Samson Bible Quotes Novels & Stories

Kwento ni Samantha sa amin. "Anak, mabait ang Diyos...hindi ka niya pababayaan at mabuti kang anak." "Takot na takot po ako Ma, muntik na niya akong gawan ng masama, buti at dumating agad sila Simoun para iligtas ako." Magkahawak ang mga kamay namin ng mahigpit at wala na akong balak pang pakawalaan ang mga kamay ni Samantha. I will hold her hands forever...until we get old.

“Totoo nga ang sinabi ni Roswell, simula nang mag-asawa ka, mayroon ka pang pag-asa.” Nangunot ang noo niya sa sinabi ni Samson. Kinuha niya ang tsaa para kapiranggot na uminom bago kuryosong nagtanong. “Bakit niya naman nasabi ‘yon? What did he mean by that?”

Sobrang vocal niya pa rin sa nararamdaman niya. "Samantha," sabi niya. "Huwag kang matakot. Hindi kita pipilitin. Hihintayin kita. Hihintayin kita hanggang sa handa ka na." "Gabriel," bulong ko. "Salamat." Ngumiti siya. "Walang anuman, baby girl." ***

Sa galit ni Don Simeon ay napahampas pa ito sa kanyang kama. "Kung talagang ginagalang mo ako at gusto mo pang mabuhay ako nang matagal, layuan mo na 'yang kabit mong si Samantha! Sinasabi ko sa'yo, Brandon... hinding-hindi ko matatanggap ang babaeng iyon kahit mamatay pa ako!" --- Sa labas ng pintuan ng silid ay hindi mapakali ang naghihintay na si Samantha. Naroong magpabalik-balik ito sa paglalakad at kapagdaka ay magpapapadyak sa sahig.

Nakalapit na pala ito sa akin nang hindi ko namamalayan. “Huwag na huwag kang magsusumbong kay Thirdy.” Turan ni Samuel, II sa kabilang linya. “O-Oo, Sammy. Ayos lang ako.” Kinakabahang tugon ko kay Samuel habang nanatiling nakalapat sa aking kanang tenga ‘yong phone ko. “Sigurado ka? Mukha kang balisa. Sino ba ‘yang kausap mo?” Turan n’yang tinangkang agawin sa akin ‘yong phone ko, pero hindi ko ito ibinigay sa kanya.

"Manahimik ka nga." Nakataas ang kilay ni Lucien, "Pero palagi namang masarap ang pakiramdam mo kapag ginagamit ko ang bibig ko..." Sobrang galit na si Samantha. Ipinaalala niya sa sarili na huwag kikilos, at huwag itong hayaang magtagumpay. Mas lalo lang kasi itong gaganahan kapag pinatulan niya.

Isa-isa nilang tiningnan ang laman. At sa bawat alaala, may kasamang emosyon. Ngunit sa pagkakataong iyon, hindi na sakit ang nangingibabaw. Kundi pasasalamat. “Kung hindi dahil dito…” sabi ni Samantha, “hindi tayo magiging ganito.” Tumango si Bren. “Mas matibay.” “Mas matapang.” “Mas buo.” Nagkatinginan sila.

‎ ‎“Ang baboy mo.” ‎Tumigil siya, napamura at sinampal ulit si Zein. ‎ ‎Naglakad palayo si Samantha, pero bigla siyang huminto. ‎"Gusto mo lang palipasin ang oras. Gusto mong may sumagip sa'yo. Newsflash: walang darating." ‎ ‎“Pag nahanap nila bangkay mo, may suicide note ka na. Huwag kang mag-alala, pinaghirapan ko ‘yun.”

Binaon ko ang aking mukha sa una ko nang tumunog ang cellphone ko at bumungad sa akin ang mga mensahe galing kay Luke sa messenger. Luke: Before you go to bed I just want to share a verse with you from thwe Bible. This keeps me from overthinking a lot these days. Luke: It is found in Isaiah 41:10, "Have I not commanded you? Be strong and courageous. Do not be afraid; do not be discouraged, for the Lord your God will be with you wherever you go." Luke: I'll pray for you. Goodnight and see you on Monday. Hindi ko mapigilan na mapaiyak dahil sa nabasa. Hindi ko alam kung bakit sobrang bigat ng pakiramdam ko ngayon.

"Tch! Ang weird marinig mula sayo, but I'll try to do that." "Naku! H'wag mong subukan, gawin mo dahil iyon ang tama. Mas masaya kaya mabuhay sa mundo kung positivity lang ang palagi mong titignan," buo ang ngiti na payo ni Samantha. Sana naman kahit papano ay makatulog kay Luca ang advice niya. Sana mabawasan ang pagiging suplado nito. "I hate that you're talking to me like that. Para kang nanay na nagbibigay pangaral sa anak."