Novel & Cerita Scared Eyes In The Dark

“May nakita po ako kagabi,’ deklara ng lalaki. Naiihi na ito sa takot pero naglakas pa rin ng loob. His nerves were shivering from fear. Nag-angat siya ng tingin kay Silas at sumaubong sa kan’ya ang mukha nitong walang emosyon. Blangko ang mga mata, at kahit na katiting takot ay wala siyang nakikita sa mga mata nito. Napalunok ang lalaki. Silas looked much more scary than McIntosh. The way his empty eyes stared at him, he felt like he was sucked into nothingness.

I laid down and closed my eyes until I went to sleep. I hold his hand tightly, scared of letting go. Sa oras na bumitaw ako ay paniguradong mapapasama ako sa pagkakahulog. I don't want it to happen pero nakita kong kapag nagpatuloy ako sa pagkapit ay baka sya naman ang mahila ko at magkasama kaming mahuhulog. Umiling ako at tumingin sa kanya. He shook his head, "Don't you give me that look! Don't loosen your grip! please." I felt fear in his voice. He looked at me with his dark and brooding eyes.

At nang mag-angat siya ng tingin ay hindi niya napigilan ang pag-awang ng labi nang makita ang ekspresyon ng mata nito habang nakatingin sa kanya. Those devilish eyes were scary.

The whole arena were colored with purple. Nakita ko sa peripheral vision ko ang pagkaalerto ni Raven at ng knights. Sa gitna ng magic circle ay namuo ang napakalaking kulay lilang bola na napapalibutan ng mga hibla ng itim na kidlat. Nagsimulang humangin sa buong paligid at kitang-kita ko ang takot sa mga mata ng mga nasa ilalim ng magic circle. I can really sense their fear. How funny to see those mages-who do bad things just to satisfy and benefit themselves-tremble in fear as they face death.

Hindi rin niya naiwasang makaramdam ng bahagyang kaba at takot ng saglit na hagurin niya ng paningin ang kabuuan nito. Bigla siyang napalunok, bahagyang ikiniling niya ang ulo at nag-iba ng direksyon ng tingin. Ngunit naramdaman na lang niya na muli siya nitong iniharap... Hanggang sa magpanagpo ang kanilang mga mata... "Scared?" "H-ha?" Pakiramdam niya nag-iinit ang kanyang mukha at nanlalamig ang kanyang mga kamay.

Ang kanyang mga mata ay pula sa takot, ang labi’y nangingitim sa kaba, at halos hindi na niya matigil ang pag-iling. “Aaaa ganun aaa! Blag!” sumunod ang mabilis na suntok sa kanan at kaliwa. Halos mawalan ng balanse ang tauhan ni Dark sa sakit at takot. Tumitindi ang kaba, parang bawat hampas ay may kasamang banta ng kamatayan.

That eyes will surely hunt me. You seemed to keep staring at my eyes. Napalunok naman ako sa sinulat niya at iniwas ang tingin sa mga mata niya. Great, now I suddenly felt shy. Napailing na lamang ako sa kaniya. He smirked then write again. Aren't you scared by it? I looked at his eyes again before writing a reply. Why would I? He stared at it for a moment. They're all horrified by it. They even said that it's like the eyes of a demon.

Para bang biglang nabulabog ang payapa naming buhay nang dumating si Nadivar. Nag-uusap kaming dalawa ni Nadivar ng biglang namatay ang ilaw. Narinig kong nagkakagulo sa labas kaya naalerto kami pareho. Naramdaman niyang nagpa-panic na ako kaya mabilis niya akong niyakap. "Huwag kang matakot. Maya-maya, babalik din ang ilaw." "Boss, may nakapasok na kalaban. Hinahanap nila ang silid ni young master," saad ng kaniyang isang tauhan.

Luke felt a surge of fear wash over him as he realized the dangerous situation they were in. "No, Chloe..." Luke whispered, his eyes widening with fear as he saw the danger they were in. "Luke..." Chloe responded, her voice filled with equal terror as she locked eyes with him. The menacing smile on Lucille's face sent shivers down Luke's spine, intensifying his sense of dread.

“S-sh*t.” Bumilis agad ang tibok ng kaniyang puso. Hindi niya pinapatay ang ilaw kapag matutulog siya dahil may phobia siya sa dilim. Alam niyang magkakaroon siya ng panic-attack kung hindi pa babalik ang liwanag kaya't ipinikit na lamang niya ng mariin ang mga mata at tinakpan ang kaniyang tainga. Sumiksik rin siya sa gilid ng kama at sunod-sunod na humugot ng malalalim na hininga.