Sa Kuko Ng Liwanag Novels & Stories

Nasa squatters area sila nakatira at iyon lamang ang kaya nilang mag-ina. Sa pagsindi ni Toni ng kandila ay muling kumalat ang liwanag sa paligid. Hindi man kasing liwanag gaya ng sa kapitabahay nila na may sariling kuryente ay sapat na iyon para sa kanya.

🎶 Hawakan mo ang aking kamay Bago tayo maghiwalay Lahat-lahat ibibigay Lahat-lahat– 🎶 Binuka ko ang aking pakpak ng tuluyan nang naglaho ang matinding liwanag sa paligid. Tiniklop ko ito kasabay ng paglaho ng puting balahibo sa paligid. Siguradong magugulat siya kung nasaan kami kapag dinilat niya ang kanyang mga mata. “Pwede mo nang idilat ang iyong mga mata,” mahinang tugon ko.

Ang hangin ay humihip nang mahinahon, at ang mga ilaw mula sa malayo ay tila mga bituin na bumaba sa ibabaw ng dagat. “Tingnan mo,” sabi ni Kael habang nakatingin sa malawak na karagatan, “ang liwanag na dala natin ay hindi nabawasan kahit na ibinahagi natin ito sa iba. Sa halip, lalo itong lumawak at dumami. Tulad ng apoy—kapag sinindihan mo ang ibang sulo, hindi nababawasan ang liwanag ng orihinal na apoy, kundi nagiging mas maliwanag ang buong paligid.”

Namula ang pisngi niya ng maalala ang ginawang pagtatapat kay Lucian. “Look at the sky. Kumikinang ang mga bituin. They shine so bright,” aniya. “Your eyes are brighter than all of them.” Napasulyap siya sa katabing nakatitig sa kanya. Agad niyang binawi ang tingin. Nakakatunaw ang titig nito at nakakabaliw isipin na pakiramdam niya ay may pagtingin din ito sa kanya. May biglang dumaang falling star. Namangha siya sa liwanag na gumuhit sa madilim na gabi.

Lumikha ito ng ingay. "Lucas? Lasing ka ba?" Isang pamilyar na boses ang sumilip sa kan'yang mukha. Ang dimlight sa salas na umaabot sa kusina ang tanging nagsisilbing liwanag niya, subalit kahit binuksan pa ng babae ang ilaw sa kusina ay hirap pa din siyang mamukhaan ito dahil tuluyan nang pumikit ang kan'yang mga mata.

"Bakit pinatay mo ang ilaw?" "Tapos na akong uminom, aakyat na ako." "Matagal nang patay ang ilaw ah." Itinuro ni Sierra ang bintana kung saan maliwanag ang buwan. "Bigla ko lang naisip na maganda pala ang liwanag ng buwan, kaya tumigil ako saglit para pagmasdan." Tumingin din si Marco sa labas. "Oo nga, maganda."

Dorita POV* "Pito halika tignan natin ang liwanag nung buwan" saad ko "Oo nga bakit parang ibang-iba ang liwanag ng buwan ngayon" nagtatakang tanong naman ni Pito "Tama ka p-pero bakit parang may mas nagliliwanag sa banda roon."wika ko naman sapagkat mayroon akong nakikitang naliliwanag sa isang malaking puno. Nilapitan namin ito at nakita namin kung paano lumutang ang mga walang malay na Sangre Larka at Luna na Alipin.

At ang tanging liwanag lang na maaninag ay ang isang metrong LED lights na inorder ko pa sa onlineshop para iyon ang pang magdamagan. Naisipan kong bumangon para sana isara ang pinto dahil nakakaramdam pa ako ng pagka-antok. Ngunit nang babangon na sana ako ay bigla akong napaatras at naitukod ang dalawa kong siko dahil may bigla na lang may dumukwang sa harapan ko at tinakpan ang aking bibig. S-Sht! b-bakit may tao rito sa loob ng kwarto ko?

FLAME MORJIANA LAVISTRE - DELA VEGA HALOS PAG LIKO NG SASAKYAN KO PAKALIWA nag kasalubong naman kami ni Kuya Thunder. Kaya binigyan ko na ito ng way para mauna ito. Ako na ang nahuli kasya naman ang kotse ngunit mas maganda na mag bigay ng daan kesa hindi.

Kinuha niya ang kamay ko saka hinila ako para maglakad patungo sa gitnang bahagi ng field. Tanging ang buwan sa kalangitan at ang malamlam na ilaw na nanggagaling sa light post ang siyang nagbibigay sa amin ng liwanag. "Ayos lang bang madumihan ka? Wala akong dalang pansapin?"