila. "Tikman ninyo," sabi ni Fernando, masayang nagbubuhos ng alak sa mga baso. "Ito ang lasa ng lumang Cebu—klasiko, makasaysayan, at puno ng alaala."