روايات وقصص ضمن Sa Kuko Ng Liwanag

Sambit ko nang hindi ito nililingon. “Look, there's a moon...” Tinuro ko ang bilog na bilog na buwan. Nakita kung ngumiti si Baby Fria at pumalakpak. “Alam mo ba baby, ikaw ang buwan sa madilim kung gabi at ikaw ang liwanag sa bawat araw na sumisikat.”

Bakit na naman? Sa pag-aalala ko ay wala na akong ibang nagawa kundi ang lumingon din sa kaniya. Kahit madilim, may tumatama naman na liwanag na mula sa buwan sa mukha niya at kitang-kita ko ang mga luha na pumapatak doon. Sobrang lapit lang namin sa isa't isa na halos isang usog ko nalang ata ay magkakadikit na ang tungki ng ilong namin.

"Nicole ikaw na muna ang mag ayos ng magsisilbing natin para hindi tayo masikatan ng liwanag ng buwan, ako titingin tingin pa ako sa paligid ng pwede nating magamit malay mo may makita pa ako katulad niyan isa sa mga puno dito"

Biglang tumunog ang isang nakakabinging pagsabog sa hangin habang ang isang maraming kulay na ilaw ay sumabog sa lahat ng direksyon. Sa gitna ng nakabubulag na liwanag ay may isang tableta na nababalot ng ginintuang ningning, na nagliliwanag ng nagniningas na init na parang araw. Ito ay Napakaliwanag nito kaya nalampasan pa nito ang araw. "Iyan ba ang Divine Pill?" Napatingin si Skylar sa pill na lumulutang sa kalagitnaan ng hangin sa pagkagulat.

Ang bawat bahagi ng liwanag ay malambot at maliwanag, lumulutang at kumikinang na parang alitaptap. Maging si Alex ay nabigla. Saka niya naalala. Ang phoenix! Doon nanggagaling ang lahat ng liwanag. Ang puting bato ng jade ay kumikinang na parang buwan. Nagsama-sama ang mga light spot, at ang mga tao ay nanonood habang sila ay bumubuo ng isang malaking pigura. May buntot, balahibo, at tuka. Ang mga ilaw ay nakabuo ng isang phoenix.

Marahil ay nasa malapit lang siya at makikita lamang kapag binuksan na ng kanyang ina ang ilaw. Ang canary yellow na ilaw ni Liam sa gilid ng kanyang kama ang tanging pinagmumulan ng liwanag. “You know I don't want to turn on the light in my room, mom.” depensa ni Liam na nagpaalala sa akin sa nakita ko sa loob nang bukas pa ang mga ilaw. Hindi mo talaga aakalain na kasama mo si Pororo dito sa loob kapag patay ang ilaw.

saad ko rito. "Maghintay ka na lang na bumalik ang alaala mo. Dahil iyon ang susi ng lahat. At ako, sa side ko. Nilubos ko ang araw na magkasama tayo. Baka kasi, kung dumating man ang araw na makaalala ka na, natatakot akong dumating ang punto na kamumuhian mo ako."

saad pa nito. Pagbukas niya ng kanyang mga mata unqng bumungad sa kanya ay ang napakaliwanag ng mga mini bulb lights na nagkalat sa mga sanga ng puno.Kanina lang pagpunta nila sa kinaroroonan ng puno hindi masyadong maliwanag ang paligid ngunit ngayon ay tila nasa paraiso siya sa sobrang liwanag.

“Pangako.” Sa malayo, may kumikislap na liwanag sa dagat. Hindi nila alam kung bangka iyon ng mangingisda o ng kalaban. Ngunit para kina Aurora at Lucas, hudyat iyon na hindi pa tapos ang laban at na ang katahimikan nila ngayon ay bagyong naghihintay lamang sumabog.

Nakatitig si Clark sa mga kumikislap na neon lights sa kalsada sa labas ng bintana ng kotse niya. Ang makukulay na ilaw ay nagbubuo ng mga bilog na repleksyon sa malalim niyang mga mata. Nang magsimulang mag-overlap ang maliliit at malalaking liwanag, tila bumalik siya sa isang alaala, isang gabing maulan noon.