Novel & Cerita Sa Pagsapit Ng Dilim

Napailing-iling na lang ako, pilit hinahabol pa rin ang hininga. Grabe. Ang halimaw pala niya. Ymilio Eros Remington, ang halimaw mo pala sa kama! Sagad kung sagad!

Dumiretso siya paakyat sa silid, binuksan ang kabinet, kinuha ang mga dokumento, at handa nang umalis. Ngunit pagdating niya sa ibaba, biglang natigilan si Amara. Sa dilim, may munting liwanag na kumikislap isang apoy na paulit-ulit na sumisindi at namamatay. Dahan-dahang kumalat sa hangin ang mahinang amoy ng usok. Laktaw ang tibok ng kanyang puso. “Tatatakbo ka ba?” Isang pamilyar at mababang tinig ang marahang umalingawngaw sa dilim.

Kumunot ang noo niya. "I saw you two. Ano'ng ginagawa ninyo rito sa dilim?" Nang muli siya nitong titigan ay naaninag ni Sylvia ang pagdidilim ng mukha nito. Ganoon na rin ang pagbabanggaan ng mga panga. Maikukumpara niya ang anyo nito eksaktong kasing-galit sa tuwing sumusulpot sa date niya. "Ano?"

Dilim.... Ang lahat ay nababalot ng dilim. Mula sa langit na tila ba'y isang entablado kung saan sumasayaw ang kidlat na sinasabayan ng kulog, sa lupa kung saan dama ng kaniyang h***d na mga paa ang mumunting tinik at mga sangang kaniyang naaapakan hanggang sa kapaligirang animo'y nilalamon ang kaniyang kabuuan.

Tumama ang likuran niya sa katawan niyon at dumoble ang paningin niya nang dumoble rin ang sakit. Sa nanlalabong paningin, nakita niya ang pagsulpot ng isang babae mula sa dilim. Mistula itong multo sa bilis ng kilos. Napuno ng igik at sigaw ang paligid kasabay ng sunod-sunod na pagkabali ng buto at putok ng mga baril. “Tell me, where is Samael Varganum?” Nanuot ang lamig sa kanyang katawan nang maramdaman niya ang pagdaloy ng dugo sa kanyang binti. Kinapos siya ng hininga at hinila siya ng karimlan.

Walang ilaw napaka dilim Akmang lalabas na sana ako ay siya din namang pagsara bigla ng pintoan kaya umusbong naman ang takot ko,takot hindi dahil sa dilim kundi takot na ba'ka kung may sinong tao ang nandito at saktan o d kaya'y patayin ako...

huminto siya para sabihin yan Agad din naman siyang nagpatuloy sa pagkanta. "Bago tayo magkayakap sa dilim." nakapikit niyang kanta, pati sa pag pikit gwapo parin hays "Heto na ang pinaka-hihintay natin Heto na tayo magkayakap sa dilim O kay sarap ng mga nakaw na sandali Habang tayo'y magkayakap sa dilim." "Halika na at sumiping na sa kama Lasapin natin sarap ng pagsasama

“Ang ganitong klaseng pagbagsak ay karaniwang nangyayari kapag nagulat o nasindak nang matindi. At dahil basa ang sahig ng banyo, madulas iyon kaya lalo kang nadulas at nawalan ng balanse. Kagabi, nawalan ng kuryente sa hotel… kaya ang tanging bagay na maaaring nagpagulat sa iyo nang gano’n ay ang dilim.” Sandaling natigilan si Alyssa, bago siya marahang tumango bilang pag-amin. Nagpatuloy si Ethan, mahina ngunit puno ng pag-unawa ang tinig, “Alam mo, karamihan sa mga tao ay likas na natatakot sa dilim. Dahil ang dilim ay sagisag ng kawalan ng katiyakan—at likas sa tao ang matakot sa mga bagay na hindi nila nakikita o nauunawaan. Pero kung ang takot mo ay ganito kalalim, marahil ay dahil sa

"Bakit tuloy-tuloy pa rin?" Tatlong scoop kaya ng pampurga ang nilagay ko, kaya hindi iyon madaling humupa! Tinitigan ko siya nang may kunwaring pagkaawa. "Sige lang, ilabas mo lang yang nainom mong malamig. Baka lumuwag din yan—" "Honey, hindi na yun malamig na inumin ang lumalabas. May dugo na…" naupo si Zane sa inidoro, nanginginig at napapairi sa sakit.

Lumaban siya sa halik nito, ginagad niya na may panggigigil ang mga labi nito, sinipsip ang dila at nakipagpalitan ng laway habang kumikiwal-kiwal ang dila nila. Impit siyang napadaing nang bumaba ang labi ni Eya sa leeg niya at sinipsip ang balat niya doon tila nais nito mag-iwan ng marka sa kanya. Bumilis pang lalo ang pagsagad ng daliri nito sa loob niya hanggang napaungol siya nang mahaba. "Ohh! F*ck! Ahh!--" sigaw niya nang maramdaman ang pag-agos palabas nang malapot na likido sa pagkababae niya kasabay ng nakakabaliw na sarap.